دریافت تشخیص آندومتریوز برای ملیسا گائونا تاخیر داشت
منتشرشده: · سلامت
ملیسا گائونا، ۲۶ سالهٔ کلمبیایی، سال‌ها درد شدید و خونریزی‌های غیرعادی داشت که تا زمان تشخیص آندومتریوز شدید، توسط پزشکان نادیده گرفته شد. او پس از درخواست اتانازی پزشکی، ویدیویی در تیک‌تاک ضبط کرد تا توجه به مشکل تشخیص دیرهنگام بیماری را جلب کند.
ملیسا گائونا، ۲۶ سالهٔ کلمبیایی، در طول دو دههٔ گذشته به پزشکان مختلف مراجعه کرد، اما گرفتگی‌های شکمی، ورم و قاعدگی‌های شدید او را درمان نکرد. او گزارش داد که درد تیز و خنجرواری در ناحیه لگن او به‌صورت مکرر توسط بخش اورژانس رد شد و او را از نظر پزشکی به‌عنوان بیمار خودبیمار یا وانمود‌کننده برچسب‌گذاری کردند.
در طول این مدت، ملیسا ده‌ها بار در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد، بی‌شمار دارو مصرف کرد و هفت عمل جراحی انجام داد، اما علائم او همچنان باقی ماند. علائم اولیه او ابتدا به آپاندیسیت، سپس عدم تعادل هورمونی و در نهایت سرطان نسبت داده شد.
در نهایت، یک جراحی تشخیصی نشان داد که او به آندومتریوز شدید مبتلا است. آندومتریوز بیماری مزمن است که در آن بافت مشابه پوشش داخلی رحم در نقاط دیگر بدن رشد می‌کند و معمولاً درمان‌ناپذیر است.
ملیسا پس از تشخیص، در دورهٔ ۳۰ روزهٔ بستری خود، به مرز تحمل رسید و در ۳۱ ژوئیه سال گذشته، بدون اطلاع خانواده‌اش، درخواست اتانازی پزشکی داد. او گفته است که این درخواست به دلیل عدم تمایل به ادامه درد بود، نه تمایل به مرگ.
برای جلب توجه، ملیسا ویدیویی در تیک‌تاک ضبط کرد که در آن به چرخهٔ رنج خود اشاره کرد. این پست به‌سرعت گسترش یافت و باعث شد که افراد غریبه درباره جزئیات پزشکی او بحث کنند و نظراتی درباره شرایط واجد شرایط برای اتانازی و نحوه برخورد پزشکان با درد زنان مطرح کنند.
کلمبیا اولین کشور آمریکای لاتین بود که اتانازی را مجاز و قانونمند کرد و همچنین خودکشی با کمک پزشکی را جرم‌زدایی کرده است، اگرچه مقررات اجرایی آن هنوز تدوین نشده است. بر اساس اعلام وزارت بهداشت کلمبیا، در سال ۲۰۲۴ بیش از ۳۵۰ مورد اتانازی انجام شد که حدود ۳۰ درصد از درخواست‌های ثبت‌شده را تشکیل می‌داد.
کمیته پزشکی بیمارستان سن خوزه اعلام کرد که ملیسا هنوز تمام گزینه‌های درمانی ممکن را امتحان نکرده است. او با کمک گروه حقوقی برای اعتراض به این تصمیم اقدام قانونی کرد، اما همچنان تاکید می‌کند که نمی‌خواهد بمیرند و می‌خواهد دیگر درد نکشند.
پدرو هنریکه کونیا، جراح مغز و اعصاب، بیان کرد که پرونده ملیسا باید به‌عنوان یک هشدار در مورد نیاز به جدی گرفتن بیماری‌ها مطرح شود و اشاره کرد که در اکثر موارد، درخواست اتانازی نشان‌دهنده رسیدن فرد به مرزی است که توانایی‌های عملکردی، استقلال، خواب، کار، روابط و امید به بهبود را از دست داده است.
دردهای ملیسا از زمانی آغاز شد که او پنج سال داشت. او گزارش داد که در زمان اولین قاعدگی‌اش در ۱۰ سالگی، وضعیتش بدتر شد و گاهی از شدت درد بیهوش می‌شد. او گفته است که حرف او شنیده نشد و حتی خانواده‌اش باورش نمی‌کردند.
با بزرگ‌تر شدن، بیماری او را قادر به انجام کارهای روزمره کرد و رویای تحصیل در رشتهٔ پزشکی را از او گرفت. راکل ماگالائس، متخصص زنان، اشاره کرد که با وجود اینکه آندومتریوز حدود یک نفر از هر ده زن را تحت تاثیر قرار می‌دهد، معمولاً هشت سال، چهار جراحی غیرضروری و مراجعه به ده متخصص طول می‌کشد تا بیمار سرانجام درمان مناسب را دریافت کند.
او افزود که زنان انتظار دارند درد داشته باشند؛ حتی در فعالیت‌های اساسی مانند غذا خوردن، دفع مدفوع، ادرار کردن و رابطه جنسی. او بیان کرد که «به زنان القا می‌شود که رنج کشیدن بخشی از زن بودن است.»