فرزندپروری پرفشار در همه طبقات
منتشرشده: · اقتصاد

فرزندپروری با برنامهریزی سنگین و هزینههای بالا، اکنون در تمام طبقات اجتماعی رایج شده است. این روند باعث افزایش هزینههای آموزشی و ورزشی برای خانوادهها میشود.
فرزندپروری با برنامهریزی سنگین و هزینههای بالا، اکنون در تمام طبقات اجتماعی رایج شده است.
در گذشته، خانوادههای ثروتمند بخش بزرگی از درآمد خود را برای رشد و شکوفایی فرزندانشان صرف میکردند، اما اکنون والدین در هر سطح درآمدی تلاش میکنند آینده فرزندان خود را زودتر و با جدیت بیشتری بیمه کنند. این تلاش شامل کلاسهای پیانو، اردوهای برنامهنویسی و تمرینهای ورزشی برای نوجوانان میشود.
هزینههای ورزشی در سال ۲۰۲۴ برای هر کودک در میانگین ۱۰۱۶ دلار بود که نسبت به سال ۲۰۱۹ رشد ۴۶ درصدی داشت؛ این رشد دو برابر نرخ تورم در همان بازه زمانی بود. والدین علاوه بر پرداخت مبالغ، هفتهای بیش از ۱۵ ساعت را در مسیر رساندن فرزندان به تمرینها و گفتوگو با مربیان میگذرانند.
کلاسهای خصوصی در کشورهای ثروتمند آسیایی نیز به یک دغدغه همگانی تبدیل شده است. نظرسنجیهای ملی در کره جنوبی نشان میدهد که از هر چهار دانشآموز سه نفر به کلاس خصوصی میروند و ۵۷ درصد از خانوادههای کمدرآمد نیز از این قاعده مستثنی نیستند. در هندوستان، حدود ۲۷ درصد از کل دانشآموزان و در چین رشد هزینههای آموزشی در مناطق محروم بیش از سایر نقاط بوده است.
در اروپا، در فرانسه از هر سه دانشآموز ۱۵ تا ۱۸ ساله یک نفر معلم خصوصی دارد و در بریتانیا دسترسی دانشآموزان مدارس دولتی به کلاسهای تقویتی میان فقیرترین و ثروتمندترین خانوادهها تقریباً برابر شده است. در لندن، ۳۷ درصد از دانشآموزان یکچهارم فقیرترین خانوادهها و ۳۹ درصد از یکچهارم ثروتمندترین خانوادهها از این کلاسها بهره میبرند.
آمارها نشان میدهد که ۳۰ درصد از دانشآموزان ۱۱ تا ۱۶ ساله مدارس دولتی بریتانیا به کلاس خصوصی میروند، در حالی که این رقم در سال ۲۰۰۵ تنها ۱۸ درصد بود.
تحقیقات نشان میدهد که در طول تاریخ، هرچه شکاف طبقاتی در کشوری بیشتر باشد، والدین بهای کمتری به ویژگیهایی مانند استقلال فردی یا خلاقیت دادهاند. این باور باعث افزایش اضطراب والدین و تمرکز بر نهادینه کردن روحیه سختکوشی در فرزندان میشود.
از نظر مالی، بر اساس برآوردهای پروژه تحقیقاتی «حسابهای ملی انتقال»، در سال ۱۹۹۰ هزینههای مدارس خصوصی، کلاسهای تقویتی و مربیگری در آمریکا ۱۸ درصد از کل سرمایهگذاری آموزشی در طول عمر یک فرد را تشکیل میداد. این سهم تا سال ۲۰۲۰ به ۲۴ درصد افزایش یافت که معادل ۶۸ هزار دلار برای هر فرزند بود. در کره جنوبی، سهم هزینههای خانوار از کل سرمایهگذاری آموزشی در سال ۲۰۲۳ به ۴۲ درصد رسید که معادل ۱۵۲ هزار دلار بود.