توسعه صرف نیروگاهی برای رفع ناترازی برق خطایی راهبردی است
منتشرشده: · اقتصاد
میثم جعفرزاده در جریان حاشیه بیست‌وششمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت برق و طی سخنانی در جمع اهالی رسانه، با این گزاره که غلبه بر ناترازی برق صرفاً از طریق توسعه نیروگاهی امری اشتباه و خطایی راهبردی محسوب می‌شود، عنوان کرد: مقوله…
میثم جعفرزاده در جریان حاشیه بیست‌وششمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت برق و طی سخنانی در جمع اهالی رسانه، با این گزاره که غلبه بر ناترازی برق صرفاً از طریق توسعه نیروگاهی امری اشتباه و خطایی راهبردی محسوب می‌شود، عنوان کرد: مقوله بحران ناترازی انرژی در کشور دیگر صرفاً یک معضل مقطعی و مختص روزهای گرم تابستان به شمار نمی‌آید، بلکه زنگ خطری جدی جهت باز مهندسی بنیادین زنجیره ارزش در بخش انرژی کشور به صدا درآورده است.
وی با تاکید بر عدم کارایی شیوه سنتی «تکیه صرف بر احداث نیروگاه‌های نو»، تصریح نمود: رفع ریشه‌ای این ناترازی مستلزم پیاده‌سازی هم‌زمان مجموعه‌ای هماهنگ از سیاست‌ها، شامل افزایش بهره‌وری، متنوع‌سازی منابع انرژی، کاهش اتلاف در شبکه و همچنین مدیریت تقاضا خواهد بود.
ملاحظات فنی در توسعه تجدیدپذیرها و چالش سنگین «ذخیره‌سازها»
بر اساس اظهارات این مقام مسئول، ایران با بهره‌مندی از نعمت تابش فراوان خورشید و نواحی مستعد بادخیز، دارای مزیت رقابتی قابل‌توجهی در عرصه انرژی‌های پاک است؛ با این وجود، کسب موفقیت در این بخش مستلزم بهره‌گیری از معیارهای ارزیابی متکی بر «ظرفیت‌های متصل به شبکه و میزان انرژی واقعی تزریق‌شده» می‌باشد.
جعفرزاده در پاسخ به این پرسش که نیروگاه‌های خورشیدی تا چه میزان قادر به جلوگیری از وقوع خاموشی‌ها هستند، توضیح داد: با وجود آنکه این‌گونه نیروگاه‌ها بارهای پیک روزانه را تعدیل می‌سازند، قابلیت اتکای آن‌ها پیوند مستقیمی با ضریب بار شبکه و وضعیت جوی دارد؛ وی افزود با این حال، الزام به به‌کارگیری سامانه‌های ذخیره‌ساز انرژی (BESS) در کنار نیروگاه‌های خورشیدی بزرگ جهت حفظ پایداری توان خروجی، هزینه‌های سرمایه‌گذاری اولیه (CAPEX) را به میزان چشمگیری افزایش داده و مطالعات امکان‌سنجی (FS) به‌همراه شاخص‌های بازگشت سرمایه طرح را با تغییرات و موانع جدی روبه‌رو ساخته است؛ مساله‌ای که نیازمند بازنگری اساسی در ساختار تعرفه‌گذاری و تسهیلات حمایتی است.
دو گلوگاه کلیدی در زنجیره اجرای پروژه‌های پاک
مدیر گروه توسعه لاوان با اشاره به اینکه مسیر توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر در دو حوزه مهندسی و اقتصادی با مانع روبه‌روست، بیان داشت: نخستین چالش به مقوله تامین مالی و اقتصاد پروژه بازمی‌گردد؛ به‌طوری‌که نیاز به افق‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت، ثبات در نظام تنظیم‌گری (Regulation)، تضمین بازگشت سرمایه در عین هزینه‌های بالای ادوات ذخیره‌سازی و تسهیل در فرآیندهای خرید تضمینی برق از جمله مواردی هستند که باید به دقت مدنظر قرار گیرند.
هدف‌گذاری ۳۰۰۰ مگاواتی؛ گامی در راستای امنیت انرژی
جعفرزاده با اشاره به هدف‌گذاری صورت‌گرفته برای ایجاد ظرفیت ۳۰۰۰ مگاواتی در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر اعلام کرد: پیشبرد این پروژه‌ها با رویکرد آمایش سرزمین، شناسایی اراضی مستعد و بهینه‌سازی الگوهای مالی در دستور کار قرار گرفته است.
وی در بخش پایانی سخنان خود متذکر شد: غلبه بر بحران انرژی مستلزم تصمیم‌گیری‌های بلندمدت، انسجام میان دستگاه‌های مختلف و خلق اکوسیستمی جذاب جهت جذب سرمایه‌گذاران است تا به کمک آن، موانع اقتصادی و فنی ساخت نیروگاه‌های پاک به حداقل ممکن برسند.