دختری ۲۷ ساله در موکب رشت؛ از موتورسیکلت تا خدمتگزار

یک دختر ۲۷ ساله که در ابتدا در پشت دکل برق در میدان شهدای ذهاب رشت پناه میگرفت، پس از شنیدن خبر کشتهشدن رهبر، به خدمترسانی در موکب رشت پیوست و نقش مهمی در این فضا ایفا میکند.
نکات کلیدی
- دختری ۲۷ ساله پس از شنیدن خبر کشتهشدن رهبر، به خدمترسانی در موکب رشت پیوست
- او ابتدا در پشت دکل برق در میدان پناه میگرفت و با مردم در ارتباط بود
- در روزهای مراسم تشییع، با پوشش متفاوت در موکب حضور یافت و توجه زیادی را جلب کرد
دختری ۲۷ ساله که با موتورسیکلت به میدان میآمد، روزهای نخست ترجیح میداد پشت یک دکل برق بایستد تا در قاب دوربینها دیده نشود؛ اما همان گوشه دنج، به نقطه شروع آشنایی با آدمهایی تبدیل شد که به گفته خودش، بعدها خانواده دومش شدند.
صبحی که خبر کشتهشدن رهبر را شنید، حدود ساعت پنج از خواب بیدار شد و دوستانش او را به گلزار کشتهشدگان دعوت کردند؛ حضور در آنجا و سپری کردن ساعاتی در فضای معنوی گلزار، کمی از التهاب اولیهاش کاست.
در نخستین شب همراه دوستش به محل اجتماع مردم در میدان شهدای ذهاب رشت رفت؛ جمعیتی که برای ابراز ارادت و همدردی گرد هم آمده بودند، فضایی متفاوت از تجربههای پیشین او ایجاد کرده بود.
الهه به گفته خودش، اگرچه گاهی با کنایهها مواجه میشد، اما برخورد غالب مردم سرشار از محبت و پذیرش بود؛ مردمی که حتی نام و نشانی از او نمیدانستند.
یک روز نیروهای انتظامات متوجه حضور همیشگی او در نقطه پشت دکل برق شد و او توضیح داد که تمایلی به دیدهشدن ندارد و ترجیح میدهد در گوشهای بماند؛ اما میخواست کاری انجام دهد و به نیروها پرسید آیا کاری هست که بتواند انجام دهد.
این اعلام آمادگی، سرآغاز آشنایی او با مسئول موکب ریحانه شد؛ در نخستین گفتوگو، مسئول موکب از او پرسید دانشآموز کدام مدرسه است؛ او پاسخ داد ۲۷ سال دارد و سالهاست دوران دانشآموزیاش به پایان رسیده، پس پیشنهاد شد در شستشوی ظروف موکب کمک کند.
پاسخ مثبت او باعث شد به جمع خادمان موکب پیوست؛ از شستن ظرفها و آمادهکردن چای گرفته تا هر کاری که برای خدمترسانی به حاضران لازم بود.
رفت و آمدهای مکرر او با موتورسیکلت به میدان، حتی توجه نیروهای مستقر در ورودی را جلب کرده بود؛ از آنجا که معمولاً موتورش را بیرون محوطه پارک میکرد و مسیر نسبتاً زیادی را پیاده میآمد، یک روز نیروهای انتظامات اجازه دادند برای سهولت رفتوآمد، با موتورسیکلت وارد محوطه شود.
در روزهای منتهی به مراسم تشییع، مسئولیت موکب به او سپرده شد؛ او برای چند روز با پوششی متفاوت و متناسب با فضای فعالیت موکب حضور پیدا کرد؛ برای تهیه پوشش، از یکی از همکاران محجبهاش کمک خواست که یک عبا و روسری و آموزش نحوه استفاده از آن را به او داد.
وقتی با پوشش جدید وارد موکب شد، بسیاری از افراد او را نشناختند؛ نگاههای متعجب و تلاش برای تشخیص هویت او، صحنهای متفاوت رقم زده بود؛ کسانی که پیشتر او را با ظاهر دیگری میشناختند، حالا برای اطمینان از اینکه همان دختر موتورسوار موکب است، چند بار نگاهش میکردند.