معرفی کتابی با موضوع انطباق قانون کار ایران با مشاغل نوظهور
منتشرشده: · فرهنگ و هنر

مهدی شعباننیا یکی از نویسندگان این اثر با دکتری حقوق عمومی در حال حاضر مدیر گروه حقوق عمومی، حقوق بین الملل و حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی است و بهزاد مرادی دیگر نویسنده این کتاب با دکتری حقوق…
مهدی شعباننیا یکی از نویسندگان این اثر با دکتری حقوق عمومی در حال حاضر مدیر گروه حقوق عمومی، حقوق بین الملل و حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی است و بهزاد مرادی دیگر نویسنده این کتاب با دکتری حقوق عمومی مدرس مولف حقوق کار، کارشناس دادگستری در حوزه روابط کار و مدیر حقوقی بین الملل موسسه کار وزارت تعاون کار است.
این دو نویسنده پیشتر در مقالاتی پژوهشی به بررسی انطباق قانون کار ایران با مشاغل نوظهور، با تاکید بر جنبههای روابط کار عادلانه پرداختهاند. مهدی شعباننیا و بهزاد مرادی به بررسی اجزاء قانونی مربوط به مشاغل نوظهور پرداخته و نقاط قوت و ضعف آنها در ارتباط با اصول عدالت در روابط کار را در آثارشان مورد ارزیابی قرار دادهاند.
کتاب «حقوق کار ایران و مشاغل نوظهور (با رویکردی به روابط کار عادلانه)» در نخستین جشنواره ملی کتاب برتر حقوقی توانست در گروه حقوق عمومی به عنوان اثر شایسته تقدیر شناخته شود.
در پشت جلد این کتاب آمده است:
در ایران، قانون کار بهعنوان سندی بنیادین، وظیفهای دوگانه بر عهده دارد: از یک سو تضمین رشد و پویایی اقتصاد ملی، و از سوی دیگر پاسداشت حقوق و منزلت نیروی کار. این دو ماموریت، گاه در تعارض با یکدیگر قرار میگیرند. اما هنر قانونگذاری و سیاستگذاری در آن است که میان این دو بعد، تعاملی عادلانه و پایدار برقرار سازد. با این حال، رخدادهای چند دهه اخیر و دگرگونیهای ژرف در ساختار بازار کار، چالشهای تازهای را پیش روی حقوق کار نهاده است؛ چالشهایی که نه در چارچوب سنتی قابل فهم است و نه با راهحلهای کلاسیک قابل حل.
ظهور مشاغل نوین، زاده انقلاب دیجیتال، جهانیشدن اقتصاد و تغییر الگوهای اشتغال، عرصهای نو را فرا روی حقوقدانان گشوده است. امروز کارگر دیگر الزاماً فردی نیست که در کارگاه یا کارخانهای دو روزه یا با کارگاهی سنتی کار کند؛ او میتواند برنامهنویسی باشد که از خانه خویش برای کارفرمایی در آن سوی جهان کدنویسی میکند، یا رانندهای که در بستر یک پلتفرم اینترنتی به مشتریان خدمات میرساند. این دگرگونی، نهتنها ماهیت رابطه کارگر و کارفرما را دگرگون ساخته، بلکه خود مفاهیم بنیادینی چون «محل کار»، «زمان کار» و حتی «وابستگی کاری» را به چالش کشیده است.