پارسیلون؛ کارخانه‌ای که در چرخه واگذاری جا ماند
خبرگزاری مهر- گروه استان‌ها: در کیلومتر هشتم جاده خرم‌آباد، مجموعه‌ای صنعتی قرار دارد که وسعت زمین و زیرساخت‌هایش هنوز هم یادآور روزهایی است که پارسیلون در شمار ظرفیت‌های مهم تولیدی لرستان قرار می‌گرفت.
خبرگزاری مهر- گروه استان‌ها: در کیلومتر هشتم جاده خرم‌آباد، مجموعه‌ای صنعتی قرار دارد که وسعت زمین و زیرساخت‌هایش هنوز هم یادآور روزهایی است که پارسیلون در شمار ظرفیت‌های مهم تولیدی لرستان قرار می‌گرفت.
این مجموعه با حدود ۲۰۰ هکتار عرصه صنعتی، زیرساخت‌هایی مانند آب، برق و گاز و تجهیزات و خطوط تولید تخصصی شکل گرفته بود تا محصولاتی را روانه بازار کند که در صنایع نساجی و بخش‌های مختلف تولیدی کاربرد داشتند.
پارسیلون سال ۶۳ افتتاح شد و در سال‌های فعالیت خود تولیدکننده نخ نایلون ۶ بود؛ محصولی که به‌عنوان ماده اولیه در بخش‌هایی مانند نساجی، بافندگی، تولید تور ماهیگیری، جوراب‌بافی، شیلنگ و برخی قطعات پلاستیکی کاربرد دارد.
اما ظرفیت اسمی و زیرساخت‌های موجود، به‌تنهایی نمی‌توانند کارخانه‌ای را زنده نگه دارند. تولید به سرمایه در گردش، مدیریت کارآمد، بازار فروش، تامین مواد اولیه، نگهداری تجهیزات و برنامه اقتصادی پایدار نیاز دارد.
پارسیلون در گذر سال‌ها با مجموعه‌ای از مسائل مالکیتی، مالی و مدیریتی مواجه شد و سرانجام فعالیت تولیدی آن متوقف شد؛ توقفی که حالا نزدیک به یک دهه از آن می‌گذرد و آثارش از محدوده یک واحد صنعتی فراتر رفته است.
امروز مسئله پارسیلون تنها بازگشت چند دستگاه به مدار تولید نیست. پرونده این مجموعه، هم‌زمان به سرنوشت دارایی‌های عمومی و سرمایه صنعتی، حقوق کارگران و سهام‌داران، بدهی‌ها و مطالبات نهادهای مالی، وضعیت اراضی و سوله‌ها و چگونگی واگذاری دوباره گره خورده است.
به همین دلیل، هر تصمیم درباره آینده آن باید بتواند به چند پرسش پاسخ دهد: چه چیزی از کارخانه باقی مانده است؟ چه میزان از تجهیزات قابلیت استفاده دارد؟ مالکیت و تعهدات مالی آن در چه وضعیتی قرار دارد؟ و مهم‌تر از همه، سرمایه‌گذار آینده با چه برنامه‌ای قرار است تولید را احیا کند؟
واگذاری؛ نقطه‌ای که قرار بود آغاز توسعه باشد
واگذاری پارسیلون به بخش خصوصی قرار بود زمینه مدیریت کارآمدتر و تداوم فعالیت اقتصادی آن را فراهم کند؛ اما آنچه در سال‌های بعد رخ داد، با هدف اولیه فاصله گرفت.
کارخانه‌ای که باید با تغییر مدیریت و تزریق سرمایه مسیر تازه‌ای را آغاز می‌کرد، درگیر مشکلاتی شد که سرانجام به توقف تولید و بازگشت پرونده آن به مسیرهای حقوقی انجامید.
پارسیلون در اوایل دهه ۸۰ به بخش خصوصی واگذار شد و در سال ۱۳۹۵، از مسیر مراجع قضایی خلع‌ید صورت گرفت
بر اساس توضیحات منتشرشده از سوی مدیرکل وقت صنعت، معدن و تجارت لرستان، پارسیلون در اوایل دهه ۸۰ به بخش خصوصی واگذار شد و در سال ۱۳۹۵، از مسیر مراجع قضایی خلع‌ید صورت گرفت و مجموعه به شرکت آتیه دماوند بازگشت.
آنچه در روایت‌های رسمی مشترک است، این است که واگذاری نخست به احیای پایدار تولید منجر نشد و مجموعه پس از سال‌ها با توقف فعالیت روبه‌رو شد.
