نویسندگان و هنرمندان از کشورهای مختلف، بیانیهای درباره محاصره دریایی ایران امضا کردند
منتشرشده: · بهروزرسانی: · جهان · اخبار جنگ

یک گروه از نویسندگان، هنرمندان، فیلمسازان، موسیقیدانان و پژوهشگران از کشورهای مختلف، بیانیهای را امضا کردند که در آن نگرانی خود را از پیامدهای جنگ و تاثیر آن بر دسترسی مردم به غذا، دارو، سوخت و سایر نیازهای اساسی بیان کردند و خواستار پایان دادن محاصره دریایی ایران شدند.
یک بیانیه که در روزنامه "لوموند" چاپ شد، اکنون در "سازندگی" منتشر میشود. این بیانیه توسط نویسندگان، هنرمندان، فیلمسازان، موسیقیدانان و پژوهشگران از کشورهای مختلف امضا شد و نگرانی خود را از پیامدهای جنگ و تاثیر آن بر دسترسی مردم به غذا، دارو، سوخت و سایر نیازهای اساسی بیان کردند. آنها خواستار پایان دادن محاصره دریایی ایران شدند.
در متن بیانیه، اشاره شد که آمریکا سالهاست با تحریمهای گسترده، فشار اقتصادی، تهدید نظامی و تلاش برای منزویکردن ایران، سعی در تحمیل اراده خود بر مردم این کشور دارد. گفته شد که این سیاست به جنگ مستقیم و حمله نظامی علیه ایران رسیده است؛ جنگی که ایالات متحده و اسرائیل آغاز کردهاند و مردم ایران بهای سنگین آن را میپردازند. در این جنگ، شهرها و خانهها هدف حمله قرار میگیرند، زیرساختهای حیاتی ویران میشوند و زندگی میلیونها نفر در معرض خطر قرار میگیرد.
بیانیه اشاره کرد که این جنگ ادامه همان سیاستی است که سالها با تحریم و تهدید دنبال شده است: وادار کردن یک مردم به پذیرش اراده قدرتی خارجی. همچنین بیان شد که هیچ ملتی را نمیتوان با بمباران، گرسنگی و ویرانی به تسلیم واداشت؛ به ویژه ایرانیها.
در متن، اشاره شد که مقامهای ارشد کشور در مواضع رسمی خود بر آغاز نکردن جنگ از سوی ایران و تحمیل شدن درگیری تاکید کردهاند. مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، در گفتوگویی در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل در سوم مهر ۱۴۰۵ گفت: «ما بهدنبال جنگ نیستیم، اما هرگاه به ما حمله شود، ناچار به دفاع از خود هستیم». او همچنین تاکید کرد که ایران آغازگر جنگ نبوده است.
بیانیه همچنین به مسئولیت دولتهای اروپایی در برابر این جنگ اشاره کرد و گفت که آنها نمیتوانند از حقوق بشر و ارزشهای انسانی سخن بگویند اما هنگام حمله به شهرها و زیرساختهای یک کشور و کشته شدن غیرنظامیان به سکوت ببرند. این سکوت در برابر چنین حملاتی، موضعی بیطرفانه نیست؛ چشمپوشی از رنج مردمی است که جان و زندگیشان در معرض نابودی قرار گرفته است.
در ادامه، بیانیه اعلام کرد که ما در این جنگ طرف مردم ایران هستیم. حمله به ایران، حمله به زندگی و امنیت میلیونها انسان است. مردم ایران نباید بهای جاهطلبیهای سیاسی و نظامی قدرتهای خارجی را با جان، خانه و آینده خود بپردازند. این جنگ محکوم میشود و در کنار مردمی میایستیم که حق دارند در سرزمین خود، بدون بمباران و تهدید خارجی زندگی کنند و درباره آیندهشان تصمیم بگیرند.
بیانیه به ابعاد انسانی این جنگ اشاره کرد. غیرنظامیان کشته و زخمی شدهاند، خانهها و مراکز درمانی و آموزشی آسیب دیدهاند و زیرساختهای حیاتی کشور هدف حمله قرار گرفتهاند. بر اساس آماری که هماهنگکننده مقیم سازمان ملل در ایران از مقامهای ملی نقل کرده است، تا ۷ مهر ۱۴۰۵ بیش از ۳۴۰۰ غیرنظامی کشته و بیش از ۳۳ هزار نفر زخمی شده بودند.
همچنین اشاره شد که حمله به مدرسهای در میناب و کشته شدن کودکان و کارکنان آن از نمونههای هولناک این جنگ است. هیئت حقیقتیاب سازمان ملل در گزارش ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ اعلام کرد که دلایل متعددی وجود دارد که حملات آمریکا در دو مورد، از جمله حمله به مدرسه میناب، مصداق جنایت جنگی بوده است. کشتار کودکان در مدرسه را نمیتوان پشت اصطلاحات نظامی یا ادعای ضرورت عملیات پنهان کرد. مسئولیت چنین حملاتی باید بررسی شود و عاملان آن نباید از پاسخگویی مصون بمانند.
در پایان، مواضع رسمی ایران درباره هدفگیری زیرساختهای غیرنظامی در مکاتبات دیپلماتیک ثبت شده است. امیرسعید ایروانی، سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل، در نامهای به دبیرکل و رئیس شورای امنیت، حمله به پل کرج و تاسیسات پتروشیمی ماهشهر را محکوم کرد و هدفگیری عمده غیرنظامیان و زیرساختهای ضروری برای زندگی آنان از جمله سامانههای برق، آب و انرژی را نقض حقوق بینالملل بشردوستانه و مصداق جنایت جنگی دانست. او در نامه دیگری در تیرماه ۱۴۰۵ حملات مکرر به بنادر، فرودگاهها، تاسیسات حملونقل و خدمات امداد و واکنش اضطراری را مطرح کرد و خواستار توجه شورای امنیت به پیامدهای انسانی این حملات شد.