گرت مورگان، مخترع چراغ راهنمایی سه‌حالته و وسیله تنفسی
منتشرشده: · اقتصاد
گرت مورگان، مخترع آمریکایی، با اختراعاتی شامل وسیله تنفسی برای آتش‌نشان‌ها و چراغ راهنمایی سه‌حالته، به بهبود ایمنی عمومی کمک کرد.
گرت آگوستوس مورگان در ۴ مارس ۱۸۷۷ در شهر پاریس، ایالت کنتاکی، به دنیا آمد. او هفتمین فرزند از میان ۱۱ فرزند خانواده بود و دوران کودکی‌اش را در مزرعه خانوادگی گذراند. در نوجوانی، برای پیدا کردن فرصت‌های بهتر تحصیلی و شغلی به سینسیناتی رفت و در کنار کار به‌عنوان خدمتکار و کارگر، بخشی از درآمدش را صرف استخدام معلم خصوصی کرد تا تحصیلاتش را ادامه دهد.
چهار سال بعد، در سال ۱۸۹۵، به کلیولند نقل مکان کرد و در یک شرکت تولید ماشین‌های خیاطی مشغول به کار شد. مورگان به‌تدریج کار با این دستگاه‌ها را یاد گرفت و بدون آموزش رسمی، مهارت تعمیر و راه‌اندازی آن‌ها را به دست آورد. همین تجربه‌ها زمینه‌ساز نخستین ایده‌های اختراعی او شد؛ از جمله طراحی قطعه‌ای برای اتصال تسمه ماشین خیاطی.
او در سال ۱۹۰۷ کسب‌وکار تعمیر و فروش ماشین‌های خیاطی خود را راه‌اندازی کرد و دو سال بعد، کارگاه تولید لباس تاسیس کرد. مورگان در کنار فعالیت‌های تجاری، به آزمایش مواد مختلف نیز علاقه داشت. او مایعی برای روان‌کردن سوزن ماشین خیاطی ساخت تا از سوختن پارچه هنگام دوخت جلوگیری کند، اما متوجه شد این ماده می‌تواند مو را نیز صاف کند. همین کشف به تولید کرم مو و راه‌اندازی شرکت محصولات آرایشی او منجر شد. مورگان بخشی از درآمد کسب‌وکارهایش را برای توسعه اختراعات جدید سرمایه‌گذاری می‌کرد.
انگیزه اصلی مورگان برای ساخت وسیله تنفسی، حادثه‌ای مرگبار در صنعت پوشاک آمریکا بود. در سال ۱۹۱۱، آتش‌سوزی کارخانه پوشاک «تری‌انگل» در نیویورک به مرگ ۱۴۶ کارگر انجامید. این حادثه توجه مورگان را به دشواری کار نیروهای امدادی و آتش‌نشان‌ها در محیط‌های پر از دود جلب کرد.
او به این فکر افتاد که وسیله‌ای طراحی کند تا افراد حاضر در عملیات نجات بتوانند در شرایطی که دود و گازهای خطرناک تنفس را دشوار می‌کنند، به هوای سالم دسترسی داشته باشند. مورگان در سال ۱۹۱۲ برای اختراع خود درخواست ثبت پتنت داد. این وسیله که «کلاه ایمنی» یا «کلاه ایمنی تنفسی» نامیده می‌شد، با استفاده از لوله‌ای برای دریافت هوای نزدیک سطح زمین، امکان تنفس در محیط‌های آلوده را فراهم می‌کرد. طراحی آن همچنین به خارج‌کردن دود و گازهای زیان‌آور از مسیر تنفس کمک می‌کرد.
اهمیت این اختراع چهار سال بعد و در جریان حادثه‌ای در کلیولند آشکار شد. در سال ۱۹۱۶، انفجاری در تاسیسات آبرسانی این شهر جان ۱۸ کارگر را گرفت و تعدادی از افراد در تونلی زیر دریاچه ایری گرفتار شدند. تجمع دود، گردوغبار و گازهای خطرناک مانع از ورود نیروهای امدادی به تونل شده بود. مورگان و چند داوطلب دیگر با استفاده از کلاه‌های تنفسی طراحی‌شده توسط او وارد محل حادثه شدند و توانستند چند نفر از بازماندگان را نجات دهند.
با وجود کارایی این وسیله، فروش آن در ابتدا با مانع روبه‌رو شد. برخی از مسئولان آتش‌نشانی حاضر نبودند محصولی را که یک مخترع سیاه‌پوست ساخته بود، خریداری کنند. مورگان برای عبور از این مانع، نام محصول را به «کلاه ایمنی مورگان» تغییر داد و در معرفی آن از بازیگران سفید‌پوست استفاده کرد تا در نمایشگاه‌ها و گردهمایی‌ها عملکرد دستگاه را نشان دهند. این روش به گسترش فروش محصول و استفاده از آن در آتش‌نشانی‌های نقاط مختلف آمریکا کمک کرد.
اختراع مهم دیگر مورگان از یک تجربه روزمره در خیابان‌های کلیولند آغاز شد. او در دهه ۱۹۲۰، هنگام رانندگی با خودروی شخصی‌اش، شاهد تصادف یک درشکه اسبی با خودرویی دیگر در یک تقاطع بود. این اتفاق او را به فکر طراحی وسیله‌ای انداخت که عبور و مرور در خیابان‌های شلوغ را ایمن‌تر کند.
در آن زمان چراغ‌های راهنمایی ابتدایی وجود داشتند، اما تنها دو وضعیت «توقف» و «حرکت» را نشان می‌دادند. در چنین سیستمی، رانندگان برای تغییر وضعیت چراغ و آغاز حرکت، فرصت مشخصی برای آگاهی از نزدیک‌شدن زمان توقف نداشتند. مورگان با طراحی چراغ راهنمایی سه‌حالته، وضعیت هشدار را به کنترل ترافیک اضافه کرد.