چین آزمایش شناور زیرسطحی با ظرفیت 16 موشک که برای شلیک باید به سطح آب بیاید
منتشرشده: · به‌روزرسانی: · فناوری
چین در حال آزمایش یک شناور زیرسطحی سه بدنه است که می‌تواند تا 16 موشک حمل کند؛ اما برای شلیک باید به سطح آب نزدیک شود یا از آب بیرون بیاید.
چین در سال‌های اخیر با سرعتی کم در حال گسترش ناوگان زیردریایی‌های خود بوده و در عین حال روی طرح‌هایی برای تغییر شکل جنگ‌های دریایی کار می‌کند. در میان پروژه‌های جدید این کشور، یک شناور زیرسطحی با طراحی سه بدنه (Trimaran) بیش از بقیه جلب توجه کرده است؛ شناوری که ظاهراً می‌تواند تا 16 موشک حمل کند، اما برخلاف زیردریایی‌های متعارف، برای شلیک تسلیحات خود باید به سطح آب بیاید.
این شناور که هنوز نام رسمی یا شناسه مشخصی ندارد، ترکیبی از یک زیردریایی و یک سکوی متحرک پرتاب موشک است. تصاویر ماهواره‌ای و اطلاعات منتشر شده از روند ساخت آن نشان می‌دهد که چین در حال آزمایش نوع تازه‌ای از شناورهای نظامی است که احتمالاً بدون سرنشین فعالیت می‌کند و می‌تواند در شبکه گسترده‌تری از سامانه‌های شناسایی و تسلیحاتی این کشور نقش داشته باشد.
مهم‌ترین ویژگی ظاهری این شناور، ساختار سه بدنه آن است. برخلاف زیردریایی‌های معمولی که بدنه‌ای واحد و کشیده دارند، این شناور از یک بدنه مرکزی و دو بدنه جانبی تشکیل شده که در قسمت عقب قرار گرفته‌اند. چنین آرایشی می‌تواند پایداری شناور را هنگام حرکت روی سطح آب افزایش دهد؛ موضوعی که با توجه به سازوکار پرتاب موشک‌های آن اهمیت زیادی دارد.
در بخش مرکزی شناور، دو محفظه بزرگ تعبیه شده که درون آن‌ها مجموعه‌ای از لوله‌های پرتاب موشک به صورت افقی قرار گرفته‌اند. این لوله‌ها هنگام حرکت زیر آب در محفظه‌های خود پنهان می‌مانند، اما برای شلیک، درپوش محفظه‌ها باز می‌شود و لوله‌ها به وضعیت عمودی درمی‌آیند. بر اساس تصاویر و تحلیل‌های موجود، دست کم هشت لوله پرتاب در این شناور قابل تشخیص است؛ اگر هر دو محفظه ساختار مشابهی داشته باشند، تعداد کل لوله‌ها می‌تواند به 16 تا 18 عدد برسد.
این شناور برای شلیک موشک‌ها باید به سطح آب نزدیک شود یا کاملاً از آب بیرون بیاید؛ به همین دلیل نمی‌توان آن را یک زیردریایی تهاجمی معمولی دانست که قادر است تسلیحات خود را به طور مستقیم از زیر آب شلیک کند.
هنوز مشخص نیست چین چه نوع موشکی را برای این سامانه در نظر گرفته است، اما با توجه به ابعاد لوله‌های پرتاب و طراحی محفظه‌ها، احتمال استفاده از موشک‌های ضدکشتی یا موشک‌های تهاجمی زمین به زمین مطرح شده است. یکی از گزینه‌هایی که در تحلیل‌های نظامی مورد توجه قرار گرفته، موشک هایپرسونیک YJ‑20 است؛ موشکی که معمولاً در ارتباط با ناوشکن‌های پیشرفته تایپ 055 چین مطرح می‌شود.
یکی از نکات جالب درباره این شناور، احتمال بدون سرنشین بودن آن است. بررسی ابعاد محفظه‌های پرتاب و فضای اشغال شده توسط تجهیزات تسلیحاتی نشان می‌دهد که فضای داخلی باقی مانده ممکن است برای استقرار خدمه بسیار محدود باشد. دکتر ریچل پاولینگ، مشاور ارشد شرکت K39 Consulting و مدرس طراحی شناور، با بررسی ساختار این وسیله، حجم زیرسطحی آن را حدود 900 تن برآورد کرده است. به گفته او، محفظه‌های بزرگ تسلیحاتی بخش قابل توجهی از فضای داخلی را اشغال می‌کنند و همین مسئله احتمال حضور خدمه در آن را کاهش می‌دهد.
در قسمت بالایی سازه برجک شناور، یک پل فرماندهی باز دیده می‌شود؛ این بخش به معنای حضور دائمی خدمه نیست، چرا که ممکن است تنها برای هدایت شناور هنگام ورود و خروج از بندر و انجام عملیات‌های نزدیک ساحل طراحی شده باشد. بسیاری از شناورهای بدون سرنشین بزرگ نیز برای ساده‌تر شدن عملیات بندری، از چنین سازوکاری استفاده می‌کنند.
وجود یک دکل تنفسی یا اسنورکل نیز نشان می‌دهد که این شناور احتمالاً از سامانه پیشران دیزلی استفاده می‌کند و برای تامین هوای مورد نیاز موتورهای خود باید به سطح آب نزدیک شود. در کنار آن، بدنه‌های جانبی به پروانه‌های محصور مجهز شده‌اند که ممکن است از نوع پمپ جت باشند. به نظر می‌رسد سامانه پیشران شناور ترکیبی از تجهیزات نصب شده در بدنه اصلی و واحدهای حرکتی جانبی باشد.
این ایده استفاده از شناورهای زیرسطحی برای حمل موشک‌های ضدکشتی در دوران جنگ سرد نیز وجود داشته؛ اتحاد جماهیر شوروی زیردریایی‌های موشک انداز دیزلی کلاس جولیت را توسعه داد که برای شلیک موشک‌های قدرتمند ضدکشتی باید به سطح آب می‌آمدند.