این بخش از ماجرا یک پرسش جدی درباره کیفیت نظارت بر واگذاری‌ها ایجاد می‌کند: آیا هنگام واگذاری، اهلیت فنی و مالی خریدار به اندازه کافی بررسی شده بود؟ آیا تعهدات سرمایه‌گذار درباره استمرار تولید و حفظ اشتغال به‌درستی تعریف و ارزیابی شد؟ و اگر تعهدات اجرا نشد، چرا روند بازگشت کارخانه به چرخه تولید این‌همه طولانی شد؟
پاسخ این پرسش‌ها صرفاً برای ثبت تاریخچه پارسیلون اهمیت ندارد. اگر قرار است مجموعه دوباره به سرمایه‌گذار تازه‌ای واگذار شود، تجربه قبلی باید به بخشی از سازوکار تصمیم‌گیری تبدیل شود.
واگذاری بدون ارزیابی دقیق اهلیت، بدون ضمانت اجرایی تعهدات و بدون نظارت مستمر بر عملکرد خریدار، ممکن است فقط فصل تازه‌ای از همان داستان قدیمی را رقم بزند.
ده سال تعطیلی؛ هزینه‌ای فراتر از خاموشی خط تولید
امید امیدی شاه‌آباد، معاون اقتصادی استانداری لرستان، در گفت‌وگو با مهر در توضیح وضعیت پارسیلون از تعطیلی حدود ۱۰ساله این مجموعه سخن گفته و واگذاری ناموفق قبلی را یکی از مسائل اصلی آن دانسته است.
او با اشاره به پیگیری‌های انجام‌شده برای فعال‌سازی کارخانه اعلام کرده که طی ماه‌های گذشته تلاش شده سرمایه‌گذاران توانمند برای بررسی ظرفیت مجموعه وارد میدان شوند.
تعطیلی یک کارخانه بزرگ را نمی‌توان فقط با تعداد روزهای خاموشی خطوط تولید سنجید.
هر سال توقف، می‌تواند بخشی از ارزش اقتصادی دارایی‌ها را کاهش دهد، نیروی انسانی متخصص را از محیط تولید دور کند، بازارهای پیشین را از دسترس خارج سازد و هزینه بازسازی و راه‌اندازی مجدد را افزایش دهد.
در چنین شرایطی، حتی اگر ساختمان‌ها و زمین‌ها همچنان باقی باشند، احیای کارخانه الزاماً به معنای بازگشت آسان به نقطه آغاز نیست.
در واحدی مانند پارسیلون، تجهیزات صنعتی به نگهداری مستمر نیاز دارند. ماشین‌آلاتی که برای مدت طولانی از مدار خارج می‌شوند، ممکن است به تعمیرات اساسی، جایگزینی قطعات یا حتی بازطراحی خطوط نیاز پیدا کنند.
از سوی دیگر، فناوری تولید و شرایط بازار نیز ثابت نمی‌ماند. بنابراین سرمایه‌گذار آینده باید پیش از هر تصمیمی بداند چه بخشی از ظرفیت موجود قابل احیاست و چه میزان سرمایه برای بازسازی، نوسازی و تطبیق تولید با نیاز بازار لازم است.
تعطیلی پارسیلون همچنین به معنای از دست رفتن بخشی از ظرفیت اشتغال صنعتی در منطقه بوده است.
از همین رو، احیای پارسیلون نباید صرفاً به‌عنوان یک پروژه عمرانی یا معامله اقتصادی دیده شود. موضوع، بازگرداندن یک دارایی صنعتی به چرخه ارزش‌آفرینی است؛ دارایی‌ای که سال‌ها از ظرفیت تولید آن استفاده نشده و هرچه زمان بیشتری بگذرد، هزینه بازگشت آن به فعالیت اقتصادی می‌تواند سنگین‌تر شود.
سه سرمایه‌گذار در صف بررسی؛ مزایده، ایستگاه بعدی
معاون اقتصادی استانداری لرستان در اظهارات خود از ورود سه سرمایه‌گذار به روند بررسی پارسیلون خبر داده است؛ سرمایه‌گذارانی که به گفته او از مجموعه بازدید کرده‌اند تا ظرفیت‌ها و امکان فعالیت در این واحد را ارزیابی کنند.
