پدر ۵۸ فرزند در افغانستان، نامگذاری دشوار میشود
منتشرشده: · بهروزرسانی: · اجتماعی

محمد صادق، ساکن ولایت ارزگان، با چهار همسر و ۵۸ فرزند، در تلاش برای تامین غذا و آموزش کودکانش است. او گزارش میدهد که به دلیل تعداد زیاد فرزندان، نام تمامشان را بهصورت مستمر یاد نمیگیرد و در شبها آنها را میشمارد.
محمد صادق، ساکن ولایت ارزگان، دارای چهار همسر و ۵۸ فرزند است. او میگوید که در سنین پایین، همسرانش در بازهٔ ۱۳ تا ۱۶ سال ازدواج کردهاند. تعداد زیاد فرزندان باعث شده است که او نام تمامشان را بهصورت مستمر به یاد نیاورد و در شبها آنها را میشمارد.
کودکان خردسال در این خانواده شبها با او جمع میشوند و خانه بهدلیل حضور زیادشان پر صدا میشود. فقر باعث میشود برخی از کودکان شبها گرسنه بخوابند؛ خانواده دو وعده غذا، صبح و شام، میپزند و دو زن مسئول آمادهکردن غذا هستند.
محمد صادق، ۵۷ ساله، در یک مغازه فروش خودرو کار میکند. او گفته است که هدف اصلی او در داشتن خانوادهٔ بزرگ، افزایش امت پیغمبر بود. او در مورد یک حادثه در عروسی یکی از دخترانش گفت که در آن زمان نام دختر را اشتباه گفته بود و بعد از پرسیدن از مادر، متوجه اشتباه شد.
در یک شب، وقتی همه در اطراف سفره غذا جمع شده بودند، او شروع به شمردن فرزندان کرد و متوجه شد که یکی کم است. او از مادران پرسید و یکی گفت که کودک او را به خانهٔ مادر فرستاده و آن شب در آنجا میماند.
محمد صادق ۲۰ ساله بود که با همسر اولش ازدواج کرده و در هر ازدواج مجبور بوده است چند سال «طویانه» (شیربها) را برای پرداخت به خانوادهٔ عروس جمعآوری کند. او و همسرانش در طول این سالها ۱۴ فرزندشان را از دست دادهاند.
ازدواج و بارداری در سنین پایین میتواند خطرهای زیادی برای مادر و نوزاد ایجاد کند. بارداریهای پیدرپی نیز میتواند سلامت مادران را با خطرهای بیشتری روبهرو کند. در افغانستان، میزان مرگومیر مادران در هنگام بارداری و زایمان همچنان بالا است و دسترسی محدود به خدمات صحی و درمانی، بهویژه در مناطق دوردست، از چالشهای مهم در این زمینه محسوب میشود.
فقر یکی از چالشهای اصلی در این کشور است. در زمستان، اعضای خانواده در اتاقها و در تابستان در حیاط، کنار یکدیگر غذا میخورند. امکانات زندگیشان بسیار محدود است؛ محل برای حمام، شستن لباسها و ظروف و حتی بهعنوان توالت استفاده میشود. فرزندان محمد صادق برای تامین مخارج خانواده کار میکنند؛ برخی کاغذ و پلاستیک جمع میکنند تا از آن برای سوخت استفاده شود. در هنگام خواب، گاهی یک پتوی نازک میان شش یا هفت نفر تقسیم میشود و تشکهای ساده، تمام امکانات خواب اعضای خانواده است.
اتاقهای این خانواده پنجره و در ندارند و تنها پردههای نازک جای در را گرفتهاند. برای روشن کردن آتش، از کاغذ استفاده میکنند. محمد صادق که سواد نوشتن و خواندن ندارد، تلاش کرده است فرزندانش را به مدرسه بفرستد، اما تامین هزینهٔ آموزش آنها برای او دشوار است. او میگوید در ماشین فروشی که کار میکند، در صورت فروش یک خودرو، تنها هزار افغانی (حدود ۱۶ دلار) نصیبش میشود.
محمد صادق از دولت، موسسات و تاجران میخواهد که به او در تامین نیازهای خانوادهاش کمک کنند.