هدهد ویژن

تقابل دلار و تقاضای صنعتی؛ سرنوشت نقره در محدوده ۵۰ دلار

منتشرشده: · به‌روزرسانی: · اقتصاد

تقابل دلار و تقاضای صنعتی؛ سرنوشت نقره در محدوده ۵۰ دلار

به گزارش شبکه اع‌رسانی و ارز بازار جهانی نقره در معاملات ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶، تحت تاثیر فشارهای هم‌زمان اقتصادی و تکنیکال، به روند نزولی خود ادامه داد و با افت به محدوده ۴۸.۷۲ دلار در هر اونس، بار دیگر ضعف تقاضا در بازار فلزات…

به گزارش شبکه اع‌رسانی و ارز بازار جهانی نقره در معاملات ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶، تحت تاثیر فشارهای هم‌زمان اقتصادی و تکنیکال، به روند نزولی خود ادامه داد و با افت به محدوده ۴۸.۷۲ دلار در هر اونس، بار دیگر ضعف تقاضا در بازار فلزات گران‌بها را به نمایش گذاشت. قیمت نقره در این روز حدود ۲.۵۹ درصد کاهش یافت و عملکرد هفتگی و ماهانه آن نیز به‌ترتیب افتی نزدیک به ۶ درصد و بیش از ۱۲ درصد را نشان داد. این عقب‌نشینی در شرایطی رخ می‌دهد که نقره پس از ثبت رکورد تاریخی ۱۲۱.۶۴ دلار در اواخر ژانویه ۲۰۲۶، بیش از ۶۰ درصد از ارزش خود را از دست داده و اکنون در نزدیکی کف‌های ۱۲ ماه اخیر، یعنی محدوده ۴۸.۵۰ تا ۴۹ دلار، معامله می‌شود.

از دست رفتن سطح روانی ۵۰ دلار را می‌توان یکی از مهم‌ترین تحولات اخیر بازار نقره دانست؛ سطحی که در دوره صعودی گذشته نقش مهمی در ساختار قیمتی این فلز ایفا می‌کرد. با این حال، کاهش قیمت‌ها صرفاً به معنای تضعیف بنیادهای عرضه و تقاضا نیست. ترکیب سیاست پولی انقباضی، افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا، تقویت دلار و خروج سرمایه از صندوق‌های سرمایه‌گذاری مبتنی بر نقره، شرایطی را ایجاد کرده که در کوتاه‌مدت فشار بیشتری بر قیمت وارد می‌کند. در مقابل، تداوم کسری ساختاری بازار و جایگاه صنعتی نقره همچنان از عواملی هستند که می‌توانند در افق بلندمدت مانع از تضعیف پایدار ارزش این فلز شوند.

عقب‌نشینی نقره از قله تاریخی و تغییر موازنه نیروهای بازار

روند نزولی نقره در ماه‌های اخیر را باید در چارچوب تغییر شرایط اقتصاد کلان و کاهش تقاضای سرمایه‌گذاری بررسی کرد. این فلز در اواخر ژانویه ۲۰۲۶ به رکورد تاریخی ۱۲۱.۶۴ دلار رسید؛ اما پس از آن، مسیر حرکت قیمت به‌تدریج تغییر کرد و فشار فروش در بازار شدت گرفت. افت بیش از ۶۰ درصدی از سقف تاریخی نشان می‌دهد که بخش قابل‌توجهی از رشد قبلی قیمت تخلیه شده و انتظارات صعودی سرمایه‌گذاران با تغییر شرایط پولی و مالی اقتصاد جهانی تعدیل شده است.

در این میان، تفاوت مهمی میان وضعیت بنیادین بازار نقره و رفتار معاملاتی آن وجود دارد. از یک طرف، مصرف صنعتی همچنان در سطوح قابل‌توجهی قرار دارد و محدودیت‌های عرضه نیز به‌سرعت برطرف نشده‌اند. از طرف دیگر، تقاضای سرمایه‌گذاری که در دوره صعودی گذشته یکی از عوامل اصلی افزایش قیمت بود، با کاهش قابل‌توجهی مواجه شده است. این تغییر ترکیب تقاضا باعث شده بازار نتواند حتی در شرایطی که بنیادهای عرضه همچنان محدودکننده هستند، حمایت کافی برای حفظ سطوح قیمتی بالاتر ایجاد کند.