برای به جریان افتادن روند واگذاری، با شرکت مالک مجموعه مذاکره شده تا پارسیلون در قالب مزایده عرضه شود
امیدی شاه‌آباد همچنین گفته است که برای به جریان افتادن روند واگذاری، با شرکت مالک مجموعه مذاکره شده تا پارسیلون در قالب مزایده عرضه شود.
بر اساس این توضیحات، قرار نیست واگذاری به‌صورت مستقیم و خارج از فرآیند رقابتی انجام شود؛ بلکه سرمایه‌گذاران معرفی‌شده از سوی استان یا متقاضیان دیگر می‌توانند در مزایده شرکت کنند و در صورت برخورداری از شرایط لازم، برای خرید مجموعه اقدام کنند.
معاون اقتصادی استانداری تاکید کرده که طرح‌های ارائه‌شده برای آینده پارسیلون باید ماهیت صنعتی داشته باشند و به فعالیت تولیدی منتهی شوند.
این تاکید از آن جهت اهمیت دارد که ارزش پارسیلون فقط در زمین و ساختمان‌های آن خلاصه نمی‌شود.
اگر مجموعه‌ای با چنین سابقه و زیرساختی صرفاً به‌عنوان یک دارایی ملکی دیده شود، امکان دارد کارکرد صنعتی آن در اولویت قرار نگیرد. هدف از واگذاری باید بازگشت ظرفیت تولید باشد؛ نه صرفاً انتقال مالکیت یا تغییر شکل بهره‌برداری از عرصه و اعیان کارخانه.
سه مزایده بی‌نتیجه و ضرورت بازنگری در شیوه واگذاری
یکی از مهم‌ترین نکاتی که در سال‌های اخیر درباره پارسیلون مطرح شده، سابقه برگزاری چند مرحله مزایده بدون دستیابی به واگذاری نهایی است.
مدیرکل صنعت، معدن و تجارت لرستان به مهر اعلام کرده که پیش از این سه مرحله مزایده برای واگذاری مجموعه برگزار شده، اما هیچ‌کدام به نتیجه نهایی نرسیده است. اکنون مقدمات کارشناسی تازه و فراهم کردن شرایط برای مزایده جدید در دستور کار قرار گرفته است.
تکرار مزایده‌های بی‌نتیجه، پرسش‌هایی درباره موانع واقعی فروش و سرمایه‌گذاری ایجاد می‌کند.
ورود دستگاه قضایی؛ از دستور ۴۸ ساعته تا تشکیل کارگروه ویژه
در هفته‌های اخیر، پرونده پارسیلون بار دیگر با ورود دستگاه قضایی استان وارد مرحله تازه‌ای شده است. پس از طرح دغدغه‌های مربوط به بلاتکلیفی سرمایه صنعتی و نحوه بهره‌برداری از اراضی و سوله‌های این مجموعه، عمران علی‌محمدی، رئیس‌کل دادگستری لرستان، دستور ویژه‌ای برای بررسی فوری وضعیت کارخانه صادر کرد.
بر اساس دستور صادرشده، قرار بود ظرف ۴۸ ساعت کارگروهی ویژه با حضور مسئولان و کارشناسان قضایی و اجرایی تشکیل شود تا وضعیت پارسیلون از جنبه‌های مختلف بررسی شود. این بررسی صرفاً به قیمت‌گذاری محدود نبود؛ بلکه وضعیت فیزیکی و فنی بخش‌های مختلف کارخانه، سوله‌ها، تجهیزات، قراردادهای واگذاری، تعهدات سرمایه‌گذاران و شرایط حقوقی و ثبتی اراضی نیز در دستور کار قرار گرفت.
علی حسنوند، دادستان عمومی و انقلاب مرکز لرستان، در پی این دستور راهبری کارگروه را بر عهده گرفت و جلسه ویژه بررسی وضعیت کارخانه با حضور مسئولان و کارشناسان مرتبط برگزار شد.
در این نشست، موضوع تعیین دقیق مسئولیت دستگاه‌های متولی و شناسایی موانع حقوقی و اجرایی واگذاری و احیای مجموعه مورد توجه قرار گرفت.
دادستان مرکز استان بر این نکته تاکید کرده که صیانت از حقوق عمومی و بیت‌المال، فقط به جلوگیری از تخلف محدود نمی‌شود؛ بلکه دستگاه‌های مسئول باید وظایف قانونی خود را به‌گونه‌ای انجام دهند که سرمایه‌های تولیدی و صنعتی در اثر کم‌کاری و تاخیر از بین نروند.
