روسیه در اجلاس روسیه و آفریقا به دنبال گسترش نفوذ اقتصادی و نظامی
منتشرشده: · جهان

در مسکو، اجلاس روسیه و آفریقا برگزار میشود که در آن پوتین قصد دارد نفوذ اقتصادی، نظامی و سیاسی خود را در قاره گسترش دهد. گزارشها نشان میدهد که وعدههای اقتصادی و سرمایهگذاری روسیه با واقعیتهای تجاری و اجرایی تفاوت دارد.
در مسکو، سومین اجلاس روسیه و آفریقا برگزار میشود که در آن رهبران کشورهای آفریقایی حضور دارند. این نشست فرصتی برای ولادیمیر پوتین فراهم میکند تا نفوذ اقتصادی، نظامی و سیاسی خود را در قاره گسترش دهد. در حاشیه اجلاس، یک مجمع اقتصادی و بشردوستانه دو روزه برگزار میشود که موضوعاتی مانند سرمایهگذاری، تولید صنعتی، امنیت غذایی، انرژی، فناوری و نظامهای پرداخت را بررسی میکند.
ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه، در ۲۰ اوت اعلام کرد که برنامهریزی برای توافقهای بیندولتی و قراردادهای تجاری قابل توجه در اجلاس مسکو ادامه دارد. در نشست سوچی ۲۰۱۹، ۹۲ توافق امضا شد و پوتین وعده داد حجم تجارت سالانه روسیه و آفریقا را به ۴۰ میلیارد دلار برساند. در اجلاس ژوئیه ۲۰۲۳ در سنپترزبورگ، ۱۶۱ توافق دیگر امضا شد و برنامه اقدام مشترک برای سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ تصویب شد.
با این حال، آمارهای تجاری نشان میدهد که ارزش تجارت کالا میان روسیه و کشورهای آفریقایی در سال ۲۰۲۵ به ۲۷.۱ میلیارد دلار رسید؛ کمتر از هدف ۴۰ میلیارد دلاری اعلامشده. در هشت ماه نخست ۲۰۲۶، روسیه ۱۴ میلیارد دلار کالا به آفریقا صادر کرد و وارداتش از این قاره ۳.۲ میلیارد دلار بود. صادرات محصولات کشاورزی، از جمله ۱۰.۲ میلیون تن گندم به آفریقا، بخش قابل توجهی از کسری تجاری را توضیح میدهد.
در حوزه سرمایهگذاری، تفاوت قابل توجهی میان توافقهای امضا شده و پروژههای به سرانجام رسیده وجود دارد. در اجلاس ۲۰۱۹، شرکت اورالکم و گروه اوپایا توافق کردند مجموعهای به ارزش ۱.۲ میلیارد دلار برای تولید آمونیاک و اوره احداث کنند؛ اما اورالکم در همان سال از این طرح کنار کشید. در مصر، شرکت دولتی روساتم در حال ساخت چهار رآکتور هستهای است که بیش از ۱۸ هزار مصری در آن مشغول به کارند، اما تامین مالی این طرح بر پایه وام ۲۵ میلیارد دلاری روسیه است که مصر باید بازپرداخت کند.
در جمهوری کنگو، طرح احداث خط لوله انتقال فرآوردههای نفتی میان پوانتنوآر و برازاویل نمونهای از این وضعیت است؛ بر اساس مفاد پیشنهادی، ۹۰ درصد از سهام شرکت مشترک به روسیه تعلق دارد و شرکت نفت دولتی کنگو تنها ۱۰ درصد سهم میبرد. این طرح همچنین شامل امتیاز بهرهبرداری ۲۵ ساله و تعرفههای تضمینشده انتقال سوخت است.