محسن رضایی در ۲۷ سالگی به فرماندهی سپاه پاسداران منصوب شد

منتشرشده: ۱۵ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ · ایران

محسن رضایی، متولد شهریور ۱۳۳۳، در سال ۱۳۶۰ با حکم آیت‌الله خمینی به فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب شد و تا سال ۱۳۷۶ در این جایگاه فعالیت کرد. او در دورهٔ فرماندهی، نقش مهمی در توسعه ساختار و ظرفیت‌های نظامی سپاه داشت.

محسن سبزوار رضایی، که به اختصار محسن رضایی صدا می‌شود، در شهریور ۱۳۳۳ در مسجدسلیمان متولد شد و پس از پایان دبستان و بخشی از تحصیلات متوسطه، در آزمون ورودی هنرستان صنعتی شرکت ملی نفت پذیرفته شد و به اهواز مهاجرت کرد. در همان دوران، فعالیت‌های مبارزه‌گرانه‌اش علیه حکومت پهلوی آغاز شد و در زمان آماده‌سازی برای کنکور توسط ساواک دستگیر و پس از پنج ماه در زندان، آزاد شد. در سال ۱۳۵۳، او در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه علم و صنعت پذیرفته شد و به تهران آمد؛ در آن سال، وارد مبارزات چریکی علیه حکومت پهلوی شد و در همان سال ازدواج کرد. همسر او، معصومه خدنگ، از سوی امام جماعت مسجد جامع احمدیه نارمک معرفی شد و این ازدواج به پنج فرزند، احمد، سارا، علی، زهرا و مهدیه، انجامید. او تحصیلات دانشگاهی خود را در همان سال رها کرده و پس از برقراری صلح، رشتهٔ مهندسی مکانیک را به اقتصاد تغییر داد و مقطع کارشناسی را در دانشگاه تهران گذراند. او یکی از اعضای هیئت ۱۲ نفره بود که در زمستان سال ۱۳۵۷ اساسنامه سپاه پاسداران را تدوین کرد. از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰، رئیس اداره اطلاعات سپاه بود؛ در سال ۱۳۶۰، با حکم آیت‌الله خمینی، به فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب شد و تا سال ۱۳۷۶ در این جایگاه فعالیت کرد. در طول فرماندهی، او در توسعه ساختار و ظرفیت‌های نظامی سپاه نقش داشت و نام او با عملیات‌های مهم جنگ و تصمیم‌های نظامی آن دوران مرتبط شد. برخی از تصمیم‌های نظامی و نحوه مدیریت عملیات‌های جنگ، پس از آن نیز مورد بحث و اختلاف‌نظر قرار گرفت. پس از کناره‌گیری در سال ۱۳۷۶، او با حکم رهبر انقلاب به عضویت مجمع تشخیص مصلحت نظام درآمد که مسیر سیاسی او را تغییر داد و او را از مسئولیت مستقیم نظامی به نهاد کلان سیاسی، اقتصادی و سیاست‌گذاری کشور وارد کرد.