از نگاه او، عملکرد دستگاه‌های اجرایی در پرونده‌هایی مانند پارسیلون باید قابل ارزیابی باشد و مسئولیت هر مجموعه در روند توقف یا بلاتکلیفی کارخانه روشن شود.
در همین چارچوب، نسبت به هرگونه ترک فعل یا سهل‌انگاری احتمالی دستگاه‌های متولی نیز هشدار داده شده است.
حسنوند اعلام کرده در صورت احراز قصور مسئولان یا کارشناسان در انجام وظایف قانونی، موضوع می‌تواند برای پیگیری قضایی ارجاع شود.
این موضع‌گیری به معنای اثبات تخلف اشخاص یا نهادهای مشخص نیست؛ بلکه تاکیدی بر ضرورت بررسی مستند عملکرد دستگاه‌ها و تعیین مسئولیت‌هاست.
اهمیت این ورود قضایی زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم پارسیلون فقط یک پرونده خریدوفروش نیست. در چنین پرونده‌ای، حقوق کارگران، مطالبات مالی، دارایی‌های صنعتی و منافع عمومی در کنار یکدیگر قرار دارند و هرگونه تصمیم شتاب‌زده یا غیرشفاف می‌تواند به تضییع بخشی از این حقوق منجر شود.
اراضی و سوله‌ها؛ کارخانه‌ای که کاربری‌اش باید حفظ شود
یکی از محورهای حساس در بررسی وضعیت پارسیلون، نحوه استفاده از زمین‌ها و ساختمان‌های مجموعه در دوره تعطیلی است.
در گزارش‌های واصله به دستگاه قضایی، درباره استفاده از بخشی از سوله‌ها و اراضی کارخانه برای فعالیت‌های نامرتبط با کارکرد صنعتی، از جمله چرای دام و انبارداری‌های غیرمجاز، مطالبی مطرح شده است.
رئیس‌کل دادگستری لرستان در دستور خود خواستار بررسی میدانی این موضوع و مستندسازی وضعیت عرصه و اعیان مجموعه شده است.
بر اساس این دستور، اگر تغییر کاربری غیرقانونی یا واگذاری فاقد وجاهت قانونی احراز شود، باید اقدامات قانونی برای توقف تصرفات و در صورت لزوم خلع‌ید متصرفان غیرمجاز انجام شود.
کارشناسی تازه؛ گام مهم، اما نه پایان مسیر
در نشست کارگروه ویژه بررسی پارسیلون مقرر شده بود تیم‌های تخصصی در مهلتی کمتر از یک ماه، وضعیت فیزیکی و فنی کارخانه و مسائل حقوقی مرتبط با مالکیت و واگذاری را بررسی کنند.
هدف این بود که گزارشی مستند از وضعیت موجود تهیه شود و تصمیم‌های بعدی بر اساس اطلاعات دقیق و قابل اتکا اتخاذ شود.
اما تحولات بعدی نشان داد که مرحله کارشناسی با سرعت بیشتری پیش رفته است.
علی حسنوند، دادستان عمومی و انقلاب مرکز لرستان، در ۱۹ آبان اعلام کرد که فرآیند بازبینی، کارشناسی و قیمت‌گذاری به‌روز کارخانه در کمتر از ۱۰ روز کاری به پایان رسیده است.
به گفته او، این اقدام با ورود فوری دادستانی و نظارت مستقیم رئیس‌کل دادگستری استان انجام شده و هدف آن جلوگیری از طولانی شدن روند رسیدگی و حفظ ارزش دارایی‌های مجموعه بوده است.
دادستان مرکز استان نیز در توضیح همین مرحله تاکید کرده که پس از تکمیل کارشناسی، مسئولیت اصلی ادامه فرآیند و اقدامات عملیاتی بر عهده دستگاه‌های اجرایی و نهادهای اقتصادی قرار دارد. دستگاه قضایی نیز قرار است بر رعایت قوانین و حسن اجرای مراحل بعدی نظارت کند.
به بیان دیگر، اکنون توپ در زمین مجموعه‌هایی قرار دارد که باید گزارش کارشناسی را به تصمیم اجرایی تبدیل کنند.
صدای مطالبه عمومی؛ پارسیلون فقط متعلق به یک شرکت نیست
یکی از عوامل بازگشت پرونده پارسیلون به کانون توجه عمومی، پیگیری و مطالبه‌گری حجت‌الاسلام سید احمدرضا شاهرخی، نماینده آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در لرستان و امام‌جمعه خرم‌آباد، بوده است.
