نروژ و فنلاند در نشست اسلو به دنبال راهحلهای دیپلماتیک برای پایان جنگ اوکراین
منتشرشده: · بهروزرسانی: · جهان

در نشست اسلو، نمایندگان نروژ و فنلاند به دنبال پیشرفتهای دیپلماتیک در پایان جنگ اوکراین بودند و تاکید کردند که اروپا باید در میز مذاکره حضور داشته باشد.
متیو بلکبرن، تحلیلگر مسائل بینالملل، در یادداشتی نوشت که آخرین ابتکار دولت ترامپ برای پایان دادن به جنگ باعث نگرانی در اروپا شد.
کایا کالاس، نماینده اتحادیه اروپا، گفت: «ما باید به متجاوز برای توقف جنگ فشار بیاوریم، نه اینکه قربانی را برای تسلیم شدن تحت فشار قرار دهیم. در تنگنا قرار دادن اوکراین رویکرد درستی نیست و به همین دلیل است که اروپا در کنار اوکراین ایستاده است.»
در همان زمان، ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، اشاره کرد که حملات روسیه به غیرنظامیان اوکراینی نشان میدهد که روسیه هیچ تمایل واقعی برای صلح ندارد.
کنفرانس مطبوعاتی سهشنبه گذشته در اسلو با حضور زلنسکی، یوناس گار استوره، نخستوزیر نروژ، و الکساندر اشتوب، رئیسجمهور فنلاند، مملو از صحبتهای سازنده درباره پایان درگیری بود. اشتوب گفت که نشست اسلو «پیشرفتهای اساسی» داشت و چراغ خاموشی به دست آمده است. استوره تاکید کرد که برای تضمین صلح پایدار، «اروپا باید سر میز مذاکره حضور داشته باشد.»
نمایندگان فنلاند و نروژ از چند ماه پیش در حال آمادهسازی زمینهها بودند. در مجمع امنیتی ورشو هفته گذشته، وزیر امور خارجه نروژ، اسپن بارت عیده، از دوگانه «پیروزی یا تسلیم» اوکراین اجتناب کرد و گفت که اروپا باید رهبری دیپلماسی برای پایان جنگ را بر عهده بگیرد. او اشاره کرد که یک توافق صلح میتواند اوکراین دموکراتیک و مستقل را تضمین کند.
اشتوب در بازدید اخیر خود از موسسه امور بینالملل نروژ، تاکید کرد که کشورهای اروپایی باید به ارزشهای خود وفادار باشند، اما نمیتوانند با پافشاری سفت و سخت بر موضع اخلاقی درگیری را حل کنند. او از حضار خواست تا خونسردی خود را حفظ کنند؛ زیرا دامن زدن به ذهنیت جنگی، تصور صلح را تقریباً غیرممکن میسازد.
عیده و اشتوب در مسیر متفاوتی از کسانی حرکت میکنند که ادعا میکنند «پیروزی» بر روسیه پیششرط امنیت آینده اروپا است. آنها شعار «سلاحها راه رسیدن به صلح هستند» را رد کرده و بر این واقعیت نظامی تاکید میکنند که هیچیک از طرفین منابع لازم برای پیروزی قاطع را در اختیار ندارند.
این وضعیت نشان میدهد که اقدامات تهاجمی هر دو طرف بارها در ایجاد دستاوردی تعیینکننده شکست خورده است. هزینهها برای هر دو طرف درگیر جنگ در حال افزایش است، در حالی که دستاوردها به طور فزایندهای ناچیز شدهاند. اروپا، اوکراین و روسیه در جنگی گرفتار شدهاند که نمیتوان در آن بر اساس شرایط تعیینشده توسط هیچیک از طرفین پیروز شد.
پوتین با اقتصاد ملتهب و افزایش خستگی و اضطراب اجتماعی مواجه است. حتی اگر روسیه زیرساختهای اوکراینی بیشتری را از طریق حملات هوایی نابود کند، تهاجمات زمینی احتمالاً تلفات سنگینی به دنبال خواهد داشت. وضعیت اوکراین نیز از این هم سختتر است؛ کمبود نیروی انسانی، تشدید بسیج اجباری و افزایش تنشهای اجتماعی باعث میشود که اوکراین با کمبود پول و سلاح دستبهگریبان باشد و از متحدان غربی برای پر کردن شکافها درخواست کند.