حمیدرضا سهیلی درباره ویژگیهای ادبی و شخصیتی منصور انوری گفت
منتشرشده: · بهروزرسانی: · فرهنگ و هنر · خراسان رضوی

حمیدرضا سهیلی در گفتگویی با خبرنگار، به ویژگیهای ادبی و شخصیتی منصور انوری اشاره کرد و او را بهعنوان نویسندهای با تخیل قدرتمند و پژوهش گسترده معرفی کرد. او بر سختکوشی، صبوری و تعهد انوری به نوشتن تاکید کرد.
حمیدرضا سهیلی در گفتگو با خبرنگار، به ویژگیهای ادبی و شخصیتی منصور انوری اشاره کرد و او را بهعنوان نویسندهای با تخیل قدرتمند و پژوهش گسترده معرفی کرد.
انوری، که در سال ۱۳۳۴ در نیشابور متولد شد و از سال ۱۳۶۴ نویسندگی حرفهای را آغاز کرد، در مجموعه دوازدهجلدی «جاده جنگ» بخش مهمی از تاریخ نیمقرن کشور را به قصهای پرکشش تبدیل کرد.
سهیلی بیان کرد که انوری با پژوهشهای گسترده و بهرهگیری از اسناد تاریخی و خاطرات شفاهی، روایتی از شهریور ۱۳۲۰ تا پایان جنگ ایران و عراق ارائه داد. او تلاش میکرد رویدادهای تاریخی را از دریچه داستان برای نسلهای بعدی بازخوانی کند.
وی به این نکته اشاره کرد که آثار انوری با تلاش برای روایت تاریخ از دل انسانها، نه از دل شعارها، متمایز میشود. او شخصیتهایی را به تصویر میکشید که در بزنگاههای تاریخی قرار گرفتهاند و این نگاه انسانی همراه با پشتوانه مستند پژوهشهایش، به آثار او ویژگی خاص میبخشید.
سهیلی افزود که انوری تخیل قدرتمندی داشت و توانست تاریخ نیمقرن کشور را به قصهای پرکشش در «جاده جنگ» تبدیل کند. او برای نگارش این اثر حدود یک دهه پژوهش کرد و با دقت و حجم آثارش، سختکوشی او را نشان میداد.
به گفته سهیلی، انوری از اذان صبح تا شب فقط مینویست و شغله همان است. نوشتن برای او صرفاً یک حرفه نبود، بلکه نوعی وظیفه درونی و تعهد شخصی بود.
وی اشاره کرد که انوری در سالهای پایانی عمر با بیماری دستوپنجه نرم میکرد و هرگز دست از نوشتن نکشید، حتی درگیر نگارش رمانی درباره عاشورا بود. او در این دوران، حتی درگیر نگارش رمانی درباره عاشورا بود.
سهیلی بیان کرد که انوری علاقهمند به آموزش و پرورش نویسندگان جوان بود و به آنها توصیه میکرد آثاری بنویسند که از مرزهای ایران عبور کند و قابلیت ترجمه به زبانهای دیگر را داشته باشد.
وی افزود که انوری علاقه و ارادت عجیبی به مشهد، امام رضا و سادات داشت و در آثارش به بومینویسی و هویت فرهنگی خراسان اهمیت میداد. سه جلد از مجموعه «عشقآباد تا عشقآباد» با محوریت امام رضا نوشته شده و در مجموعه «جاده جنگ» نیز به مشهد و حرم مطهر رضوی پرداخته است.
در پایان، سهیلی اشاره کرد که سالهای دور در شورای تصویب فیلمنامه صداوسیما با انوری همکاری داشت و در همان دوران چیزهای بسیاری از او آموخت.