هدهد ویژن

ریشه‌های تاریخی دلقک‌های ترسناک از گذشته تا امروز

منتشرشده: · به‌روزرسانی: · فرهنگ و هنر

ریشه‌های تاریخی دلقک‌های ترسناک از گذشته تا امروز

بررسی‌ها نشان می‌دهد دلقک‌های ترسناک ریشه‌ای چندساله در فرهنگ عامه دارند و برخلاف تصور عموم، همیشه نماد شادی نبوده‌اند.

دلقک‌های وحشت‌آور مانند هارلکین و پنی‌وایز، برخلاف تصور بسیاری، ریشه‌هایی بسیار قدیمی‌تر دارند. فضای فرهنگی و سرگرمی امروز برای کسانی که از دلقک‌ها می‌ترسند به میدان مین تبدیل شده است و دلقک‌های ترسناک در فیلم‌ها، برنامه‌های تلویزیونی و لباس‌های هالووین حضور دارند.

بنجامین ردفورد، نویسنده کتاب دلقک‌های شرور، اعلام کرد که دلقک‌ها هیچ‌گاه اساساً خوب نبوده‌اند. به گفته او، دلقک‌ها نوعی شخصیت حیله‌گر و حقه‌باز هستند که از قدیمی‌ترین الگوهای شخصیتی محسوب می‌شوند و می‌توانند هم خنده‌دار و هم ترسناک باشند. شخصیت هارلکین در قرن شانزدهم میلادی در نمایش‌های ایتالیا ظهور کرد و نقشی شوخ‌طبع و فاقد پایبندی اخلاقی داشت.

این نمایش‌ها الهام‌بخش عروسک پانچ در بریتانیا شد که در نمایشی لطیفه می‌گفت، همسرش را کتک می‌زد و فرزندش را به قتل می‌رساند. ردفورد اعلام کرد که ترکیب وحشت و طنز باعث جذب افراد به سوی دلقک‌ها می‌شود. دلقک‌های شرور یا غمگین در قرن نوزدهم در آثار ادبی و نمایشی اروپا حضور داشتند.

این شخصیت‌ها به ایالات متحده نیز راه یافتند و در سال ۱۹۲۴ دلقکی تلخ‌کام در سینما معرفی شد، و سال‌ها بعد شخصیت جوکر در کمیک‌بوک‌های بتمن ظاهر شد. همچنین امت کلی جونیور شخصیت ولگرد و غمگینی به نام ویری ویلی را معرفی کرد.

در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، تلویزیون آمریکا با معرفی شخصیت‌هایی مانند رونالد مک‌دونالد و بوزو دلقک، تصویر دلقک شاد را گسترش داد. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، تصویر دلقک به دلیل پوشش رسانه‌ای پرونده جان وین گیسی، قاتل زنجیره‌ای که با لباس پوگو دلقک ظاهر می‌شد، بار دیگر به سوی شخصیتی شوم تغییر کرد.

خبرهای مرتبط