مقالهای دربارهٔ وضعیت «نه جنگ و نه صلح» و نقش دیپلماسی
منتشرشده: · بهروزرسانی: · فرهنگ و هنر

یک نویسنده در مقالهٔ خود به وضعیت «نه جنگ و نه صلح» اشاره کرده و تاکید میکند که دیپلماسی میتواند جایگزین جنگ باشد. مقاله به تاریخچهٔ مذاکرات و سیرهٔ امامان شیعه نیز اشاره میکند.
یک نویسنده در مقالهٔ خود به وضعیت «نه جنگ و نه صلح» اشاره کرده و پرسیده است که آیا میتوان اجازه داد که مخالفان با استمرار این وضع، فشار بیشتری بر اقتصاد و سیاست وارد کنند. او بیان میکند که فشار و باری که بر روان مردم و مدیران وارد میشود، جنگ و جنگطلبی را همانند شمشیری بر بالای سر ایران و ایرانی نگاه میکند.
نویسنده اشاره میکند که یکی از سخنرانیهای اخیر رهبر فقید به دولت و رئیسجمهور، ضرورت خروج از وضعیت «نه جنگ و نه صلح» بود. او میگوید این توصیه، رویکردی است که رهبر انقلاب دارد و به معنای آمادگی کامل نیروهای لشکری برای دفاع و پاسخ به دشمن، و همزمان فعال شدن دیپلماسی خروج از شرایط اضطراری است.
در ادامه مقاله، نویسنده بر این نکته تاکید میکند که اصل مذاکره بخشی از مبارزه است و برای هیچ خردمند و صاحب تجربهای نادیده گرفته نمیشود. او اشاره میکند که مذاکره و انعقاد پیمان با دشمنان، سنت دینی نیز هست و پیامبر اسلام در صلح حدیبیه، شرایط را برای توسعه اسلام و فراغت مسلمانان فراهم کرده است.
نویسنده به تاریخچهٔ مذاکرات امیرالمومنین علی با اصحاب جمل و لشکر و رهبران صفین و حتی خوارج اشاره میکند و میگوید امام حسن پیماننامهای برای حفظ شیعیان و صالحان امضا کرده است. او میگوید سیرهٔ ائمه شیعه این بوده و تاریخ و دستور و سیرهٔ آن روشن است.
نویسنده هشدار میدهد که اگر این رسم و عهد را بگذارند و ادامه دهند، دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد و هیچ مدیر و سیاستمداری شجاعت و مجال ابتکار برای صلح و پیشگیری از صدمات جنگ را نخواهد داشت. او میگوید دیپلماسی و تدبیر میتواند موثرتر از جنگ باشد.
در پایان، نویسنده میگوید ذهن آشفتهٔ تندروهای بیمنطق و مخالفان خوانان و بازیگردانان آنها، این استدلال را نخواهد پذیرفت و مردم و مقاوم و دانا باید هشیار باشند. او میگوید نیروهای لشکری و کشوری، نظامی و سیاستمدار، همه یک ارتش واحد هستند و نباید در آن رخنه و روزنی ایجاد کنند.