یک روانشناس آلمانی نظریهای درباره حمله نهنگهای قاتل به قایقها مطرح کرد
منتشرشده: · فناوری

یک استاد روانشناسی شناختی در آلمان نظریه تازهای درباره دلیل حمله نهنگهای قاتل به سکان قایقها مطرح کرده است.
در سالهای اخیر، حمله نهنگهای قاتل یا اورکاها به قایقها، بهویژه کشتیهای تفریحی، توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است. این جانوران بارها به سکان قایقها ضربه زده و گاهی آنها را از کار انداختهاند. برخی پژوهشگران این رفتار را نوعی رفتار مشابه با دیگر اورکاها میدانند، اما کریستیان فرینگس، استاد روانشناسی شناختی در دانشگاه ترییر آلمان، توضیح متفاوتی را مطرح کرده است.
به گفته این پژوهشگر، احتمال دارد اورکاها پس از تجربه برخورد با سکان قایق، یاد گرفته باشند که این رفتار چه پیامدی دارد. برای مثال، ممکن است متوجه شده باشند که آسیبزدن به سکان، حرکت قایق را تغییر میدهد یا باعث میشود دیگر بهدرستی هدایت نشود و سپس برای تکرار این نتیجه، دوباره همان رفتار را انجام دهند. بااینحال، این فرضیه به این معنا نیست که اورکاها قصد غرقکردن قایقها یا آسیبرساندن به انسانها را دارند و شاید آنها صرفاً از تجربه برخورد با سکان یا مشاهده تغییر حرکت قایق لذت میبرند.
فرینگس برای توضیح نظریه خود از مثال ساده روشنکردن چراغ استفاده کرد و گفت مغز انسان بسیاری از رفتارها را با پیشبینی نتیجه آنها هدایت میکند. او احتمال میدهد سازوکار مشابهی در اورکاها نیز وجود داشته باشد که به تجربه کردن حرکات در نوزادان انسان شباهت دارد. البته این پژوهشگر تاکید کرد که توضیح او هنوز در حد فرضیه است و نیازی نیست برای پذیرش آن، تفکر پیچیده یا انگیزههای انسانی را به اورکاها نسبت دهیم.
اگر این نظریه درست باشد، شاید بتوان با تغییر نتیجه برخورد اورکاها با قایقها، مانند طراحی سکانی که پس از ضربه همچنان کار کند، رفتار آنها را تغییر داد. بااینحال، فرینگس هشدار داد که چنین آزمایشی میتواند خطرناک باشد، زیرا اگر اورکا نتواند نتیجه دلخواهش را ایجاد کند، شاید رفتار متفاوت و حتی تهاجمیتری نشان دهد و به همین دلیل انجام چنین آزمایشهایی روی قایقهای حامل انسان توصیه نمیشود.
این نظریه جدید با توضیحهای پیشین درباره حمله اورکاها لزوماً در تضاد نیست و ممکن است این جانوران رفتار حمله به سکان را از یکدیگر یاد گرفته باشند و همزمان بتوانند پیامد آن را پیشبینی کنند. فرینگس مستقیماً رفتار اورکاها را آزمایش نکرده و هنوز شواهد تجربی برای تایید فرضیه او وجود ندارد، اما مقاله وی دیدگاهی نظری است که میتواند مسیر پژوهشهای آینده را مشخص کند.