وزیر خارجه به یادبود دکتر پیروز مجتهدزاده میپردازد
منتشرشده: · بهروزرسانی: · ایران

وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در پیام خود به مراسم یادبود دکتر پیروز مجتهدزاده اشاره کرد که آثار او در حوزه جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک، بهویژه مطالعات جزایر سهگانه و خلیج فارس، بخشی ماندگار از میراث علمی ایران محسوب میشود.
وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در پیام خود به مراسم یادبود دکتر پیروز مجتهدزاده اشاره کرد که درگذشت او برای جامعه علمی و دانشگاهی ایران ضایعهای اندوهبار و فقدانی تاثیرگذار برای حوزه اندیشه و پژوهش در تاریخ، جغرافیا و هویت ملی ایران است.
دکتر مجتهدزاده بیش از پنج دهه عمر علمی خود را به پژوهش در حوزه جغرافیای سیاسی، ژئوپلیتیک، مرزهای بینالمللی و جایگاه تاریخی و راهبردی ایران اختصاص داد. کارنامه علمی او شامل مطالعات گسترده درباره خلیج فارس و جزایر ایرانی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک بود و با بهرهگیری از اسناد تاریخی و نقشههای جغرافیایی، ابعاد مختلف این مسائل را در مجامع علمی و بینالمللی مطرح کرد.
آثار او در زمینه حاکمیت ایران بر جزایر سهگانه، بهعنوان بخشی ماندگار از میراث مطالعاتی جغرافیای سیاسی ایران شناخته میشود. پژوهشهای او درباره شکلگیری و تحول مرزهای ایران، تحولات تاریخی و سیاسی منطقه، و مبانی نظری جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک، افقهای متنوعی را برای پژوهشگران و دانشجویان فراهم کرد.
دکتر مجتهدزاده در عرصه آموزش دانشگاهی حضور فعال داشت و با تدریس، نگارش آثار تخصصی و حضور در نشستهای علمی، به توسعه و تعمیق مطالعات جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک کمک کرد. او بر دقت مفهومی، استناد به منابع معتبر و کاربرد زبان فارسی در بیان مفاهیم تخصصی تاکید داشت.
در کنار فعالیتهای علمی، دکتر مجتهدزاده به تاریخ و تمدن ایران علاقهمند بود و مسائل مربوط به هویت تاریخی ایران، نام خلیج فارس و منافع ملی را از منظر پژوهشی دنبال میکرد. بهرهگیری از ظرفیت دانشگاهی و گفتوگوی علمی برای طرح دیدگاههای خود در محافل بینالمللی، بخشی از تلاش مستمر او بود.
ارزش میراث او نه تنها در تعداد کتابها و مقالات، بلکه در پرسشهایی که برای نسلهای بعد مطرح میکند و در تاثیری که بر رشد رشتههای علمی دارد، نمایان است. آثار و اندیشههای او بهعنوان سرمایه علمی برای پژوهشگران جغرافیای سیاسی و ژئوپلیتیک ایران محسوب میشود و ادامه مطالعه و نقد علمی میتواند به توسعه این حوزهها کمک کند.
فقدان او بار دیگر اهمیت پاسداشت سرمایههای علمی کشور و ضرورت فراهم آوردن زمینه برای استمرار پژوهش، گفتوگوی دانشگاهی و انتقال تجربه به نسلهای آینده را یادآور میکند.