بنابراین، افت اخیر را نمی‌توان تنها به یک عامل مشخص نسبت داد. بازار نقره اکنون در نقطه‌ای قرار دارد که متغیرهای پولی و مالی در کوتاه‌مدت قدرت بیشتری نسبت به عوامل ساختاری عرضه و تقاضا پیدا کرده‌اند. همین موضوع باعث شده فاصله میان ارزش بنیادین بلندمدت و قیمت معاملاتی کوتاه‌مدت افزایش پیدا کند.

کسری ساختاری بازار همچنان پابرجاست؛ اما شدت آن کاهش یافته است

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های بازار نقره در سال‌های اخیر، تداوم کسری عرضه برای چندمین سال متوالی بوده است. بر اساس گزارش World Silver Survey، بازار در سال ۲۰۲۶ وارد ششمین سال متوالی کسری ساختاری شده است؛ شرایطی که نشان می‌دهد میزان تقاضای جهانی همچنان از عرضه قابل‌دسترس پیشی می‌گیرد. این وضعیت در سال‌های گذشته به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پشتوانه‌های بنیادین قیمت نقره شناخته می‌شد و در کنار تقاضای سرمایه‌گذاری، زمینه رشد قابل‌توجه قیمت را فراهم کرده بود.

با این حال، برآوردهای جدید نشان می‌دهد شدت این کسری در سال ۲۰۲۶ کاهش یافته است. کسری بازار که در دوره قبلی حدود ۵۴ میلیون اونس برآورد شده بود، اکنون به حدود ۳۵ میلیون اونس رسیده است. اگرچه این رقم همچنان نشان‌دهنده کمبود عرضه نسبت به تقاضاست، اما کاهش فاصله میان این دو متغیر می‌تواند از شدت حمایت بنیادین بازار بکاهد. به بیان دیگر، نقره همچنان با کسری عرضه مواجه است، اما این کسری به اندازه سال‌های گذشته گسترده نیست.

نکته مهم‌تر به چشم‌انداز سال ۲۰۲۷ مربوط می‌شود. پیش‌بینی‌ها از احتمال حرکت بازار به سمت تعادل یا ثبت مازاد محدود حدود ۳۷ میلیون اونس حکایت دارند. بخش مهمی از این تغییر به کاهش مصرف نقره در صنعت انرژی خورشیدی و افزایش بهره‌وری فناوری‌های تولید پنل مربوط است. چنین تحولی می‌تواند یکی از مهم‌ترین تغییرات ساختاری بازار نقره در سال‌های آینده باشد؛ زیرا صنعت انرژی خورشیدی طی سال‌های گذشته یکی از منابع اصلی رشد تقاضای صنعتی این فلز محسوب می‌شد.

صنعت همچنان ستون اصلی تقاضاست؛ هوش مصنوعی و خودروهای برقی در کانون توجه

تقاضای صنعتی بزرگ‌ترین بخش مصرف نقره در جهان را تشکیل می‌دهد و سهم آن حدود ۶۰ درصد از کل تقاضاست. برآورد مصرف صنعتی در سال ۲۰۲۶ حدود ۶۴۰ میلیون اونس است که نسبت به سال گذشته ۳ درصد کاهش نشان می‌دهد؛ با این حال، این میزان همچنان حدود ۲۲ درصد بیشتر از سطح مصرف سال ۲۰۱۹ است. این مقایسه نشان می‌دهد که با وجود تعدیل اخیر، جایگاه نقره در زنجیره تولید صنایع پیشرفته و فناوری همچنان تقویت شده است.

یکی از بخش‌هایی که می‌تواند در بلندمدت از تقاضای نقره حمایت کند، توسعه خودروهای برقی و زیرساخت‌های مرتبط با برقی‌سازی است. نقره به دلیل رسانایی الکتریکی بالا در تجهیزات الکترونیکی، سامانه‌های انتقال جریان و بخش‌های مختلف زیرساخت‌های شارژ کاربرد دارد. گسترش خودروهای برقی و افزایش سرمایه‌گذاری در شبکه‌های برق و تجهیزات الکترونیکی، زمینه‌ای برای حفظ تقاضای صنعتی این فلز فراهم می‌کند.