او در خطبه‌های نماز جمعه ۱۵ آبان، موضوع پارسیلون را از منظر حقوق مردم، مسئولیت مدیران و ضرورت احیای سرمایه‌های صنعتی استان مطرح کرد.
شاهرخی با اشاره به تعطیلی طولانی‌مدت کارخانه، مسئولان شرکت مادر تخصصی آتیه دماوند و بانک‌های مرتبط را مورد انتقاد قرار داد و گفت مدیران این مجموعه‌ها باید نسبت به روند واگذاری و توقف تولید پاسخ‌گو باشند.
از نگاه او، اگر دارایی و سرمایه‌ای در اختیار یک مجموعه مدیریتی قرار می‌گیرد، مدیران آن نمی‌توانند نسبت به سرنوشت آن بی‌تفاوت بمانند؛ همان‌طور که هیچ‌کس اجازه نمی‌دهد سرمایه شخصی‌اش در معرض چنین خسارتی قرار گیرد.
او مسئولیت مدیران را تنها به مرحله واگذاری محدود ندانست و بر این نکته تاکید کرد که پس از تعطیلی نیز باید برای نجات کارخانه اقدام می‌شد. به باور وی، تعلل در جلوگیری از توقف تولید و تاخیر در احیای آن، موضوعی است که باید مورد بررسی و پاسخ‌گویی قرار گیرد.
نماینده آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در لرستان همچنین از مسئولان استانی خواست مطالبه مردم را به مدیران و نهادهای مرکزی منتقل کنند؛ از جمله شرکت مادر تخصصی آتیه دماوند و بانک‌های مرتبط.
جبران خسارت‌های واردشده به استان، فقط با اعلام آمادگی برای واگذاری انجام نمی‌شود و باید در عمل، سرمایه صنعتی پارسیلون به مجموعه‌ای واجد اهلیت سپرده شود
او معتقد است جبران خسارت‌های واردشده به استان، فقط با اعلام آمادگی برای واگذاری انجام نمی‌شود و باید در عمل، سرمایه صنعتی پارسیلون به مجموعه‌ای واجد اهلیت سپرده شود تا تولید و اشتغال دوباره شکل بگیرد.
در بخش دیگری از این مطالبه‌گری، موضوع سهام‌داران نیز مطرح شده است.
شاهرخی یادآوری کرده که مردم در پارسیلون سهام داشته‌اند و به گفته او، از زمان توقف فعالیت مجموعه، سودی به آنان پرداخت نشده است.
از این منظر، پرونده کارخانه فقط به رابطه میان مالک و سرمایه‌گذار محدود نیست؛ بخشی از جامعه نیز خود را ذی‌نفع مستقیم سرنوشت این مجموعه می‌داند و انتظار دارد وضعیت حقوقی و اقتصادی سهام آن روشن شود.
او همچنین خواستار آن شده که در کنار واگذاری و احیای پارسیلون، برای جبران خسارت‌های مادی و معنوی واردشده به استان، زمینه ایجاد صنایع دیگری نیز فراهم شود.
این پیشنهاد، مطالبه‌ای فراتر از یک کارخانه را مطرح می‌کند: لرستان نباید تمام بار جبران یک فرصت ازدست‌رفته را تنها بر دوش احیای پارسیلون بگذارد و لازم است توسعه صنعتی استان در مقیاسی گسترده‌تر دنبال شود.
احیای پارسیلون با خرید زمین تمام نمی‌شود
یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که در تصمیم‌گیری درباره آینده پارسیلون باید مورد توجه قرار گیرد، تفاوت میان خرید یک دارایی و احیای یک واحد صنعتی است.
ممکن است سرمایه‌گذاری توان خرید زمین و ساختمان را داشته باشد، اما این توان به‌تنهایی برای راه‌اندازی خطوط تولید کافی نیست.
احیای کارخانه به شناخت بازار، فناوری مناسب، تامین مواد اولیه، سرمایه در گردش، نیروی انسانی متخصص و مدیریت حرفه‌ای نیاز دارد.
مدیرکل صنعت، معدن و تجارت لرستان در اظهارات خود به تغییر شرایط بازار و توقف تولید نخ نایلون ۶ اشاره کرده و از طرح تولید نخ پلی‌استر به‌عنوان یکی از گزینه‌های مورد توجه برای آینده مجموعه نام برده است.
این موضوع نشان می‌دهد که بازگشت پارسیلون لزوماً به معنای تکرار دقیق الگوی تولید گذشته نیست؛ ممکن است سرمایه‌گذار جدید با توجه به شرایط بازار، فناوری و تقاضای صنعتی، طرحی تازه اما مرتبط با ماهیت صنعتی مجموعه ارائه کند.
