کمال تبریزی در کارگاه انتقال تجربه جشنواره فیلم مقاومت
منتشرشده: · بهروزرسانی: · فرهنگ و هنر

کمال تبریزی در نخستین روز نوزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت به موضوع کارگردانی و بازنمایی جنگ و مقاومت پرداخت و در نشست خود پرسش تاریخی دربارهٔ جنگ و خشونت مطرح کرد.
کمال تبریزی در نخستین روز برگزاری نوزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت، در کارگاه انتقال تجربه در پردیس سینمایی مردم حضور داشت. این کارگاه با حضور علاقهمندان، هنرجویان و فعالان سینما، به موضوع کارگردانی و بازنمایی جنگ و مقاومت اختصاص داشت و بخش قابل توجهی از آن به پرسش و پاسخ مستقیم با حاضران گذشت.
تبریزی در نشست خود اشاره کرد که آنچه امروز با عنوان «سینمای مقاومت» شناخته میشود، در دورههای قبل به عنوان «سینمای جنگ» و سپس «سینمای جنگ ایران و عراق» نامیده میشد. او تاکید کرد که در پس این تغییرات، پرسشی تاریخی همچنان پابرجاست: چرا انسانها با یکدیگر میجنگند و چرا گروهی تلاش میکند خواست خود را با زور و خشونت به دیگری تحمیل کند؟ او این پرسش را بر اساس تجربهٔ شخصی خود از ورود به سینما در سالهای جنگ و ساخت آثار داستانی و تلویزیونی مطرح کرد.
در ادامه، تبریزی به نمونهٔ «روایت فتح» اشاره کرد و گفت این مجموعه مستند، با حضور و نگاه مرتضی آوینی، به یک جریان تبدیل شد. او تفاوت این مجموعه با مستندهای دیگر ساختهشده در همان دوره، در تمرکز بر تحلیل و تامل قبل از ثبت وقایع، توضیح داد. همچنین او به مستندی به نام «شهادتطلبان» اشاره کرد که در روزهای ابتدایی جنگ ساخته شد و در جشنوارهٔ تاشکند جایزه گرفت.
تبریزی در بخش آخر نشست، توصیهای برای فیلمسازان جوان مطرح کرد: اگر فیلمساز به دنبال ساخت نسخهای نزدیک به اثر اصلی است، در نهایت چیزی به سینما اضافه نمیکند. او بر این نکته تاکید کرد که فیلمساز موفق باید زبان، قواعد ارتباطی و جهان خودش را بسازد؛ جهانی که حتی بدون دیدن تیتراژ، بتوان رد صاحب اثر را در آن تشخیص داد.
در پایان، تبریزی به تجربهٔ «لیلی با من است» اشاره کرد و توضیح داد که در فضای جنگ، تصویر غالب از رزمنده بود؛ اما او با ایجاد شخصیت اصلی که نمیخواهد به جنگ برود، یک زاویهٔ متفاوت ایجاد کرد. این تجربه را به عنوان نمونهای از ضرورت دیدن زاویهٔ متفاوت در فیلمسازی مطرح کرد.