هدهد ویژن

اوپن‌ای‌آی با انتقاد دانشمندان در مورد انتشار محدود پژوهش‌ها

منتشرشده: · فناوری

اوپن‌ای‌آی ادعا کرد که در ریاضیات، فیزیک و علوم کامپیوتر پیشرفت‌های مهمی داشته، اما انتخاب محدود متخصصان برای بررسی نتایج باعث انتقاد از انحصار اطلاعات شد.

اوپن‌ای‌آی روز دوشنبه دستاوردهای علمی در حوزه‌های ریاضیات، علوم کامپیوتر و فیزیک را اعلام کرد، از جمله ادعای حل حدس کاکیا در تمام ابعاد، رد فرضیه زمان نمایی و پیشرفت در کرومودینامیک کوانتومی مرتبط با نظریه یانگ-میلز. روش انتشار این نتایج، که بر اساس انتخاب محدود متخصصان برای بررسی یافته‌ها بود، واکنش‌های منفی در جامعه علمی برانگیخت.

پژوهشگران دانشگاهی از این رویکرد انتقاد کردند و معتقد بودند که چنین سازوکاری دسترسی آزاد به علم را محدود می‌کند و مانع از راستی‌آزمایی مستقل می‌شود. در بخش ریاضیات، اوپن‌ای‌آی خروجی تولیدشده با هوش مصنوعی را منتشر کرد و اعلام کرد که جامعه دانشگاهی می‌تواند برای توضیح آن اقدام کند. برندن، استاد ریاضیات دانشگاه براون، در ارزیابی اولیه گفت: «ادعای اوپن‌ای‌آی دارای پشتوانه‌ی محکمی به نظر می‌رسد، هرچند هنوز صورت‌بندی نرم‌افزاری در سیستم اثبات محاسباتی Lean را بررسی نکرده‌ام.»

در مقابل، جزئیات دستاورد فیزیک به‌طور کامل مسکوت مانده و انتشار آن به گروهی منتخب از متخصصان واگذار شد. کنستانتین کوگلر، پژوهشگر موسسه‌ی مطالعات پیشرفته، گفت: «من با انتشار مسائل به این شکل موافقم، اما اینکه ابتدا فقط چند دانشمند برجسته اجازه داشته باشند این یافته‌ها را ببینند اصلا منطقی نیست.»

انتقادها به انحصار اطلاعاتی تنها به ریاضی‌دانان محدود نمی‌شود؛ فیزیک‌دانان برجسته نیز روند انتخابی این سازمان را زیر سوال بردند. آندریاس کارچ، استاد فیزیک دانشگاه تگزاس در آستین، اظهار داشت: «اینکه آن‌ها خودشان گروهی را گلچین می‌کنند یک فاجعه است. شرکت‌های هوش مصنوعی بزرگ همین حالا هم قدرت زیادی دارند؛ آن‌ها نباید تعیین‌کننده‌ی برندگان و بازندگان باشند.»

گروه مشورتی ریاضیات و هوش مصنوعی (AGMAI) از اوپن‌ای‌آی درخواست کرد که فورا اسناد و کدهای مربوط به دستاوردهای فیزیک را در مخازن عمومی منتشر کند. ژیائویو هی، استاد ریاضیات موسسه‌ی فناوری جورجیا، ریشه‌ی بحران را عمیق‌تر از شیوه‌ی رونمایی دانست و گفت: «نتایج بسیار تحسین‌برانگیز هستند؛ اما به باور من آن‌ها نمایشی از تلاش برای مسئولیت‌پذیری به راه انداخته‌اند، در حالی که نمی‌توانند مسئله‌ی اصلی را حل کنند؛ اینکه یافته‌های بنیادین بدون مشارکت انسان و با سرعتی بالا به دست می‌آیند و مقاله‌ها برای خواندن و راستی‌آزمایی بسیار دشوارند.»

خبرهای مرتبط