کارل بوشبی پس از ۲۸ سال و ۵۰ هزار کیلومتر به خانه برگشت
منتشرشده: · جهان
کارل بوشبی، ماجراجوی بریتانیایی، پس از پیمودن مسیر ۵۰ هزار کیلومتر از شیلی و عبور از چهار قاره، بدون استفاده از وسیله نقلیه، به هال در شمال‌شرقی انگلستان رسید.
پس از ۲۸ سال، کارل بوشبی، ماجراجوی بریتانیایی، پس از پیمودن مسیری ۵۰ هزار کیلومتری از شیلی و عبور از چهار قاره، بدون استفاده از هیچ وسیله نقلیه برای پیشروی، به خانه خود رسید.
در روز دوشنبه، در مرکز شهر هال در شمال‌شرقی انگلیس، حدود هزار نفر او را استقبال کردند و او از همه برای حمایتی که در طول راه دریافت کرده بود تشکر کرد. او پس از آن که مورد ستایش ماریا کووارد، شهردار هال، قرار گرفت گفت: «من این کار را تنها انجام ندادم» و تاکید کرد که این یک «تلاش جهانی» بوده است.
او گفت: «باور نمی‌کنید چه تعداد آدم در این کار درگیر بوده‌اند تا به ما کمک کنند از موانعی که با آن روبه‌رو می‌شویم عبور کنیم. ما مقابل دولت‌ها ایستاده‌ایم، با برخی از سخت‌ترین چالش‌ها روبه‌رو شده‌ایم.»
روز یکشنبه، هنگامی که در مه غلیظ از پل نمادین هامبر در نزدیکی هال عبور می‌کرد، پیش از آخرین تلاشش برای رسیدن به مرکز شهر و سپس خانه مادرش، با تشویق مردم روبه‌رو شد.
جنگل‌های باتلاقی، بیابان‌های سوزان و توندرای یخ‌زده سرعت او را کم کردند، اما انبوه بروکراسی و کاغذبازی اداری باعث شد سفری که قرار بود ۱۲ سال طول بکشد به حماسه‌ای تبدیل شود که او آن را «اگسپدیشن گولیات» نامید.
سفر کارل بوشبی چگونه آغاز شد؟ ماموریت این چترباز سابق ارتش بریتانیا با کارت تولدی که اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی پدرش، کیت، برایش فرستاد، جرقه خورد. کیت که خود نیز کهنه‌سرباز ارتش بود، در آن به بحثی اشاره کرده بود که نیروهای ویژه زمانی درباره امکان پیاده‌روی از لندن تا نیویورک از روی «پل زمینی برینگ» داشتند.
بوشبی روی نقشه خطی پیوسته از اروپا و آسیا تا آمریکای شمالی کشید و به جای پایان دادن مسیر در نیویورک، آن را مستقیم تا نوک جنوبی شیلی ادامه داد. او گفت: «همین بود» و افزود: «وقتی این فکر زیر پوستم رفت، دیگر راه بازگشتی نبود.»
او برای سفر خود دو قانون سخت گذاشت: نباید از هیچ وسیله نقلیه‌ای برای پیشروی استفاده می‌کرد و باید به خانه با پای پیاده برمی‌گشت. او با ۵۰۰ دلار راه افتاد و خیلی زود خود را در حال مقابله با بادهایی با قدرت توفان در استپ پاتاگونیا دید.
مشکلات ویزا و همه‌گیری، این سفر را به ۲۸ سال کشاند. عبور از روسیه به دلیل مشکلات ویزا و شرایط آب‌وهوایی که فقط چند ماه در سال اجازه سفر می‌داد، نزدیک به ۱۰ سال طول کشید. زمانی که روسیه در سال ۲۰۱۲ میلادی از صدور ویزا برای او خودداری کرد، بوشبی در اعتراض از لس‌آنجلس تا سفارت روسیه در واشنگتن دی‌سی پیاده‌روی کرد؛ اقدامی که در نهایت باعث شد مدارک لازم را دریافت کند.
در چین، پلیس مسیرش را دنبال می‌کرد، همه‌گیری برای مدت طولانی او را متوقف کرد و به دلیل مشکلات ژئوپلیتیک که ارتباط روسیه و ایران را قطع کرده بود، ناچار شد به مدت ۳۱ روز در دریای خزر شنا کند. او شناگر خوبی نیست و هنگام حرکت آهسته رو به عقب، با تکان دادن دست‌ها از جلیقه نجات و لباس غواصی استفاده می‌کرد؛ روشی که آن را «فلواتیمینگ» می‌نامد، ترکیبی از شنا و شناوری است.
اروپا نیز چالش‌های خاص خود را داشت؛ محدودیت‌های ۹۰ روزه برای اقامت باعث می‌شد او سفرش را در بازه‌های سه‌ماهه برنامه‌ریزی کند. او اوایل ماه اکتبر با شنا از کانال مانش عبور کرد تا دوباره به بریتانیا برسد.
او بعدا در بیانیه‌ای گفت: «خوب است که بعد از همه این سال‌ها دوباره خاک بریتانیا زیر پایم است» و افزود که سفرش «آسان نبوده است».