پیروزی هیلاری کلینتون در انتخابات ۲۰۱۶ می‌توانست مسیر تصمیم‌های واشنگتن را تغییر دهد
منتشرشده: · به‌روزرسانی: · جهان
در سناریوی فرضی، پیروزی هیلاری کلینتون در انتخابات سال ۲۰۱۶ می‌توانست مسیر سیاست‌های کلیدی واشنگتن را تغییر دهد، اما بحران‌های سال ۲۰۲۰ و محدودیت‌های برجام و مسکو همچنان باعث می‌شد که نتایج نهایی در همان مسیر باقی بماند.
در سناریوی فرضی، پیروزی هیلاری کلینتون در انتخابات سال ۲۰۱۶ می‌توانست مسیر سیاست‌های کلیدی واشنگتن را تغییر دهد، اما بحران‌های سال ۲۰۲۰ و محدودیت‌های برجام و مسکو همچنان باعث می‌شد که نتایج نهایی در همان مسیر باقی بماند.
به نقل از نیوزویک، شخصی که تا ماه اکتبر ۵۶ بار روی جلد مجله تایم حضور داشت و دو بار به عنوان چهره سال انتخاب شد، توسط رسانه‌ها توصیف می‌شود. روش او در مبارزات انتخاباتی و شیوه حکمرانی‌اش بر ساختار سیاسی ایالات متحده تاثیر گذاشته است.
در ژوئن ۲۰۱۵، زمانی که او از پله‌برقی برج ترامپ پایین آمد و نامزدی‌اش را اعلام کرد، کمتر کسی چنین آینده‌ای را متصور بود. این رویداد در هشتم نوامبر ۲۰۱۶ به نتیجه نهایی رسید.
دونالد ترامپ، رئیس جمهوری ایالات متحده، در شب پیروزی در جمع هوادارانش در نیویورک اعلام کرد که هیچ چالشی ناممکن نخواهد بود. این ادعا که آیا او به وعده‌هایش عمل کرده یا نه، همچنان یکی از موضوعات بحث‌انگیز در سیاست آمریکا محسوب می‌شود.
گروهی آن را عهدی وفا شده می‌دانند، دسته‌ای دیگر آن را وعده‌ای تحقق‌نیافته قلمداد می‌کنند و مخالفان بر این باورند که ترامپ تاثیر قابل توجهی بر نهادهای سیاسی کشور داشته است. نتیجه انتخابات سرنوشت‌ساز با اختلافی کمتر از ۸۰ هزار رای مشخص شد؛ رقابتی که اگر نتیجه‌ای دیگر رقم می‌زد، چشم‌انداز سیاسی آمریکا می‌توانست کاملاً دگرگون شود.
در سناریوی پیروزی هیلاری کلینتون، کلینتون با تکیه بر کارزار فشرده روزهای پایانی در ایالت‌های پنسیلوانیا، ویسکانسین و میشیگان، با برتری شکننده‌ای در مجمع گزینندگان و فاصله‌ای بیش از سه میلیون رای مردمی پیروز می‌شود.
برای موسسات نظرسنجی و تحلیلگران، این نتیجه نشان می‌دهد که تاثیر یک فرد بر مسیر تاریخ محدود است.
کلینتون به هوادارانش اعلام کرد که منتظر تماس رقیب برای تبریک است. ترامپ ادعا کرد که انتخاباتی ناسالم رخ داده و نخبگان دست به سرقت آرا زده‌اند. ترامپ ادعاهایش را در شبکه‌های اجتماعی مطرح کرد و در چند سال به جایگاه رسانه‌ای خود بازگشت.
پیتر لوگ، مشاور ارشد سابق باراک اوباما، اظهار کرد که ترامپ به راحتی در چنین جایگاهی قرار می‌گرفت؛ چرا که هدف او ایجاد پایگاهی رسانه‌ای بود.
روزهای آغازین ریاست‌جمهوری کلینتون شامل انتصاب جان پودستا به عنوان رئیس دفتر، ویلیام برنز به عنوان وزیر خارجه و میشل فلورنوی به عنوان نخستین زن در راس وزارت دفاع بود. این انتصاب‌ها با مقاومت نسبتاً اندک از سوی سنای تحت تسلط جمهوری‌خواهان عبور کردند.
نظرسنجی‌های پیش از انتخابات نشان می‌داد اقتصاد، تروریسم، سیاست خارجی و سلامت اصلی‌ترین دغدغه‌های مردم بوده‌اند. کلینتون در واکنش به این مطالبات و با توجه به آرای نزدیک خود، بسته‌ای پنج‌ساله برای توسعه زیرساخت‌ها به ارزش ۲۷۵ میلیارد دلار پیشنهاد می‌دهد که منابع آن از افزایش مالیات شرکت‌ها و اصلاحات مهاجرتی تامین می‌شود. برنامه مهاجرتی او بر تشدید کنترل‌های مرزی و ایجاد موانع فیزیکی بدون ساخت دیوار متمرکز است، هرچند جمهوری‌خواهان با ناکافی دانستن این اقدامات با آن مخالفت می‌کنند.
در حوزه درمان نیز تمرکز او بر حفظ و گسترش بیمه درمانی اوباماکر قرار می‌گیرد. طرح‌های اقتصادی کلینتون به سرعت با مخالفت کنگره به رهبری پل رایان در مجلس نمایندگان و میچ مک‌کانل در سنا متوقف و به تعدیل‌های گسترده وادار می‌شود.