ترامپ در نشست سهجانبه با شی و پوتین؛ روابط چین‑روسیه در حاشیه اوکراین
منتشرشده: · ایران

در نشست سهجانبهٔ اخیر، رئیسجمهور آمریکا، رئیسجمهور چین و روسیه در مورد روابط چین‑روسیه و تاثیر آن بر جنگ اوکراین گفتگو کردند. این دیدار ممکن است پیامدهای مهمی برای سیاست خارجی آمریکا داشته باشد.
رئیسجمهور آمریکا در نشست سهجانبهٔ اخیر با رئیسجمهور چین و روسیه، در مورد روابط چین‑روسیه و تاثیر آن بر جنگ اوکراین گفتگو کرد.
چین، پشتیبان اصلی روسیه در جنگ اوکراین، تجهیزات اساسی برای موشکها و پهپادهای مسلح روسیه فراهم میکند. در عین حال، روسیه دادههای تصویربرداری فضایی و هدفگیری را به ایران میدهد، در حالی که ایران در منطقه خلیج فارس به هدفگیری سلاحهای نظامی آمریکا میپردازد.
شرکتهای چینی بخش مهمی از قطعات موشک ایران را تامین کردهاند. تمرینات نظامی مشترک چین و روسیه در اقیانوس آرام غربی، به ویژه در اطراف ژاپن و جزایر مورد اختلاف، بهطور فزایندهای فعال است.
رئیسجمهور آمریکا در این نشست، در حالی که در سه نقطهٔ خطرناک جهان با حریفان خود درگیر است، بهنظر میرسد در حال تلاش برای ایجاد توافقی با طرفانی است که علیه متحدان و شرکای او در این مناطق قرار دارند.
این دیدار نشان میدهد که استراتژیهای آمریکا درک نادرستی از پیچیدگیهای روابط چین‑روسیه دارد. در دههٔ ۱۹۶۰، بسیاری از استراتژیستهای آمریکایی دیر به فرصتهای ناشی از شکاف اسرائیلی-سوسیالیستی پی بردند؛ اکنون، آنها کمتقدیر میکنند که این همکاری چقدر مهم شده است.
رئیسجمهور چین، شی جینپینگ، از سال ۲۰۱۲، حدود ۵۰ بار با رئیسجمهور روسیه، ولادیمیر پوتین، دیدار رسمی داشتهاند. این تعداد بالا، در حالی که دو کشور در گذشته در مورد اختلافات مرزی و اهداف متضادشان درگیر بودند، نشان میدهد که دو رهبر در حال ساخت یکی از پایدارترین شراکتهای امنیتی در جهان هستند.
در نشست، چین بهسرعت و بهصورت خاموش، ذخایر هستهای خود را گسترش میدهد و احتمالاً سعی میکند مذاکراتی که مانع پیشرفت او از روسیه و آمریکا شود، را اجتناب کند. روسیه در مورد صلح در اروپا، فقط در قالب کلیات ایدئولوژیک صحبت میکند. آمریکا، بهخصوص در زمینهٔ کمکهای بشردوستانهٔ کاهشیافته، در مورد کمک به پایان جنگ در ایران، نگران است.
عدم وجود دستورالعمل واضح برای نشست، احتمالاً شی را ناراضی میکند و او احتمالاً موافقت با هر گونه توافقی را نخواهد داد. او بر دستیابی به دورهٔ چهارم پنجسالهٔ خود در سال آینده تمرکز دارد و بهدنبال پیشبینیهای ناخواسته نیست.
این دیدار، با توجه به تاثیرات احتمالی بر سیاست خارجی آمریکا و روابط بینالمللی، بهعنوان یک نقطهٔ مهم در تحلیلهای بینالمللی مطرح میشود.