سلاح خودکار نازی در جزیره گرنزی بازسازی شد
منتشرشده: · بهروزرسانی: · گردشگری

سنگرهای دفاعی آلمان نازی در دماغه فورت هومت جزیره گرنزی، پس از مرمت، به مقصد گردشگری تبدیل شدند.
دماغه فورت هومت در جزیره گرنزی، جزایر چنل، شامل نمونههای سنگرهای دفاعی و تهاجمی آلمان نازی است. یکی از این سنگرها، خمپارهانداز خودکار M۱۹ Maschinengranatwerfer، در سالهای اخیر بازسازی و برای بازدید عمومی و خصوصی در قالب تورهای گردشگری یا روزهای ویژه بازدید در دسترس قرار گرفته است.
در کنار این سنگر، یک سنگر توپخانهای نیز بازسازی شده است. این محدوده کوچک در مجاورت خلیج وازون، مکان مناسبی برای آشنایی با شیوههای دفاعی آلمانها و چگونگی سازماندهی دفاع نظامی از جزیره گرنزی در دوران جنگ جهانی دوم است.
پس از بمباران بندرهای اصلی جزایر جرنزی و گرنزی، نیروهای آلمانی در ژوئن ۱۹۴۰ جزایر چنل را به تصرف خود درآوردند. خلیج وازون به دلیل موقعیت جغرافیاییاش، محل مناسبی برای پیادهشدن نیروهای متفقین در یک عملیات آبی‑خاکی محسوب میشد؛ بنابراین آلمانیها تدابیر لازم را اتخاذ کردند تا از این منطقه ساحلی با شیب ملایم، بهخوبی دفاع کنند.
محدودههای آتش متقاطع توپخانهای به گونهای طراحی شده بودند که هرگونه نیروی مهاجمی را که از طریق دریا وارد منطقه میشد، زیر پوشش آتش قرار دهند و مانع پیشروی آن شوند. در این دماغه، خمپارهانداز خودکار M۱۹ مستقر بود؛ سلاحی که میتوانست در هر دقیقه تا ۱۲۰ گلوله خمپاره ۵ سانتیمتری به سمت ساحل و مناطق اطراف دماغه شلیک کند.
تقریباً یک سال طول کشید تا فرمانی از سوی پیشوا صادر شود که بر اساس آن، جزایر چنل باید بهطور کامل استحکامات دفاعی پیدا کنند و حدود ۲۰۰ تا بیش از ۲۵۰ موضع مستحکم نظامی در آنها، از جمله در جزیره گرنزی، ساخته شود. این طرح استحکامات نظامی را سازمان تودت اجرا کرد. پیشوا شخصاً بر روند اجرای این برنامه در جزایر چنل نظارت داشت و هر دو هفته یکبار گزارش پیشرفت کار را دریافت میکرد.
جزیره گرنزی، که دورافتادهترین جزیره این مجموعه بود، از توجه ویژهای برخوردار شد؛ زیرا بزرگترین قطعات توپخانهای آلمان در این جزیره مستقر شدند. این توپها در مجموعهای به نام «باتری میروس» قرار داشتند که در ابتدا «باتری نینا» نامیده میشد. این مجموعه در مرکز جزیره ساخته شده بود و چهار قبضه توپ داشت که میتوانستند اهدافی را تا فاصله حدود ۲۶ مایلی (۴۲ کیلومتری) در دریا هدف قرار دهند.
بااینحال، دفاع از این بخش ساحلی به تسلیحات کوچکتر اما پرتعدادتری نیاز داشت. از جمله این تسلیحات، سنگر توپخانهای تقویتشدهای با توپ ۱۰.۵ سانتیمتری بود که اکنون در مالکیت ریچارد هیوم، دارنده نشان امپراتوری بریتانیا (MBE)، قرار دارد. او اداره موزه مشهور اشغال آلمان در جزیره گرنزی را برعهده دارد. هیوم طی سالهای گذشته، با کمک داوطلبان و همراهانش، این سنگر را بازسازی کرده و به شکل و شمایلی نزدیک به وضعیت آن در دوران اشغال آلمان بازگردانده است.
سنگر خمپارهانداز M۱۹ که در فاصله بسیار کمی از این سازه قرار دارد، پروژهای متعلق به مجموعه «فستونگ گرنزی» است. هدف این مجموعه آن است که نمونههایی از مهمترین استحکامات نظامی ساختهشده در گرنزی را در دسترس عموم مردم، انجمنهای تاریخی بازدیدکننده و پژوهشگران دانشگاهی قرار دهد.
گردشگری با محوریت تاریخ جنگ، یکی از جاذبههای جزیره گرنزی برای شماری از بازدیدکنندگان است. بااینحال، این موضوع برای گردشگران عادی نیز جذابیت دارد؛ زیرا وقتی با تعداد زیادی از سازههای نظامی پراکنده در سراسر جزیره روبهرو میشوند و درباره آنها اطلاعاتی به دست میآورند، به این بخش از تاریخ و سرگذشت گرنزی نیز علاقهمند میشوند.
با همکاری این دو مجموعه، دماغه فورت هومت به مکانی تبدیل شده است که ساکنان محلی و گردشگران میتوانند از نزدیک با سازههایی آشنا شوند که حاصل یکی از عملیات عمرانی و نظامی گسترده آلمانها برای حفظ کنترل خود بر جزیره گرنزی بود. بااینحال، این پروژه عظیم در شرایطی بسیار سخت و طاقتفرسا اجرا شد و بخش عمده کار آن بر دوش کارگران برده و اجباری، عمدتاً از سرزمینهای اسلاونشینِ تحت اشغال آلمان، قرار داشت.