سریال "سرخ و سیاه" روایت می‌کند سرگذشت جوانان در زمان ناعادلانه
منتشرشده: · فرهنگ و هنر
سریال "سرخ و سیاه" از آیدا پناهنده، داستان چند جوان را در میان مناسبات قدرت و نابرابری نشان می‌دهد. شخصیت‌های آن، حتی ستمگران، با پیچیدگی‌های انسانی به تصویر کشیده می‌شوند.
سریال "سرخ و سیاه" از آیدا پناهنده، در ابتدا توضیح می‌دهد که هدف آن روایت تاریخی متعارف نیست و تاریخ را به عنوان زمینه‌ای برای بررسی مفاهیمی چون ظلم، عشق و ایستادگی در برابر قدرت می‌داند.
داستان در میان جوانانی جریان دارد که در زمان ناعادلانه‌ای، درگیر روابط عاطفی و تلاش برای کنترل سرنوشت خود می‌شوند. سرگذشت این افراد، از طریق روایت طاووس، دختر نوروز، به تصویر کشیده می‌شود.
طاووس در ابتدا به زندگی پدر و مادرش، عشق بین آن‌ها و ظلم حاکم اطرافیان اشاره می‌کند که باعث جدایی آن‌ها شد. سپس به زندگی خود می‌پردازد و نشان می‌دهد که او نیز درگیر روابطی است که تاریخ به او فرصت تجربه سرنوشتی متفاوت نمی‌دهد.
سریال به شخصیت‌های مختلف، حتی آن‌هایی که در ظاهر ضدقهرمان هستند، امکان بروز وجوه انسانی می‌دهد. این رویکرد باعث می‌شود که مخاطب نتواند به سادگی از رفتار یک کاراکتر خشمگین متنفر بماند.
در سریال، حاکم با وجود ستمگری‌اش، گاهی حرف‌هایی می‌زند که پیچیدگی‌های انسانی او را نشان می‌دهد. او از متمول‌ها انتظار می‌کشد که به طبقات فرودست کمک کنند، در حالی که در برخی صحنه‌ها به طبقه بالادست نیز توجه می‌کند.
یک مرد با قساوت، نامزد زن غربتی را به قتل می‌رساند، اما در هنگام بیماری همسرش اشک می‌ریزد. این صحنه نشان می‌دهد که حتی در وجود آدمی با پیشینه‌ای تاریک، می‌توان رگه‌های عاطفه یافت.
پناهنده به جای تقسیم افراد به دو دسته خیر و شر، مخاطب را با پیچیدگی رفتار انسانی روبه‌رو می‌کند. نمایش وجوه انسانی شخصیت‌های ستمگر، تبرئه آن‌ها نیست بلکه فرصتی برای درک پیچیدگی مناسباتی است که افراد را در موقعیت‌های مختلف قرار می‌دهد.
در کل، سریال به بررسی قدرت و مناسباتی می‌پردازد که امکان ظلم را فراهم می‌کنند و نه صرفاً بر روی ویژگی‌های فردی تمرکز دارد.