در کنار این بخش‌ها، توسعه مراکز داده و زیرساخت‌های مرتبط با هوش مصنوعی نیز به‌عنوان یک عامل جدید در معادله تقاضای نقره مطرح شده است. مراکز داده برای فعالیت خود به تجهیزات الکترونیکی، اتصالات و سامانه‌های انتقال جریان نیاز دارند و نقره در بخش‌هایی از این زنجیره صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. البته سهم این حوزه در حال حاضر نسبت به سایر بخش‌های مصرف کوچک‌تر است و نباید اثر آن را بیش از اندازه ارزیابی کرد؛ با این حال، رشد سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی می‌تواند در سال‌های آینده به یکی از منابع جدید تقاضای صنعتی تبدیل شود.

در مقابل، صنعت انرژی خورشیدی با شرایط متفاوتی روبه‌روست. پیش‌بینی می‌شود مصرف نقره در بخش فتوولتائیک در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۰ درصد کاهش یابد. این افت عمدتاً به دو عامل مربوط است: نخست، افزایش بهره‌وری فناوری تولید پنل‌ها که باعث کاهش میزان نقره مورد استفاده در هر پنل می‌شود و دوم، جایگزینی بخشی از نقره با مواد دیگر در فرآیند تولید. این روند که با عنوان کاهش شدت مصرف یا Thrifting شناخته می‌شود، به معنای استفاده بهینه‌تر از مواد اولیه برای تولید حجم مشابهی از انرژی است.

محدودیت افزایش تولید معدنی، مانع واکنش سریع عرضه به قیمت‌هاست

در سمت عرضه، تولید معادن و بازیافت دو منبع اصلی تامین نقره در بازار جهانی محسوب می‌شوند. کشورهای مکزیک، پرو و چین از تولیدکنندگان مهم این فلز هستند و بخش قابل‌توجهی از عرضه جهانی از فعالیت معادن در این کشورها تامین می‌شود. با این حال، ساختار تولید نقره با بسیاری از فلزات دیگر تفاوت دارد؛ زیرا بخش قابل‌توجهی از نقره به‌عنوان محصول جانبی استخراج فلزاتی مانند مس و سرب تولید می‌شود.

این ویژگی باعث می‌شود افزایش قیمت نقره الزاماً به رشد سریع تولید معدنی منجر نشود. در شرایطی که قیمت یک فلز افزایش پیدا می‌کند، تولیدکنندگان آن می‌توانند با توسعه ظرفیت استخراج به افزایش عرضه پاسخ دهند؛ اما در بازار نقره، تصمیم تولید تا حد زیادی به شرایط اقتصادی استخراج فلزات اصلی وابسته است. بنابراین، حتی افزایش قیمت نقره نیز ممکن است برای تحریک سریع سرمایه‌گذاری جدید در معادن کافی نباشد.

بازیافت نیز بخشی از عرضه بازار را تامین می‌کند، اما این بخش به‌تنهایی قادر نیست تمام تغییرات تقاضا را جبران کند. از همین رو، تداوم کسری بازار در شش سال متوالی را می‌توان نشانه‌ای از محدودیت‌های ساختاری عرضه دانست. با این حال، کاهش کسری در سال ۲۰۲۶ و احتمال ثبت مازاد در سال ۲۰۲۷ نشان می‌دهد که فشار عرضه ممکن است نسبت به دوره‌های گذشته تعدیل شود.

در مجموع، وضعیت عرضه نقره همچنان از یک پشتوانه بنیادین برخوردار است، اما این پشتوانه دیگر به‌تنهایی برای جلوگیری از افت قیمت کافی نیست. بازار در شرایط فعلی علاوه بر محدودیت‌های تولید، به سطح تقاضای سرمایه‌گذاری و تحولات مصرف صنعتی نیز وابستگی بیشتری پیدا کرده است.

خروج سرمایه از صندوق‌های نقره، حلقه فشار بر تقاضای بازار

یکی از مهم‌ترین عوامل تغییر رفتار قیمت نقره در سال ۲۰۲۶، کاهش تقاضای سرمایه‌گذاری بوده است. پس از ثبت رکورد تاریخی در ژانویه، جریان سرمایه به سمت دارایی‌های مبتنی بر نقره تضعیف شد و صندوق‌های قابل معامله در بورس یا ETPها با خروج منابع مواجه شدند. برآوردها از کاهش حدود ۴ تا ۵۵ میلیون اونس در موجودی صندوق‌های مبتنی بر نقره از ابتدای سال حکایت دارند و خروج خالص سرمایه در این بخش نیز برای کل سال حدود ۴۵ میلیون اونس پیش‌بینی شده است.

