جی جی دوناروما روی لبه تیغ؛ اشتباهاتی که دیگر با مهارهای تماشایی جبران نمی‌شوند
منتشرشده: · به‌روزرسانی: · ورزش
## سم لی/ اتلتیک تنها یک هفته از زمانی می‌گذرد که انزو مارسکا اعلام کرد انتخاب ترکیب منچسترسیتی برای او به «جیجو به‌علاوه ۱۰ نفر دیگر» خلاصه می‌شود.
سم لی/ اتلتیک
تنها یک هفته از زمانی می‌گذرد که انزو مارسکا اعلام کرد انتخاب ترکیب منچسترسیتی برای او به «جیجو به‌علاوه ۱۰ نفر دیگر» خلاصه می‌شود.
او درباره جان‌لوئیجی دوناروما صحبت می‌کرد؛ آن هم پس از اینکه جرونیمو رولی، دروازه‌بان ذخیره منچسترسیتی، با مهار دو ضربه پنالتی در پیروزی مقابل برایتون در ضربات پنالتی، این تیم را به مرحله یک‌چهارم نهایی جام اتحادیه انگلیس رسانده بود.
با وجود آن نمایش قهرمانانه در جام اتحادیه، کوچک‌ترین تردیدی وجود نداشت که رولی دوباره به نیمکت بازخواهد گشت و دوناروما برای مسابقات لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا به ترکیب اصلی بازمی‌گردد.
اما هفت روز بعد، دروازه‌بان ایتالیایی بار دیگر به دلیل ارتکاب یک اشتباه خبرساز شد؛ اشتباهی که به‌هیچ‌وجه نخستین خطای او در هفته‌های اخیر نبود و این بار در جریان پیروزی ۳ بر ۲ خارج از خانه مقابل لایپزیگ در لیگ قهرمانان اروپا رخ داد.
مارسکا هر دو گل تیم آلمانی را «احمقانه» توصیف کرد. او همچنین در نشست خبری پس از مسابقه، هنگام صحبت درباره سبک بازی باز تیمش، تاکید کرد که شش گل آخری که منچسترسیتی دریافت کرده، نه ناشی از مشکلات ساختاری، بلکه نتیجه اشتباهات فردی بوده‌اند.
البته دوناروما مسئول تمام این اشتباهات نبوده، اما فهرست خطاهای او روزبه‌روز طولانی‌تر می‌شود.
چهارشنبه‌شب، او اجازه داد ضربه ریدله باکو از کنار تیر نزدیک وارد دروازه شود و نتیجه مسابقه به تساوی یک بر یک برسد.
این اتفاق تنها ۱۲ روز پس از آن رخ داد که شوت نیکلاس جکسون از دست دوناروما در رفت و با عبور از او، پیروزی ۲ بر یک استون‌ویلا مقابل منچسترسیتی در لیگ برتر را رقم زد.
ماه گذشته نیز در دور قبلی مسابقات لیگ قهرمانان اروپا، دوناروما نتوانست ضربه مگنس آکلیوش را به‌درستی مهار کند و به پاری‌سن‌ژرمن اجازه داد گل چهارم خود را به ثمر برساند. آن گل، پیروزی ۴ بر ۲ تیم فرانسوی در ورزشگاه اتحاد را قطعی کرد و روند احیای منچسترسیتی را متوقف ساخت.
صادقانه باید گفت این تعداد اشتباه برای هر دروازه‌بانی بیش از اندازه است؛ به‌ویژه برای بازیکنی که از زمان پیوستنش به منچسترسیتی، عملکردی پرنوسان داشته است.
دوناروما که اکنون ۲۷ سال دارد، تابستان گذشته با انتقالی به ارزش ۲۶ میلیون پوند، معادل تقریباً ۳۵ میلیون دلار با نرخ فعلی، از پاری‌سن‌ژرمن به منچسترسیتی پیوست.
بااین‌حال، به نظر نمی‌رسد مارسکا در شرایطی باشد که بتواند دروازه‌بان تیمش را تغییر دهد.
سرمربی منچسترسیتی گفت:
«این موضوع باعث نگرانی نیست، اما یک اشتباه بود. خودش هم می‌داند که اشتباه کرده است. حالا ۴۸ ساعت دیگر باید خارج از خانه مقابل ناتینگهام فارست بازی کنیم و لازم است روی آن مسابقه تمرکز کنیم. بعد از آن تعطیلات بازی‌های ملی آغاز می‌شود و می‌توانیم شرایط را بررسی کنیم.»
