کمبود پروتئین در سالمندان و پیامدهای آن
منتشرشده: · بهروزرسانی: · سلامت

یک متخصص تغذیه توضیح میدهد که کمبود پروتئین در سالمندان باعث ضعف عضلات، افزایش خطر زمین خوردن و شکستگی، و تاخیر در بهبود زخمها میشود.
سالمندان اغلب از اهمیت پروتئین در حفظ سلامت و توانایی جسمی خود آگاهی کافی ندارند. برخی از آنها علاقهای به مصرف گوشت، مرغ و دیگر منابع پروتئینی نشان نمیدهند و ترجیح میدهند همیشه با سبزیجات، حبوبات و غذاهای سبک خود را سیر کنند. متخصصان میگویند کمبود پروتئین در سالمندی علاوه بر ضعف عضلات، بر توانایی حرکتی، استقلال فرد، کیفیت زندگی و روند بهبود زخمها و بیماریها تاثیر میگذارد.
یک متخصص تغذیه و رژیمدرمانی بیان میکند که سالمندان بهطور کلی نیاز بیشتری به پروتئین دارند تا توده عضلانی را حفظ کنند. دلایل دریافت ناکافی پروتئین میتواند مشکلات دندانی، دشواری جویدن، بیماریها، محدود کردن مصرف پروتئینهای حیوانی، کاهش اشتها، تنهایی، افسردگی و مشکلات مالی باشد.
کمبود پروتئین باعث سارکوپنی میشود؛ کاهش توده عضلانی همراه با کاهش قدرت عضلات. این وضعیت با گذشت زمان باعث کاهش عملکرد فیزیکی، خطر عدم تعادل، زمین خوردن و شکستگی استخوان میشود. همچنین باعث کاهش استقلال عملکردی سالمند میشود و کیفیت زندگی او را تحت تاثیر قرار میدهد.
پروتئین علاوه بر ساختار عضلات، برای ساخت کلاژن، بازسازی بافتها و عملکرد سیستم ایمنی ضروری است. عدم دریافت کافی پروتئین میتواند فرایندهای بازسازی را مختل کند و بهبود زخمها و بیماریها، بهویژه بعد از عمل جراحی، دشوارتر و طولانیتر شود. در سالمندانی که بیماری شدیدی را پشت سر گذاشتهاند یا تحت عمل جراحی قرار گرفتهاند، اهمیت این موضوع بیشتر است.
کاهش دریافت پروتئین میتواند بخشی از سوءتغذیه باشد؛ سالمندانی که گوشت، تخممرغ و حبوبات کافی مصرف نمیکنند، علاوه بر پروتئین، انرژی و سایر مواد مغذی را نیز کمتر دریافت میکنند. این وضعیت به یک چرخه معیوب تبدیل میشود که سوءتغذیه و تحلیل عضلات باعث سارکوپنی میشود، سارکوپنی باعث کاهش کیفیت زندگی میشود، و کاهش کیفیت زندگی باعث کاهش توانایی تهیه غذا و خوردن میشود.
مقدار پروتئین مورد نیاز سالمندان به شرایط جسمی و وضعیت سلامت آنها بستگی دارد. بهطور تقریبی میتوان نیاز روزانه به پروتئین را حدود ۱ تا ۱.۲ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در نظر گرفت.