تحلیلگر: احتمال استفاده آمریکا از سلاح هستهای علیه ایران کم است اما نمیتوان آن را نادیده گرفت
منتشرشده: · بهروزرسانی: · اقتصاد · اخبار جنگ

تحلیلگر سیاست خارجی، امیرعلی ابوالفتح، معتقد است که احتمال استفاده آمریکا از سلاح هستهای علیه ایران پایین است، اما نمیتوان آن را کاملاً رد کرد. او به چالشهای تخریب زیرساختهای هستهای ایران و تاثیرات احتمالی چنین اقدامی اشاره میکند.
تحلیلگر سیاست خارجی، امیرعلی ابوالفتح، در گفتگویی درباره احتمال استفاده آمریکا از سلاح هستهای علیه ایران اظهار داشت که این احتمال بالا نیست، اما نمیتوان آن را کاملاً نادیده گرفت. او اشاره کرد که در گذشته، بحثهای مربوط به استفاده از سلاحهای متعارف برای تخریب تاسیسات هستهای ایران مطرح بوده و هنوز هم این موضوع مورد بررسی است.
ابوالفتح توضیح داد که اگر هدف از حمله، نابودی کامل مجموعهای باشد که در عمق زمین قرار دارد، ممکن است حتی استفاده از قدرتمندترین سلاحهای متعارف کافی نباشد. در این شرایط، هدف قرار دادن تونلها و مسیرهای ورودی ممکن است گزینهای باشد، اما لزوماً به نابودی کامل بخشهای زیرزمینی منجر نمیشود.
او افزود که در مورد تاسیسات فردو نیز، هدف قرار دادن ورودیها و مسیرهای دسترسی ممکن است، اما این اقدام با نابودی کامل تاسیسات زیرزمینی تفاوت دارد. بنابراین، اگر هدف از حمله به کوه کلنگ، نابودی کامل مجموعه باشد، پرسشهای پیچیدهتری درباره توانایی تسلیحات متعارف و گزینههای احتمالی پیش روی آمریکا مطرح میشود.
در بخش دیگری، ابوالفتح اشاره کرد که آمریکا تنها کشوری است که تاکنون در جنگ از سلاح هستهای استفاده کرده و این کار را دو بار انجام داده است. او تاکید کرد که استفاده از سلاح هستهای اقدامی است که میتواند با واکنشهای گسترده بینالمللی و پیامدهای سنگین سیاسی و امنیتی همراه شود. به همین دلیل، احتمال وقوع چنین اقدامی را بالا ارزیابی نمیکند.
با این حال، او بیان کرد که تحولات اخیر نشان داده است که نمیتوان همه اقدامات پرهزینه یا غیرمتعارف را از پیش غیرممکن دانست. برخی اقداماتی که پیش از وقوع، بسیاری تصور میکردند انجام نخواهند شد، در عمل اتفاق افتادهاند. از این رو، اگرچه احتمال استفاده آمریکا از سلاح هستهای علیه ایران بالا نیست، این احتمال را نمیتوان بهطور کامل نادیده گرفت.
در ادامه، ابوالفتح به بحثهای داخلی ایران درباره ضرورت دستیابی به سلاح هستهای و خروج از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای اشاره کرد. او گفت که اگر فرض کنیم ایران قصد ساخت سلاح هستهای را ندارد یا در شرایط فعلی امکانپذیر نیست، هنوز مسئله اصلی پابرجاست: کشور باید از نوعی بازدارندگی برخوردار باشد که احتمال حملهای با اهداف وجودی را کاهش دهد.
او بیان کرد که دستیابی به سلاح هستهای میتواند مانع وقوع جنگ شود، اما مسئله فقط این نیست که سلاح هستهای در نهایت چه تاثیری بر بازدارندگی دارد؛ بلکه باید به مسیری که برای دستیابی به آن طی میشود نیز توجه کرد. او تاکید کرد که اگر کشوری تصمیم بگیرد ساخت سلاح هستهای را آغاز کند، میان شروع این فرایند و دستیابی به آن یک فاصله زمانی وجود دارد که ممکن است چند هفته، چند ماه یا حتی چند سال باشد.