این وضعیت در تقابل با شرایط بازار طی دوره صعودی گذشته قرار دارد؛ زمانی که ورود سرمایه به صندوق‌های نقره و افزایش تقاضای فیزیکی، به تقویت حرکت صعودی قیمت کمک می‌کرد. اکنون با کاهش تمایل سرمایه‌گذاران به نگهداری این دارایی، یکی از منابع مهم تقاضای بازار تضعیف شده است. تقاضای شمش و سکه نقره نیز کاهش یافته و هم‌زمان، حجم تقاضای جواهرات با افتی حدود ۲۲ درصدی مواجه شده است.

با این حال، کاهش حجم خرید در بازار جواهرات الزاماً به معنای افت متناسب ارزش مالی معاملات نیست. در برخی بازارها از جمله هند، هزینه پرداخت‌شده برای خرید جواهرات همچنان در سطح قابل‌توجهی قرار دارد. این موضوع نشان می‌دهد که تغییرات قیمت می‌تواند بر ارزش اسمی معاملات اثر بگذارد و هم‌زمان، کاهش حجم مصرف را تا حدی جبران کند.

در مجموع، ضعف تقاضای سرمایه‌گذاری در شرایطی رخ داده که بازار از نظر مصرف صنعتی همچنان با سطح قابل‌توجهی از تقاضا مواجه است. این دوگانگی یکی از دلایل اصلی ناتوانی نقره در بازگشت پایدار به مسیر صعودی محسوب می‌شود.

دلار قدرتمند و بازده اوراق، مسیر بازیابی نقره را دشوار کرده‌اند

شرایط اقتصاد کلان آمریکا در هفته‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین عوامل فشار بر بازار فلزات گران‌بها تبدیل شده است. تقویت شاخص دلار و افزایش بازده اوراق خزانه‌داری، جذابیت دارایی‌های بدون بازدهی مانند و نقره را کاهش داده است. نقره اگرچه علاوه بر ویژگی‌های سرمایه‌گذاری، کاربرد صنعتی گسترده‌ای دارد، اما در معاملات جهانی همچنان از تغییرات نرخ بهره و ارزش دلار تاثیر می‌پذیرد.

بازده واقعی اوراق خزانه‌داری آمریکا در محدوده ۲.۶۵ درصد قرار گرفته و افزایش آن، هزینه فرصت نگهداری فلزات گران‌بها را بالا برده است. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاران می‌توانند با نگهداری اوراق درآمد ثابت، بازدهی مشخصی دریافت کنند؛ در حالی که نگهداری نقره به‌عنوان یک دارایی بدون سود دوره‌ای، از جذابیت کمتری برخوردار می‌شود.

از سوی دیگر، داده‌های تورمی آمریکا نیز انتظارات سیاست پولی را تحت تاثیر قرار داده‌اند. شاخص قیمت مصرف‌کننده در ماه اکتبر ۰.۴ درصد افزایش یافته و این موضوع در کنار تداوم فشارهای تورمی، انتظارات برای اتخاذ سیاست پولی انقباضی‌تر از سوی فدرال رزرو را تقویت کرده است. احتمال افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره در ماه دسامبر نیز به یکی از متغیرهای مهم در ارزیابی معامله‌گران تبدیل شده است.

مجموع این عوامل باعث شده بازار نقره برای بازگشت به مسیر صعودی با مانع مهمی مواجه باشد. تا زمانی که بازده واقعی اوراق در سطوح بالا باقی بماند و دلار از حمایت کافی برخوردار باشد، تقاضای سرمایه‌گذاری برای فلزات گران‌بها ممکن است با محدودیت مواجه شود.

کاهش شتاب نزولی در محدوده ۴۸ دلار؛ حمایت حیاتی بازار کجاست؟

از منظر تکنیکال، نمودار نقره در تایم‌فریم‌های مختلف همچنان در یک کانال نزولی قرار دارد و ساختار کلی قیمت به نفع فروشندگان است. ثبت قیمت ۴۸.۷۲ دلار در معاملات ۱۴ نوامبر و کاهش ۲.۵۹ درصدی روزانه نشان می‌دهد که فشار فروش همچنان بر بازار غالب است. افت هفتگی حدود ۶ درصدی و کاهش بیش از ۱۲ درصدی در بازه ماهانه نیز این تصویر نزولی را تایید می‌کند.