برداشت طبیعی از صحبت‌های مارسکا این است که دوناروما شنبه‌شب مقابل ناتینگهام فارست درون دروازه قرار خواهد گرفت و سپس در فاصله دو هفته‌ای تا دیدار خانگی برابر فولام در ۲۱ نوامبر، فرصت بررسی دوباره وضعیت دروازه‌بانی تیم وجود خواهد داشت.
اما وقتی از مارسکا درباره احتمال تغییر دروازه‌بان پس از ازسرگیری مسابقات لیگ برتر سوال شد، او چنین احتمالی را کم‌رنگ جلوه داد.
مارسکا گفت:
«در حال حاضر به وضعیت دروازه‌بانی فکر نمی‌کنم. چند دقیقه پیش از پایان نیمه، او مهاری انجام داد که هیچ دروازه‌بانی در دنیا قادر به انجامش نیست. بنابراین همیشه باید میان نکات مثبت و منفی تعادل برقرار کرد. جیجو می‌داند که روی آن گل خوب عمل نکرد، اما عملکردش بهتر خواهد شد.»
واقعیت این است که دوناروما چند لحظه پیش از اشتباهش روی گل باکو، با شیرجه‌ای کشیده و تماشایی، ضربه کریستوف باومگارتنر را مهار کرده بود.
آن واکنش به‌اندازه‌ای فوق‌العاده بود که شایستگی قرار گرفتن در مجموعه بهترین مهارهای او با پیراهن منچسترسیتی را داشت.
بااین‌حال، شاید این مهار جایی در میان بهترین واکنش‌های دوران حضورش در سیتی پیدا نکند، زیرا او پیش‌تر سه مهار انجام داده که نه‌تنها خیره‌کننده، بلکه واقعاً سرنوشت‌ساز بوده‌اند.
فصل گذشته، دوناروما با واکنشی تماشایی ضربه الکسیس مک‌آلیستر را منحرف کرد و به منچسترسیتی کمک کرد برای نخستین بار از سال ۲۰۰۳، در حضور تماشاگران در ورزشگاه آنفیلد پیروز شود.
چند هفته بعد، او با شیرجه‌ای سریع و کوتاه به سمت راست، پیروزی خانگی مقابل نیوکاسل را حفظ کرد.
در سپتامبر نیز در ورزشگاه اولدترافورد، دوناروما در لحظات پایانی مانع گلزنی برایان امبومو شد و بار دیگر یک پیروزی ارزشمند را برای منچسترسیتی حفظ کرد.
شاید آن پیروزی حتی از برد دراماتیک فصل گذشته در آنفیلد نیز برای هواداران محبوب‌تر بود؛ حتی با در نظر گرفتن پیروزی ۳ بر صفر فصل جاری در آنفیلد، زمانی که سیتی پس از محکوم شدن به نقض قوانین مالی لیگ برتر، دوباره به مسابقات بازگشته بود.
بنابراین، مطرح کردن استدلالی علیه دوناروما همیشه کار آسانی نبوده است.
درست است که او در بازی با پا به‌اندازه ادرسون، دروازه‌بان پیشین منچسترسیتی، توانمند نیست؛ یا حتی در این زمینه از سایر دروازه‌بانان قبلی باشگاه نیز ضعیف‌تر است.
اما وقتی دروازه‌بانی مرتباً چنین مهارهای فوق‌العاده‌ای انجام می‌دهد، چگونه می‌توان عملکردش را زیر سوال برد؟
خود مارسکا نیز به‌خوبی می‌داند که دوناروما نمی‌تواند نقش بزرگی در فرایند بازی‌سازی تیم ایفا کند.
هدف سرمربی این است که دروازه‌بان ایتالیایی با احتیاط بازی کند، ریسک نکند و از اشتباهات جلوگیری کند.
منظور مارسکا به‌ویژه اشتباهات هنگام بازی با پا است؛ همان خطاهایی که فصل گذشته نسبتاً مرتب رخ می‌دادند و در فصل جاری نیز دوباره در عملکرد دوناروما دیده شده‌اند.
مشکل دیگری نیز وجود دارد: دوناروما با وجود قد بلند و جثه قدرتمندش، آن‌طور که انتظار می‌رود بر محوطه جریمه خود تسلط ندارد.
