انتخابات پارلمانی اسرائیل در دیدگاه ایرانیان
منتشرشده: · بهروزرسانی: · ایران

انتخابات پارلمانی اسرائیل اخیراً برگزار شد و ایرانیان بهصورت جدی دنبال نتایج آن بودند. این پیگیری باعث افزایش محتوا و اطلاعات در رسانههای ایرانی دربارهٔ اسرائیل شد.
انتخابات پارلمانی اسرائیل در تاریخ اخیر برگزار شد و ایرانیان، از جمله نخبگان و مسئولان، بهصورت جدی دنبال نتایج آن بودند. پیش از این، تنها انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بود که توسط ایرانیان دنبال میشد، زیرا درک میشد که رئیسجمهور آمریکا میتواند تاثیر قابل توجهی بر سرنوشت ایران و ساکنانش داشته باشد.
با توجه به دو جنگ اخیر بین آمریکا و اسرائیل، سوال دربارهٔ اینکه چه کسی نخستوزیر اسرائیل خواهد شد، در ایران مطرح شد. این سوال بهخصوص پس از آن که در دو سال گذشته دو جنگ از سوی آمریکا و اسرائیل علیه ایران رخ داده بود، اهمیت یافت. نظرات عمومی در ایران بر این باور است که حضور یا عدم حضور نتانیاهو در قدرت میتواند بر جنگها و فشارهای آینده اسرائیل و آمریکا تاثیر بگذارد.
پیگیری انتخابات اسرائیل باعث انتشار حجم زیادی از محتوا در رسانههای ایرانی شد. این امر باعث افزایش اطلاعات عمومی ایرانیان، بهویژه در سطح مسئولان و نخبگان، دربارهٔ اسرائیل شد. اسرائیل و آمریکا بهعنوان مهمترین بازیگران خارجی در ایران مطرح هستند.
برخی ادعاها در متن اشاره میکنند که دو جنگ و حملات متعدد علیه ایران، از جمله حمله به رهبر، رئیسجمهور، وزیران دفاع و اطلاعات و فرماندهان ارشد نظامی، توسط اسرائیل صورت گرفته است. همچنین گفته میشود که نقش اسرائیل در این زمینه باعث شده است که آمریکا با ترغیب نتانیاهو وارد جنگ علیه ایران شود و پس از آن، اسرائیلیها از جنگ خارج شوند تا درگیری میان ایران و آمریکا ادامه یابد.
به گفتهٔ متن، اسرائیل و ایران بهعنوان دو طرف اصلی درگیری در منطقه شناخته میشوند، اما اطلاعات عمومی ایرانیان، بهویژه در سطح نخبگان و مسئولان، دربارهٔ مسائل اولیه اسرائیل کم است. این کمبود اطلاعات در حوزهٔ خاورمیانه مطرح میشود.
افزایش اطلاعات ایرانیان دربارهٔ اسرائیل، بهطور مستقیم باعث افزایش اطلاعات دربارهٔ فلسطین میشود. متن اشاره میکند که شناخت جایگاه و نقش فلسطین در جمهوری اسلامی ایران برای ایرانیان اهمیت دارد.
از سوی دیگر، پیگیری انتخابات اسرائیل باعث آشنایی بسیاری از ایرانیان با نظام جمهوری پارلمانی شد. در این نظام، اکثریت پارلمانی بر اساس دستور کار مشخص (بیانیه کاری کابینه) نخستوزیر و دولت آینده را تعیین میکند. اگر یک حزب در انتخابات پارلمانی اکثریت مطلق (نصف به علاوه یک کرسی) را کسب کند، میتواند کابینهٔ بعدی را تشکیل دهد و نخستوزیر آینده را مشخص کند. اما در اکثر موارد، هیچ حزبی نمیتواند اکثریت مطلق را کسب کند؛ در نتیجه، تشکیل ائتلافی که پس از انتخابات اکثریت را شکل دهد، تعیینکننده دولت و نخستوزیر بعدی است.
متن نمونهای از هلند را بهعنوان مثال میدهد، جایی که حزب راست افراطی در آخرین انتخابات پیروز شد اما نتوانست ائتلاف اکثریت مطلق را تشکیل دهد و در نتیجه دولت توسط احزاب دیگر شکل گرفت. در بریتانیا، معمولاً یکی از دو حزب محافظهکار یا کارگر اکثریت مطلق را کسب میکند و دولت را تشکیل میدهد، در حالی که در ایتالیا و هلند، انتخابات پس از آن که هیچ حزبی اکثریت مطلق را کسب نکرده، رایگیریهای بعدی تعیینکننده ائتلاف و دولت میشود.
در منطقه، عراق بهعنوان نمونهای مشابه اسرائیل مطرح میشود؛ در انتخابات عراق هیچ حزبی یا فهرستی اکثریت مطلق را کسب نمیکند و رایگیریهای بعدی تعیینکننده ائتلاف بزرگتر برای تشکیل دولت و معرفی نخستوزیر آینده است.