پنتر سولو ۲ در دهه ۱۹۸۰ برای رقابت با پورشه توسعه یافت
منتشرشده: · بهروزرسانی: · اقتصاد

پنتر سولو ۲، خودروی اسپرت بریتانیایی، در سال ۱۹۸۹ معرفی شد و در تلاش برای رقابت با ابرخودروهای زمان خود، طراحی و ساخت آن تغییرات قابل توجهی را تجربه کرد.
پنتر سولو ۲ یکی از پروژههای بلندپروازانه صنعت خودروی بریتانیا در دهه ۱۹۸۰ بود. این خودرو در سال ۱۹۸۹ معرفی شد و مجلهٔ خودرویی «کار» آن را به عنوان «مهمترین خودروی اسپرت بریتانیایی پس از جگوار E‑Type» معرفی کرد.
پیش از توسعه سولو، شرکت پنتر بهخاطر تولید مدل کالیستا شناخته میشد. پس از نجات شرکت از ورشکستگی، مالک کرهای آن، یانگ چول کیم، تصمیم گرفت مسیر جدیدی برای خودروساز تعیین کند و به دنبال تولید محصولی با نگاه آیندهنگر بود.
پروژه اولیه سولو با هدف ساخت یک خودروی اسپرت سبک، مقرونبهصرفه و مجهز به موتور وسط و انتقال قدرت به چرخهای عقب آغاز شد. طراحی بدنه توسط کن گرینلی و شاسی توسط لن بیلی انجام شد. نسخه اولیه در نمایشگاه خودروی بریتانیا در سال ۱۹۸۴ رونمایی شد، اما پس از مقایسه با تویوتا MR2، تیم تصمیم گرفت هدف را به سطح پورشه تغییر دهد.
در ادامهٔ سه سال، نسخه جدید با نام سولو ۲ شکل گرفت. طول خودرو افزایش یافت تا امکان دو صندلی در ردیف عقب فراهم شود و خطوط نرم و منحنی جایگزین شکستگیهای بدنه نسخه اولیه شد. چراغهای جلوی بازشونده با ساختار جدید جایگزین شدند تا در حین حرکت در روز، سطح بدنه از نظر آیرودینامیکی بهینه بماند.
آیرودینامیک سولو ۲ با همکاری تیم فرمول یک و شرکت مهندسی مارچ توسعه یافت. بر اساس بروشور معرفی، طراحی نهایی توانایی تولید نیروی رو به پایین مثبت در هر دو محور جلو و عقب را داشت. نتایج آزمایش تونل باد نشان داد که در سرعت ۱۵۰ مایل بر ساعت، سولو ۲ نیروی رو به پایین ۳۳ پوندی در محور جلو و ۸۲ پوندی در محور عقب تولید میکند.