در شرایط فعلی، محدوده ۴۸ تا ۴۸.۵۰ دلار مهم‌ترین ناحیه حمایتی نقره محسوب می‌شود. این محدوده علاوه بر نزدیکی به کف‌های اخیر، از نظر روانی نیز اهمیت دارد و می‌تواند در تعیین مسیر معاملات کوتاه‌مدت نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کند. حفظ این محدوده ممکن است زمینه کاهش موقت فشار فروش و شکل‌گیری یک حرکت اصلاحی را فراهم کند؛ اما از دست رفتن آن، ساختار نزولی بازار را تقویت خواهد کرد.

در صورت شکست معتبر حمایت ۴۸ دلار، محدوده ۴۵ تا ۴۷ دلار به‌عنوان مقصد احتمالی حرکت بعدی قیمت مطرح می‌شود. این سناریو به تداوم شتاب نزولی و افزایش عرضه در بازار وابسته است و صرفاً با عبور مقطعی قیمت از حمایت نمی‌توان آن را قطعی دانست.

در مقابل، نخستین مقاومت مهم نقره در محدوده ۵۰ تا ۵۱ دلار قرار دارد. این ناحیه اکنون به یک مرز تعیین‌کننده تبدیل شده است؛ زیرا بازپس‌گیری آن می‌تواند نشانه‌ای از کاهش قدرت فروشندگان باشد. پس از آن، محدوده ۵۳ تا ۵۵ دلار مقاومت بعدی بازار خواهد بود و در افق بلندمدت‌تر نیز سطح ۵۸ دلار به‌عنوان یک مانع مهم قیمتی مطرح است.

شاخص‌های تکنیکال از احتمال توقف موقت فروش می‌گویند، نه تغییر روند

بررسی اندیکاتورهای تکنیکال نشان می‌دهد که بازار نقره در کوتاه‌مدت به محدوده‌های اشباع فروش نزدیک شده است. شاخص قدرت نسبی یا RSI در برخی تایم‌فریم‌های کوتاه‌مدت وارد محدوده اشباع فروش شده یا به آن نزدیک شده است. این وضعیت می‌تواند نشانه کاهش تدریجی توان فروشندگان و افزایش احتمال یک واکنش صعودی کوتاه‌مدت باشد.

با این حال، قرار گرفتن RSI در محدوده اشباع فروش به‌تنهایی به معنای پایان روند نزولی نیست. در روندهای نزولی قدرتمند، این شاخص ممکن است برای مدت طولانی در سطوح پایین باقی بماند. بنابراین، برای ارزیابی احتمال تغییر روند باید رفتار قیمت در کنار سایر ابزارهای تکنیکال بررسی شود.

فشردگی باندهای بولینگر و میانگین‌های متحرک ۱۰ روزه و ۵۰ روزه نیز از کاهش دامنه نوسانات در برخی مقاطع اخیر حکایت دارد. با وجود این، بازار تاکنون نتوانسته است شکست‌های صعودی را در سطوح بالاتر حفظ کند و این موضوع نشان می‌دهد که خریداران هنوز قدرت کافی برای تغییر ساختار کلی بازار را به دست نیاورده‌اند.

در برخی گزارش‌ها به واکنش صعودی قیمت در نزدیکی ۵۳ دلار اشاره شده است؛ با این حال، تداوم چنین حرکتی مستلزم بازپس‌گیری و تثبیت قیمت بالاتر از محدوده ۵۰ تا ۵۱ دلار است. بدون تحقق این شرط، رشدهای مقطعی همچنان می‌توانند بخشی از اصلاح نزولی تلقی شوند، نه نشانه‌ای از آغاز یک روند صعودی جدید.

چشم‌انداز ۲۰۲۷؛ فاصله میان ضعف کوتاه‌مدت و انتظارات بلندمدت

با وجود افت قابل‌توجه قیمت نقره، برخی برآوردهای بلندمدت همچنان از ظرفیت بازیابی این فلز حکایت دارند. بر اساس چشم‌انداز ارائه‌شده از سوی Metals Focus، میانگین قیمت نقره برای سال ۲۰۲۷ حدود ۸۴ دلار پیش‌بینی شده است؛ در حالی که میانگین مورد انتظار برای سال ۲۰۲۶ حدود ۷۳ دلار برآورد می‌شود. این پیش‌بینی نشان‌دهنده باقی ماندن انتظارات نسبتاً مثبت در میان برخی تحلیلگران، با وجود اصلاح سنگین قیمت‌هاست.

