مرتضی عزتی: کنترل نرخ ارز، حمایت از تولید و روابط همسایه راهکارهای فوری برای تابآوری اقتصاد
منتشرشده: · بهروزرسانی: · اقتصاد

کارشناس اقتصادی مرتضی عزتی معتقد است کنترل نرخ ارز، حمایت از تولید داخلی و بهبود روابط با کشورهای همسایه سه اقدام ضروری برای افزایش تابآوری اقتصاد ایران در برابر بحرانهای احتمالی هستند.
مرتضی عزتی، کارشناس اقتصادی، در گفتوگو به احتمال تشدید تنشهای سیاسی و نظامی اشاره کرد و گفت که اقتصاد ایران با وجود ظرفیتهای تولید داخلی، در برابر همه بحرانها مصون نیست. او معتقد است افت تولید و کاهش درآمد در حدود پانزده سال گذشته، مهمترین نقاط ضعف اقتصاد برای مواجهه با شوکهای جدید است.
عزتی تابآوری اقتصادی را به مجموعهای از عوامل مرتبط کرد، از جمله توان تولید داخلی، مدیریت بازارها، وضعیت معیشتی خانوارها، سرمایهگذاری، اشتغال و روابط سیاسی. او تاکید کرد که توان روانی جامعه نیز در کنار ظرفیتهای اقتصادی اهمیت دارد و انتشار شایعات و اخبار نادرست میتواند بر فضای عمومی و تحمل فشارهای اقتصادی اثر بگذارد.
در مورد تولید داخلی، او اشاره کرد که بخشهایی از نیازهای اساسی مانند گندم، مرغ، تخممرغ و نان میتوانند از طریق تولید داخلی تامین شوند، اگرچه برخی کالاها به مواد اولیه وارداتی وابسته هستند. او بیان کرد که امکان تامین این اقلام از مسیرهای مختلف و کشورهای گوناگون وجود دارد.
عزتی کنترل نرخ ارز و قیمت کالاها را از وظایف مهم سیاستگذاران دانست و هشدار داد که افزایش نرخ ارز هزینه تولید را بالا میبرد و قدرت خرید خانوارها را کاهش میدهد. او گفت که در شرایط بحرانی، مردم و بنگاههای اقتصادی بیشترین تاثیر را از افزایش قیمتها، کاهش تولید و محدودیتهای اقتصادی میپذیرند.
در بخش دیگری از گفتوگو، او به وضعیت منابع ارزی کشور اشاره کرد و با استناد به اظهارات رئیس کل بانک مرکزی، وجود مسیرهای مختلف برای کسب درآمد و انتقال ارز را از ظرفیتهای اقتصاد ایران برشمرد. او مدعی شد که ورودی ارز کشور در یک دوره ششماهه پس از آغاز جنگ، از دوره مشابه سال قبل بیشتر بوده است.
برای افزایش تابآوری اقتصاد ایران در برابر بحرانهای احتمالی، او سه اقدام فوری را ضروری دانست: جلوگیری از افزایش نرخ ارز، حمایت از تولید داخلی و بهبود روابط با کشورهای همسایه. او معتقد است استفاده از ظرفیتهای منطقهای میتواند به کاهش فشارهای خارجی کمک کند.
به گفته او، ظرفیتهای موجود نباید به معنای مصونیت اقتصاد در برابر هر نوع بحران تلقی شود؛ چرا که تداوم تنشها، افت بیشتر تولید و تشدید فشارهای معیشتی میتواند توان اقتصادی کشور را تحت تاثیر قرار دهد.