محدوده طبیعی سدیم خون: ۱۳۵–۱۴۵ میلی‌اکی‌والان؛ علائم هشداردهندهٔ هیپوناترمی و هیپرناترمی
منتشرشده: · سلامت
محدودهٔ طبیعی سدیم خون بین ۱۳۵ تا ۱۴۵ میلی‌اکی‌والان در لیتر است. اگر سطح آن از این حد کمتر یا بیشتر شود، ممکن است علائمی از جمله سردرد، گیجی، تشنج یا حتی کما رخ دهد.
آزمایش سدیم خون یکی از آزمایش‌های مهم برای ارزیابی وضعیت الکترولیت‌های بدن است که می‌تواند اطلاعاتی درباره عملکرد مغز، قلب و تعادل مایعات بدن ارائه دهد.
محدودهٔ طبیعی سدیم خون ۱۳۵ تا ۱۴۵ میلی‌اکی‌والان در لیتر است. سطح کمتر از ۱۳۵ میلی‌اکی‌والان به هیپوناترمی و سطح بیشتر از ۱۴۵ میلی‌اکی‌والان به هیپرناترمی اشاره دارد.
هیپوناترمی در موارد شدید، به‌ویژه زمانی که سطح سدیم به ۱۲۰ یا کمتر برسد، احتمال بروز عوارض جدی مانند گیجی، تشنج، اختلالات ضربان قلب و کما افزایش می‌یابد. این وضعیت در سالمندان، افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی، قلبی یا کبدی شایع‌تر است و برخی داروها مانند فوروزماید، کاربامازپین، فلوکستین و هالوپریدول می‌توانند باعث کاهش سدیم خون شوند.
هیپرناترمی کمتر شایع است اما در نوزادان، سالمندان و افرادی که دسترسی به آب کافی ندارند، بیشتر دیده می‌شود. عوامل محرک شامل کم‌آبی، استفراغ شدید، تعریق زیاد یا دفع بیش‌ازحد ادرار است. داروهای مانند جنتامایسین، آمفوتریسین B، فنی‌توئین و لی‌تیوم نیز ممکن است باعث افزایش سدیم خون شوند.
اختلال در سطح سدیم خون می‌تواند عوارض قابل‌توجهی ایجاد کند. در هیپوناترمی، علائمی مانند سردرد، بی‌حالی، سرگیجه، گیجی، تشنج، اختلالات ضربان قلب، کاهش تنفس و کما ممکن است رخ دهد. در هیپرناترمی، علائمی مانند کاهش اشتها، استفراغ، ضعف عضلانی، بی‌قراری و در موارد شدید تشنج و کما وجود دارد.
آزمایش سدیم خون در چکاپ‌های معمول، هنگام مراجعه به اورژانس یا بستری شدن در بیمارستان و در شرایطی که بیماری‌های بر سطح سدیم خون تاثیر می‌گذارند یا علائم احتمالی کاهش یا افزایش سدیم خون مشاهده می‌شود، ضروری است.