میرجلال» و «عبور از مه» به بازار آلبومها رسیدند؛ شرح حال ۲ مجموعه
منتشرشده: · فرهنگ و هنر

پروژههای موسیقایی «عبور از مه» با هنرمندی جواد سوخته دل در قالب تک نوازی سنتور و «میرجلال» با هنرمندی میرحامد ثریا در قالب ارائه ای از موسیقی نواحی مازندران آثاری هستند که طی روزهای گذشته در دسترس مخاطبان قرار گرفته اند.
پروژههای موسیقایی «عبور از مه» با هنرمندی جواد سوخته دل در قالب تک نوازی سنتور و «میرجلال» با هنرمندی میرحامد ثریا در قالب ارائه ای از موسیقی نواحی مازندران آثاری هستند که طی روزهای گذشته در دسترس مخاطبان قرار گرفته اند.
«میرجلال» با خوانندگی و تنظیم میرحامد ثریا به تازگی منتشر شده است. «بازگشت به اصل»، «شمس تبریز»، «کوکی»، «الموت»، «لاله صحرا»، «پرواز میرجلال» قطعاتی هستند که در این آلبوم گنجانده شده اند، ضمن اینکه کاون کریمی نوازنده سنتور، کورش دانایی نوازنده بم تار، علیرضا دریایی نوازنده کمانچه، ویولن، میرحامد ثریا نوازنده دف، تامبورای ترکی، میرجلال ثریا نوازنده نی، صابر غلامی نوازنده سنتور، یاسر نوازنده گرجی نوازنده لَلِه وا، عادل اصغرزاده نوازنده کنترباس، کورش کشاورز نوازنده ویولنسل، ماهور زمانه پور نوازنده دوتبله و پرکاشن، چراغعلی روسلی نوروزی خواننده برخی دیگری از اعضای گروه اجرایی را تشکیل میدهند.
حامد ثریا در توضیح این آلبوم نوشته است:
«استاد جلال ثریا از چهرههای برجسته و تاثیرگذار موسیقی نواحی و سنتی ایران بود؛ هنرمندی که موسیقی را نه تنها به عنوان یک هنر، بلکه به عنوان بخشی از هویت، فرهنگ و حافظه نسلها میشناخت. او از نسلی بود که موسیقی را نه تنها سینه به سینه بلکه با پیگیری و جستجوی دانش، علم موسیقی را نیز چاشنی هنری خویش کرد و با عشق و تعهد به نسل پس از خود منتقل نمود.
در نگاه او ساز و نغمه تنها وسیله و ابزاری برای بیان احساس و تکلیف موسیقایی نبودند، بلکه زبان روح، روایت گر زندکی و پلی میان گذشته و امروز بودند. در تاثیر نوازندگی و آوازه هنری وی همین بس که استادانی چون شهرام ناظری، محمد موسوی، محمدعلی کیانی نژاد، حسام الدین سراج و مسعود حبیبی به شیوه پرصلابت و مخصوص نوازندگی او تاکید کرده اند.
جلال ثریا در مسیر هنری خود، با تکیه بر ریشههای موسیقی ایرانی و شناخت عمیق از مقام ها، نغمهها و شیوههای اجرایی موسیقی منطقه تلاش کرد اصالت این میراث را حفظ کند، میراثی که بخش مهمی از آن در دل فرهنگ شفاهی و زندگی کردم شکل گرفته و نسل به نسل منتقل شده است.
این آلبوم ادای احترامی است به نام زندگی و میراث هنری او؛ روایتی موسیقایی از پیوند میان افسانه هاف تجربه ها، خاطرهها و ریشه و زمان، نغمههایی که در این مجموعه گرد آمده اند، تنها بازخوانی یک گذشته نیستند، بلکه تلاشی برای زنده نگه داشتن روح موسیقایی، سنت، فرهنگ و شیوههای زندگی ارگانیکی است که امروز با احساس نیازی خارج از وصف برای همه، در حال فراموشی و از بین رفتن است آن میراث گرانبهایی است که از نسلهای پیشین به دست ما رسیده است.»
همچنین آلبوم «عبور از مه» با هنرمندی جواد سوخته دل اثری در قالب تک نوازی سنتور است که با چهار قطعه موسیقایی به نامهای «سردرگم و غمگین»، «بی قرار»، «هدیه»، «عصیان» پیش روی شنوندگان موسیقی کلاسیک ایرانی قرار گرفته است.
جواد سوخته دل در توضیح این آلبوم نوشته است:
«ایده این آلبوم در سالهای نوجوانی شکل گرفت. حدود بیست سالگی و در اتاقم با تجهیزات ابتدایی ضبط شد. البته همواره قصد داشتم با کیفیت بهتر و نگاهی دوباره آن را بسازم اما به خاطر احترام به عواطف و تفکری که در آن سالها داشتم و دوست داشتن این موسیقی که از آن سالها برایم به یادگار مانده، تصمیم بر این شد که همان فایلهای گذشته را با شما به اشتراک بگذارم.
عبور از مه، سیر تحول احساسات آدمی است که از سردرگم بودن بی قرار میشود سپس با مهربانی از یک دوست هدیه میگیرد و در مقابل این غم عصیان میکند.»