البته این برآوردها به معنای تداوم قطعی کسری عرضه یا رشد بدون وقفه قیمت نیستند. حتی در شرایطی که احتمال ثبت مازاد حدود ۳۷ میلیون اونس در سال ۲۰۲۷ مطرح شده، Metals Focus همچنان معتقد است عوامل بنیادین و تقاضای سرمایه‌گذاری می‌توانند نقش مهمی در تعیین قیمت ایفا کنند. به بیان دیگر، مسیر آتی نقره تنها به میزان تولید و مصرف وابسته نخواهد بود و جریان ورود و خروج سرمایه نیز می‌تواند جهت حرکت بازار را تغییر دهد.

انتظار رشد ۴.۵ درصدی مصرف صنعتی در بخش‌های غیرمرتبط با انرژی خورشیدی نیز یکی دیگر از عوامل حمایتی چشم‌انداز بلندمدت است. توسعه خودروهای برقی، تجهیزات الکترونیکی، زیرساخت‌های انتقال برق و مراکز داده می‌تواند بخشی از کاهش مصرف در صنعت خورشیدی را جبران کند. در صورتی که تقاضای سرمایه‌گذاری نیز در ماه‌های آینده بهبود پیدا کند، بازار ظرفیت بیشتری برای فاصله گرفتن از کف‌های فعلی خواهد داشت.

جمع‌بندی؛ نقره میان فشار سیاست پولی و حمایت تقاضای صنعتی

بازار جهانی نقره در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ در محدوده ۴۸.۷۲ دلار معامله شد و با از دست دادن سطح روانی ۵۰ دلار، همچنان نشانه‌های ضعف تکنیکال را به نمایش گذاشت. کاهش بیش از ۶۰ درصدی از سقف تاریخی ۱۲۱.۶۴ دلار، افت هفتگی حدود ۶ درصدی و کاهش ماهانه بیش از ۱۲ درصدی نشان می‌دهد که روند اصلاحی این فلز همچنان ادامه دارد.

در کوتاه‌مدت، تقویت دلار، بازده واقعی ۲.۶۵ درصدی اوراق خزانه‌داری، افزایش ۰.۴ درصدی شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا در اکتبر، انتظارات مربوط به افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره در دسامبر و خروج سرمایه از صندوق‌های نقره، مهم‌ترین عوامل محدودکننده رشد قیمت هستند. از منظر تکنیکال نیز محدوده ۴۸ تا ۴۸.۵۰ دلار حمایت اصلی و محدوده ۵۰ تا ۵۱ دلار نخستین مقاومت تعیین‌کننده بازار محسوب می‌شود. شکست حمایت می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۴۵ تا ۴۷ دلار را باز کند، در حالی که تثبیت بالاتر از مقاومت نخست، امکان حرکت به سمت ۵۳ تا ۵۵ دلار و سپس ۵۸ دلار را افزایش خواهد داد.

در افق بلندمدت، تداوم کسری ساختاری بازار در ششمین سال متوالی، محدودیت واکنش سریع تولید معدنی به قیمت‌ها و رشد ۴.۵ درصدی تقاضای صنعتی غیرخورشیدی، همچنان از عوامل حمایتی نقره هستند. با این حال، کاهش کسری سال ۲۰۲۶ به ۳۵ میلیون اونس و احتمال ثبت مازاد ۳۷ میلیون اونس در سال ۲۰۲۷ نشان می‌دهد که شرایط بنیادین بازار نیز در حال تغییر است.

در نهایت، مسیر آینده نقره به برهم‌کنش سه عامل اصلی وابسته خواهد بود: سیاست پولی آمریکا، جریان سرمایه‌گذاری و تحولات تقاضای صنعتی. تا زمانی که دلار و بازده اوراق در سطوح بالا باقی بمانند، احتمال تداوم نوسانات نزولی وجود دارد؛ اما کاهش نرخ‌های بهره، تضعیف دلار یا بازگشت جریان سرمایه به صندوق‌های نقره می‌تواند زمینه بازیابی قیمت را فراهم کند. به این ترتیب، بازار نقره در شرایط فعلی با دو تصویر متفاوت مواجه است؛ ضعف تکنیکال در کوتاه‌مدت و ظرفیت حمایتی بنیادین در افق بلندمدت.

خبرهای مرتبط