بررسی تغییرات جابهجایی قدرت اقتصادی جهان به سمت آسیا
منتشرشده: · بهروزرسانی: · اقتصاد

برآوردهای نهادهای بینالمللی نشان میدهد که رشد اقتصادی آسیا و اقتصادهای نوظهور در حال افزایش است، اما این روند به معنای پایان نفوذ اقتصادی غرب نخواهد بود
دادههای اقتصادی نشان میدهد که مرکز ثقل تولید و رشد جهان در حال جابهجایی به سمت آسیا است، اما این تحول به معنای پایان نفوذ اقتصادی آمریکا و اروپا نیست و آنچه شکل میگیرد، حرکتی تدریجی از نظم اقتصادی تحت سلطه کشورهای پیشرفته به سمت جهانی با چند قطب قدرتمند است.
بر اساس برآورد اکتبر ۲۰۲۶ صندوق بینالمللی پول، اقتصادهای نوظهور و درحالتوسعه در سال جاری میلادی ۳.۷ درصد رشد میکنند، در حالی که رشد اقتصادهای پیشرفته ۲.۱ درصد و رشد اقتصاد جهان ۳.۱ درصد پیشبینی شده است. در همین برآورد، رشد اقتصادی آسیا و اقیانوسیه ۴.۷ درصد، رشد جنوب آسیا ۶.۴ درصد و رشد اروپای غربی حدود ۱.۳ درصد برآورد شده است.
از منظر برابری قدرت خرید، صندوق بینالمللی پول پیشبینی میکند که اقتصادهای نوظهور و درحالتوسعه در سال ۲۰۲۶ حدود ۶۱ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را در اختیار داشته باشند. با این حال، این گروه شامل همه کشورهای آسیایی نمیشود و برابری قدرت خرید با ارزش اقتصادها بر مبنای نرخ ارز بازار تفاوت دارد؛ بهطوریکه در سنجه نرخ ارز، آمریکا همچنان از چین بزرگتر است و بازارهای مالی، دلار و توان تامین سرمایه از مزیتهای غرب محسوب میشوند.
پیشبینیهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی حاکی از آن است که سهم شرق آسیا و اقیانوسیه از تولید جهان احتمالاً تا اوایل دهه ۲۰۳۰ افزایش مییابد و پس از آن تحت تاثیر کندشدن رشد چین و تغییرات جمعیتی کاهش پیدا میکند، در حالی که جنوب آسیا با محوریت هند سهم بیشتری به دست خواهد آورد. همچنین چین که از سال ۲۰۱۶ بر مبنای برابری قدرت خرید بزرگترین اقتصاد جهان بوده، احتمالاً تا میانه دهه ۲۰۶۰ این جایگاه را حفظ میکند و سپس هند از آن پیشی میگیرد.
تا سال ۲۰۵۰ احتمالاً نظمی چندقطبیتر شکل میگیرد که در آن آسیا سهم بیشتری از تولید و رشد جهانی دارد، اما نتیجه نهایی به عوامل دیگری همچون بهرهوری، فناوری، کیفیت نهادها، ثبات سیاسی و توان جذب سرمایه در هر کشور بستگی دارد.