کد کیوآر چگونه با ۳۰ درصد خرابی هنوز خوانده می‌شود؟
منتشرشده: · فناوری
برای کسی که باحوصله سراغ تصویر می‌رود، کار از آنچه فکر می‌کنید ساده‌تر پیش می‌رود. گوشی نمی‌داند کدام خانه‌ها آسیب دیده‌اند، ولی چنین فردی دقیقاً می‌بیند کجای کد پوشیده شده.
برای کسی که باحوصله سراغ تصویر می‌رود، کار از آنچه فکر می‌کنید ساده‌تر پیش می‌رود. گوشی نمی‌داند کدام خانه‌ها آسیب دیده‌اند، ولی چنین فردی دقیقاً می‌بیند کجای کد پوشیده شده. در نظریه‌ی کدگذاری، به داده‌ای که جایش معلوم ولی مقدارش نامعلوم باشد پاک‌شدگی (Erasure) می‌گویند. رید-سالومون می‌تواند تقریباً دو برابر خطاهای ناشناخته، پاک‌شدگی را جبران کند؛ پس ظرفیتی که در جدول سطوح تصحیح خطا دیدیم، برای او عملاً بزرگ‌تر می‌شود.
بخش زیادی از خط‌خطی‌ها هم روی قسمت‌هایی می‌افتند که رازی در خود ندارند. الگوهای موقعیت‌یابی، خطوط زمان‌بندی و الگوهای تنظیم در همه‌ی کدهای هم‌اندازه یکسان‌اند و می‌توان دوباره رسمشان کرد. اطلاعات قالب هم دو نسخه دارد. خطوط ماژیک یا قلم‌موی نیمه‌شفاف برنامه‌های ویرایش عکس هم بسیاری از خانه‌ها را فقط کم‌رنگ می‌کنند و کاملاً نمی‌پوشانند.
برای محافظت از اطلاعات، کد را کاملاً از تصویر حذف یا با پوششی مات پنهان کنید
ماجرا فقط به کنجکاوی دیگران ختم نمی‌شود. برخی کدهای QR، مثل کدهایی که روی بلیت کنسرت یا مسابقه یا کارت پرواز می‌بینیم، معمولاً شماره‌ی رزرو یا شناسه‌ای یکتا در خود دارند. بسته به سامانه‌ی صادرکننده، ممکن است همین شناسه برای دیدن اطلاعات شخصی، تغییر رزرو یا حتی عبور از گیت پیش از صاحب اصلی بلیت کافی باشد. کدهای اتصال به وای‌فای نیز گاهی رمز عبور شبکه را مستقیماً در خود نگه می‌دارند.
اگر می‌خواهید ذوق سفر یا کنسرتتان را با دیگران قسمت کنید، کد را کامل از قاب بیرون بگذارید یا تمامش را زیر یک مستطیل توپر و مات پنهان کنید. خط‌خطی، تار کردن و پیکسلی کردن ملایم تضمینی نمی‌دهند. بارکدهای دیگر و نوشته‌های چاپی روی بلیت، مثل نام و شماره‌ی رزرو، هم همین حکم را دارند. کدی که برای تاب‌آوردن خرابی طراحی شده، با چند خط ماژیک تسلیم نمی‌شود.
کپی لینک
اختراعی برای کارخانه‌ها که به سراسر جهان رسید
وقتی هارا و همکارش QR را در سال ۱۹۹۴ معرفی کردند، به حل مشکلی صنعتی می‌اندیشیدند و نمی‌توانستند تمام کاربردهای آینده‌ی دستاوردشان را پیش‌بینی کنند.
یکی از دلایل موفقیت جهانی QR به تصمیم دنسو برای عمومی‌کردن مشخصات فنی بازمی‌گشت. شرکت باوجود در اختیار داشتن حقوق ثبت اختراع، اعلام کرد جلوی استفاده‌ی دیگران از فناوری استاندارد QR را نمی‌گیرد و به‌این‌ترتیب سایر شرکت‌ها توانستند بدون پرداخت هزینه‌ی مجوز، کدهای کیوآر را در محصولات و خدماتشان به کار بگیرند.
کدی که ابتدا برای مدیریت قطعات خودرو متولد شده بود، به‌تدریج به صنایع غذایی، دارویی و حمل‌ونقل راه یافت و از اوایل دهه‌ی ۲۰۰۰، ورود قابلیت اسکن QR به تلفن‌های همراه نیز راه را برای استفاده‌ی عمومی هموار ساخت. سرانجام این فناوری از کارخانه‌ها بیرون آمد و روی بلیت‌ها، بسته‌بندی‌ها، پوسترها، منوها و صفحه‌های نمایش جای گرفت.
امروز وقتی گوشی را مقابل یک QR مخدوش می‌گیریم، زنجیره‌ای از رویدادها در کسری از ثانیه پشت‌سرهم رخ می‌دهند. دوربین تصویر را ثبت می‌کند، نرم‌افزار الگوهای موقعیت‌یابی را می‌یابد، شبکه‌ی مربع‌ها را تشخیص می‌دهد و خانه‌ها را به داده‌های دیجیتال تبدیل می‌کند.
اگر بخشی از داده‌ها اشتباه خوانده شده باشند، الگوریتم تصحیح خطا تلاش می‌کند مقدار درستشان را بازسازی کند. کد QR آسیب را نادیده نمی‌گیرد، از ابتدا طوری طراحی شده که مقدار مشخصی از خرابی را تاب بیاورد.