کالاوردیت: ۹۰ آپارتمان کمدرآمد در بارسلونا؛ هزینهٔ ۱۲–۲۴ هزار یورو برای حق استفاده
منتشرشده: · بهروزرسانی: · اقتصاد

در بارسلونا، تعاونی سوستره سیویک پروژهٔ کالاوردیت را اجرا میکند که ۹۰ آپارتمان کمدرآمد در ده طبقه فراهم میکند. ساکنان برای حق استفاده ۱۲–۲۴ هزار یورو پرداخت میکنند و ماهانه هزینهٔ ۴۰٪ کمتر از اجارههای معمول را پرداخت میکنند.
در ماه اکتبر، اعتراضات گسترده در اسپانیا به دلیل بحران مسکن به برگزاری انتخابات زودهنگام در نوامبر میانجامید؛ جرقهٔ نهایی این اعتراضات پروندهٔ ماریکارمن آباسکال بود که در سن ۸۷ سالگی از آپارتمانی که بیش از ۷۰ سال در آن زندگی کرده بود، بیرون رانده شد و دو هفته بعد درگذشت.
بارسلونا، یکی از شهرهای اصلی اعتراضات، بهعنوان قطب توسعهٔ مدل تعاونی مسکن توسط سوستره سیویک تبدیل شد. این تعاونی، که بیش از ۲۰ سال پیش تاسیس شد، مدل «حق استفاده» را پیشقدم میکند؛ در آن تعاونی مالک ملک است و اعضا حق دائمی زندگی در خانههای خود را دارند.
پروژهٔ کالاوردیت در شمالشرقی بارسلونا، ده طبقه و ۶۲ آپارتمان برای حدود ۹۰ ساکن کمدرآمد فراهم میکند. شهرداری زمین را بر اساس توافق «حق استفاده» رایگان در اختیار گذاشته و بودجهٔ برنامهٔ «نکست جنریشن» اتحادیه اروپا نزدیک به ۳ میلیون یورو تامین میکند. بانک توسعهٔ شورای اروپا نیز با بهرهٔ پایین مالیات میدهد.
ساکنان آینده کالاوردیت برای تضمین خانههای خود بین ۱۲ هزار و ۲۴ هزار یورو پرداخت میکنند؛ این مبلغ بسیار کمتر از هزینهٔ خرید کامل یک ملک است. سپس ماهانه مبلغی برای خدمات، نگهداری و مالیات پرداخت میکنند که برآورد میشود تا ۴۰ درصد کمتر از اجارههای رایج در بازار باشد.
سوستره سیویک در کل حدود ۲ هزار و ۷۰۰ عضو و ۳۰ پروژه در کاتالونیا دارد؛ نیمی از این پروژهها به مرحله سکونت رسیده و بیش از ۲۰۰ آپارتمان را دربر میگیرد. در سه سال آینده، تعداد واحدها به ۵۵۰ واحد افزایش مییابد.
در حاشیه شمالی بارسلون، حدود ۵۰ نفر از سال ۲۰۲۲ در ساختمانی هشتطبقه به نام سیررس زندگی میکنند. ساکنان این ساختمان از طریق نشستهای ماهانه و کمیتهها، دربارهٔ سازماندهی فضاهای مشترک و فعالیتها تصمیم میگیرند.
ساکنان سیررس یک «کتابخانه اشیا» ایجاد کردهاند که در آن وسایل روزمره را به اشتراک میگذارند. کارگاههای دوچرخه و نجاری و آشپزخانه مشترک نیز وجود دارد.
به گفتهٔ خوزه تلس، مسئول ارتباطات سوستره سیویک، هرچه میگذرد، شوراهای محلی بیشتری حاضر به همکاری و توسعه پروژههای مسکن تعاونی در شهرداریهای خود هستند. اما در چهار سال گذشته، بارسلون فقط برای ۱۰۰ واحد مسکن تعاونی زمین عمومی اختصاص داده، در حالی که بیش از ۱۰۰۰ واحد مسکونی اجارهای روی زمین عمومی و در مشارکت با شرکتهای سودمحور ساخته شده است.
مدل مسکن تعاونی به تنهایی بحران مسکن اروپا را حل نخواهد کرد، اما نشان میدهد راه دیگری هم ممکن است. برای اینکه این مدل در مقیاس بزرگتر قابل اجرا شود، به زمین، تامین مالی و تعهد سیاسی نیاز دارد؛ تعهدی برای به رسمیت شناختن مسکن بهعنوان یک حق.