کاربردهای علمی مواد رادیواکتیو ناشی از آزمایش‌های هسته‌ای
منتشرشده: · فناوری
آزمایش‌های هسته‌ای گذشته با برجای گذاشتن مواد رادیواکتیو در محیط، فرصت‌های پژوهشی جدیدی را در حوزه‌های مختلف فراهم کرده‌اند.
آزمایش‌های تسلیحات هسته‌ای که با هدف اندازه‌گیری و توسعه جنگ‌افزار انجام شدند، باعث انتشار مواد رادیواکتیو در سراسر کره زمین شدند. این مواد، از جمله کربن-۱۴، در خاک، آب، گیاهان و بدن موجودات زنده رسوخ کرده و به گفته محققان، فرصت‌های غیرمنتظره‌ای را برای حل معماهای زیستی و باستان‌شناسی فراهم کرده‌اند.
در قطب جنوب، آزمایش‌های اقیانوس آرام در دهه‌های ۱۹۵۰ مقادیر کلر-۳۶ را وارد اتمسفر کرد که با گردش جوی به یخ‌های این منطقه رسید و به عنوان نشانگر برای مطالعه حرکت مواد در اتمسفر به کار می‌رود. همچنین، بررسی مغزه‌های مرجانی در کارائیب نشان داد که اورانیوم-۲۳۶ حاصل از این آزمایش‌ها برای ردیابی گردش اقیانوسی و حرکت آلاینده‌ها استفاده می‌شود.
بررسی نمونه‌های عسل در آمریکای شمالی حضور سزیم-۱۳۷ را نشان داد که ناشی از فال‌اوت هسته‌ای اتمسفری بود. در مورد گرازهای وحشی در باواریا، پژوهش‌ها نشان داد بخشی از آلودگی رادیواکتیو این حیوانات ناشی از آزمایش‌های قدیمی تسلیحات هسته‌ای است که از طریق مصرف قارچ‌های زیرزمینی جذب می‌شود. کربن-۱۴ حاصل از این آزمایش‌ها همچنین در تاریخ‌گذاری گیاهان خشخاش و تعیین زمان برداشت هروئین به کار می‌رود.
در حوزه حفاظت از حیات‌وحش، دانشمندان با مقایسه سطح کربن-۱۴ عاج فیل‌ها با پالس بمب هسته‌ای توانستند زمان مرگ فیل‌ها را تخمین بزنند و مشخص کنند که بیشتر عاج‌های توقیف‌شده متعلق به حیوانات تازه کشته‌شده هستند. همچنین، پروژه‌های جمع‌آوری دندان‌های شیری در گذشته برای ردیابی استرانسیم-۹۰ و اندازه‌گیری میزان مواجهه بدن کودکان با مواد رادیواکتیو مورد استفاده قرار گرفتند.