او هنگام ارسال توپ‌های بلند به داخل محوطه جریمه، بارها در موقعیت نامناسب قرار می‌گیرد و زیر مسیر توپ گرفتار می‌شود؛ به‌طوری‌که نمی‌تواند به‌خوبی برای مهار یا دفع آن اقدام کند.
با توجه به مشکلات دوناروما در توزیع توپ و مقابله با ارسال‌های هوایی، حتی پیش از اشتباهات ابتدایی اخیر نیز دشوار بود که سرمایه‌گذاری منچسترسیتی روی او را کاملاً موجه بدانیم.
این مسئله به‌ویژه زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم منچسترسیتی فصل گذشته جیمز ترافورد را نیز جذب کرده بود؛ انتقالی که شرایط دروازه‌بان انگلیسی را به‌اندازه‌ای دشوار کرد که تابستان امسال تصمیم به ترک باشگاه گرفت.
البته خود ترافورد نیز بی‌اشتباه نبود.
او در شکست منچسترسیتی مقابل تاتنهام در ابتدای فصل گذشته، هنگام ضربه زدن به توپ مرتکب اشتباهی ابتدایی شد.
از سوی دیگر، دوناروما در مقطعی که پپ گواردیولا تلاش می‌کرد روحیه و شخصیت تازه‌ای در تیم ایجاد کند، به تقویت این ویژگی‌ها کمک کرد.
بنابراین، نمی‌توان گفت جذب دروازه‌بان باتجربه ایتالیایی و استفاده از او در ترکیب اصلی کاملاً بی‌دلیل بوده است.
ترافورد نیز در آن مقطع هنوز دروازه‌بانی کاملاً آماده برای بر عهده گرفتن چنین مسئولیتی نبود، هرچند استعداد و ظرفیت پیشرفت او آشکار بود.
منچسترسیتی به دنبال دروازه‌بانی بود که بتواند در لحظات حساس، مهارهای بزرگ و تعیین‌کننده انجام دهد.
باشگاه می‌دانست که حریفان می‌توانند با بازپس‌گیری توپ در مناطق بالای زمین، موقعیت‌های گلزنی بسیار خطرناکی ایجاد کنند؛ مسئله‌ای که به یکی از ویژگی‌های مهم فوتبال لیگ برتر انگلیس تبدیل شده است.
با چنین نگاهی، جذب دوناروما منطقی‌تر به نظر می‌رسید؛ به‌ویژه با توجه به ذهنیت برنده و شخصیت قدرتمند او.
اما مشکلی که منچسترسیتی اکنون با آن روبه‌روست، هفته گذشته کاملاً آشکار شد؛ زمانی که مارسکا بدون هیچ تردیدی تاکید کرد رولی صرفاً دروازه‌بان ذخیره تیم است.
مشکل اینجاست که منچسترسیتی دیگر دروازه‌بانی در سطح جیمز ترافورد در اختیار ندارد تا در صورت نیاز به تغییر، بتواند به او اعتماد کند.
ترافورد فصل گذشته به منچسترسیتی کمک کرده بود دو جام داخلی را فتح کند، اما اکنون دیگر در این تیم حضور ندارد؛ درست در زمانی که شاید تغییر دروازه‌بان ضروری شده باشد.
مشکلات دوناروما در بازی با پا و آسیب‌پذیری مقابل ارسال‌های هوایی، حتی بدون در نظر گرفتن افزایش اشتباهات ابتدایی اخیرش، به‌اندازه کافی نگران‌کننده بودند.
درست است که دوران حرفه‌ای پرافتخار او باعث شده هواداران و کارشناسان احترام فراوانی برایش قائل باشند، اما کاملاً روشن است که دوناروما در حال حاضر به‌اندازه کافی خوب بازی نمی‌کند.
این موضوع فارغ از آن است که اساساً چقدر با سبک بازی منچسترسیتی تناسب دارد.
همچنین مقایسه عملکرد او با ترافورد اجتناب‌ناپذیر شده است؛ دروازه‌بانی که اکنون فصل بسیار خوبی را در لیدز یونایتد پشت سر می‌گذارد.
مارسکا حتی اگر بخواهد، عملاً نمی‌تواند دروازه‌بانش را تغییر دهد، زیرا رولی در همان سطح قرار ندارد.
این یعنی تنها راه پیش روی سرمربی منچسترسیتی آن است که با دوناروما راهی ناتینگهام شود و ببیند چه اتفاقی خواهد افتاد.