با این حال، هر طرح جایگزین باید بر پایه مطالعات فنی و اقتصادی باشد.
انتخاب محصولی که بازار فروش مطمئن ندارد یا تامین مواد اولیه آن دشوار است، می‌تواند خطر توقف دوباره تولید را افزایش دهد. از سوی دیگر، تغییر مسیر تولید نباید بهانه‌ای برای کنار گذاشتن کارکرد صنعتی زمین‌ها و تبدیل مجموعه به فعالیت‌های غیرمرتبط باشد.
حقوق کارگران و سهام‌داران؛ دو ضلع فراموش‌نشدنی پرونده
در دستور رئیس‌کل دادگستری لرستان، بررسی مطالبات نهادهای مالی و حقوق کارگران نیز مورد توجه قرار گرفته است. این بخش از پرونده اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا در فرآیند واگذاری دوباره، ممکن است تمرکز اصلی بر ارزش زمین، تجهیزات و قیمت پایه قرار گیرد و حقوق گروه‌هایی که سال‌ها از توقف فعالیت مجموعه متاثر شده‌اند، به حاشیه برود.
کارگران، صرف‌نظر از وضعیت فعلی اشتغالشان، بخشی از تاریخ اقتصادی پارسیلون هستند.
توقف کارخانه برای نیروی انسانی فقط به معنای از دست رفتن یک محل کار نیست؛ بلکه می‌تواند به از دست رفتن مهارت‌های تخصصی، پراکندگی نیروهای باتجربه و دشوار شدن بازگشت به بازار کار منجر شود.
اگر قرار است پارسیلون دوباره فعال شود، استفاده از تجربه نیروهای پیشین و بررسی وضعیت مطالبات آنان باید در برنامه احیا جایگاه مشخصی داشته باشد.
پارسیلون را از نو واگذار نکنید، از نو به تولید برگردانید
پرونده پارسیلون سال‌هاست میان واگذاری، بدهی، توقف تولید و وعده احیا در گردش است.
هر بار که موضوع آن دوباره به صدر خبرها آمده، امیدی برای پایان بلاتکلیفی شکل گرفته؛ اما آنچه مردم و فعالان اقتصادی لرستان نیاز دارند، تکرار خبرهای امیدوارکننده نیست، بلکه نتیجه‌ای ملموس در زمین کارخانه است.
تکمیل کارشناسی در کمتر از ۱۰ روز کاری، تشکیل کارگروه ویژه، ورود دادستانی، اعلام آمادگی برای مزایده جدید و معرفی سرمایه‌گذاران متقاضی، همگی می‌توانند نشانه‌هایی از حرکت پرونده باشند. با این حال، هیچ‌کدام به‌تنهایی به معنای احیای پارسیلون نیستند.
نقطه پایان این مسیر زمانی خواهد بود که مالکیت و تعهدات روشن شود، سرمایه‌گذار واجد اهلیت انتخاب شود، تجهیزات و زیرساخت‌ها به چرخه فعالیت بازگردند و تولید و اشتغال دوباره در این مجموعه شکل بگیرد.
پارسیلون امروز بیش از هر چیز به یک تصمیم درست و قابل نظارت نیاز دارد؛ تصمیمی که در آن، قیمت زمین بر ارزش تولید غلبه نکند
پارسیلون امروز بیش از هر چیز به یک تصمیم درست و قابل نظارت نیاز دارد؛ تصمیمی که در آن، قیمت زمین بر ارزش تولید غلبه نکند، مزایده به مقصد نهایی تبدیل نشود و سرمایه‌گذار جدید صرفاً خریدار یک دارایی نباشد، بلکه مسئولیت احیای یک ظرفیت صنعتی را بپذیرد.
سال‌ها پیش، قرار بود واگذاری پارسیلون راهی برای رونق تولید باشد؛ اما نتیجه آن، کارخانه‌ای خاموش و پرونده‌ای طولانی شد.
اکنون فرصت دیگری برای تعیین تکلیف این مجموعه فراهم شده است.
آزمون اصلی مدیران و نهادهای مسئول، نه در سرعت کارشناسی و نه در برگزاری مزایده، بلکه در تضمین آینده تولید است. خرم‌آباد به یک خبر تازه درباره پارسیلون نیاز ندارد؛ به صدای دوباره ماشین‌آلات آن نیاز دارد.