هدهد ویژن

تحلیل هوش مصنوعی نشان می‌دهد انقراض‌های بزرگ ممکن است تدریجی‌تر باشند

منتشرشده: · به‌روزرسانی: · فناوری

تحلیل هوش مصنوعی نشان می‌دهد انقراض‌های بزرگ ممکن است تدریجی‌تر باشند

تحلیل ۲٫۸ میلیون فسیل با هوش مصنوعی نشان داد که سه از پنج انقراض بزرگ به صورت تدریجی رخ داده‌اند و در همان زمان گونه‌های جدید نیز ظاهر شده‌اند. این یافته‌ها به جای تصور فروپاشی ناگهانی، جایگزینی تدریجی تنوع زیستی را توصیف می‌کند.

تحلیل ۲٫۸ میلیون فسیل با هوش مصنوعی نشان داد که سه از پنج انقراض بزرگ به صورت تدریجی رخ داده‌اند و در همان زمان گونه‌های جدید نیز ظاهر شده‌اند. پژوهشگران بیان کردند که گونه‌ها نه‌تنها با سرعت کمتری ناپدید شده‌اند، بلکه گونه‌های جدید هم‌زمان در حال ظهور بوده‌اند؛ نه اینکه صرفاً پس از پایان موج انقراض برای پر کردن جایگاه‌های خالی پدیدار شوند. در این چارچوب، آنچه پیش‌تر به‌صورت یک فروپاشی ناگهانی دیده می‌شد، بیشتر به فرایند تدریجی جایگزینی و نوسازی تنوع زیستی شباهت دارد.

این نتیجه برای انقراض دونین پسین و پایان تریاس غیرمنتظره است، اما وان‌استراتا الگوی مشابهی را برای انقراض K‑Pg نیز پیشنهاد می‌کند که احتمالاً بحث‌برانگیز خواهد بود. شن، پژوهشگر اصلی، تاکید کرد که نتایج به معنای انکار انقراض‌های بزرگ نیستند؛ حتی اگر پیدایش گونه‌های جدید هم‌زمان با ناپدید شدن گونه‌های دیگر رخ داده باشد، نرخ‌های انقراض بسیار بالاتر از سطح زمینه‌ای همچنان نشان‌دهنده وقوع رویدادهای استثنایی در تاریخ حیات هستند.

چالش‌کشیدن مفهوم «پنج انقراض بزرگ» موضوع تازه‌ای نیست. در سال‌های اخیر، برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که آثار بعضی از این رویدادها در شاخه‌های مختلف حیات یکسان نبوده است. مطالعات در مورد تاثیر انقراض پایان پرمین و رویداد K‑Pg بر گیاهان و حشرات تردیدهایی مطرح کرده‌اند.

یافته‌های شن و همکارانش در ماه جاری در کنفرانس انجمن زمین‌شناسی آمریکا ارائه شد، اما هنوز نتوانسته‌اند تمام پژوهشگران این حوزه را متقاعد کنند. پروفسور ارین ساپ از دانشگاه آکسفورد در نشریه‌ی نیچر گفت: «در حال حاضر در تفسیر بیش‌ازحد لفظی این الگوهای زمانی محتاط هستم.»

اگر یافته‌های وان‌استراتا درست باشند، پرسشی مطرح می‌شود که چه چیزی دو رویدادی که با عنوان «فروپاشی‌های عمیق تنوع زیستی در مقیاس جهانی» یاد می‌شوند، از سه رویداد دیگر که ماهیتی ظریف‌تر و پیچیده‌تر داشته‌اند، متمایز می‌کند. درباره عوامل وقوع چهار انقراض بزرگ نخست اختلاف‌نظرهای زیادی وجود دارد؛ اما فوران گسترده آتشفشان‌ها و شکل‌گیری مناطق عظیم آتشفشانی معمولاً محتمل‌ترین توضیح برای هر یک از این رویدادها در نظر گرفته می‌شود.

بحث‌هایی درباره اینکه آیا موج نابودی گونه‌ها به دست انسان می‌توان «ششمین انقراض بزرگ» نامید یا خیر، شکل گرفته است. بیشتر ارزیابی‌ها نشان می‌دهند که هنوز فاصله قابل‌توجهی با چنین نقطه‌ای داریم. اگر برداشت ما از بیش از نیمی از رویدادهای تاریخی نادرست باشد، ممکن است لازم باشد این موضوع را دوباره بررسی کنیم.

همزمان با گسترش استفاده از هوش مصنوعی، برخی مدافعان این فناوری ادعا می‌کنند که بسیاری از وظایف انسانی را کنار خواهد زد. پروفسور داگلاس اروین از موسسه‌ی سانتافه و اعضای پروژه‌ی وان‌استراتا تاکید کرد: «این فناوری به معنای کنار رفتن زمین‌شناسی نیست؛ بلکه زمین‌شناسان را از بخشی از کارهای زمان‌بر رها می‌کند تا بتوانند روی پرسش‌های دشوارتر درباره تاریخ زمین تمرکز کنند.»

پژوهش هنوز مورد داوری همتا قرار نگرفته، در نشریه‌ای علمی منتشر نشده و تنها در قالب چکیده‌ای در کنفرانس انجمن زمین‌شناسی آمریکا ارائه شده است. بسیاری از پژوهشگران منتظر انتشار جزئیات کامل روش و داده‌ها هستند تا بتوانند درباره اعتبار نتایج قضاوت دقیق‌تری داشته باشند.

خبرهای مرتبط