آیتالله حائری شیرازی دربارهٔ رنج و زندگی در دنیا و آخرت
منتشرشده: · بهروزرسانی: · ایران

آیتالله حائری شیرازی در سخنانی به انسان میگوید که عمر انسان در دنیا محدود است و رنج و لذتهای دنیوی جزئی از زندگی واقعی نیستند. او تاکید میکند که شناخت حقیقت زندگی باید زودتر صورت گیرد تا فرصت جبران باقی بماند.
آیتالله حائری شیرازی در سخنانی به انسان میگوید که عمر انسان در دنیا محدود است و هر روز به سمت پایان زندگی دنیوی نزدیکتر میشود. او میگوید: «عمر ما میگذرد و دیر یا زود به صف گذشتگان میپیوندیم و این، زندگی بزرگ ماست. من چیزی مهمتر از این مطلب نداشتم که به شما بگویم. حیات این نیست که امروز داریم و اینها مشکلاتی نیست که با آن دست به گریبان هستیم. رنج این نیست که امروز میکشیم و تلخی این نیست که امروز میچشیم. دشواری این نیست که ما میبینیم و عمر هم این نیست که ما میگذرانیم. اگر تلخی است، تلخی پس از مرگ است و اگر رنجی هست، رنج آنجاست و اگر لذتی هم انسان بچشد، لذت این جهانی، لذت نیست، بلکه لذت آنجاست.»
در نگاه توحیدی او، انسان نباید تمام حقیقت زندگی را در خوشیها و ناخوشیهای زودگذر دنیا خلاصه کند. او میگوید که رنجی که امروز میپنداریم ممکن است در برابر سختیهای جهان آخرت ناچیز باشد و لذتهایی که برای رسیدن به آنها تلاش میکنیم، در مقایسه با لذت حقیقی و ماندگار آخرت، گذرا باشند.
آیتالله حائری شیرازی در پایان سخنان خود پرسشی مطرح میکند: «چرا هنگامی که چاره از دست رفت، انسان متوجه مسئله شود؟ مسئلهای به این مهمی را چرا هنگامی بفهمیم که نتوانیم حل کنیم؟» این سخنان به عنوان تلنگری برای بازنگری در اولویتهای زندگی مطرح میشود و تاکید میکند که فرصت انتخاب، تغییر و جبران در روزهای زندگی محدود است و نباید شناخت حقیقت را به زمانی موکول کرد که دیگر فرصتی برای عمل باقی نمانده باشد.