مستند «هنوز...» دربارهٔ تاریخ تئاتر اصفهان و بحث پس از نمایش
منتشرشده: · بهروزرسانی: · فرهنگ و هنر · اصفهان

مستند «هنوز...» که به تاریخ و روایت زنانهٔ تئاتر اصفهان میپردازد، در شصتمین برنامهٔ جلسات فیلمتئاتر سینماتک خانهٔ هنرمندان ایران به نمایش درآمد و پس از آن، کارگردان، منتقد و نمایندگان خانوادهٔ زندهیار ژاله رجایی در تریبون حضور داشتند و اثر را تحلیل کردند.
در شصتمین برنامهٔ جلسات فیلمتئاتر سینماتک خانهٔ هنرمندان ایران، در سالن استاد ناصری، مستند «هنوز...» توسط علی افشار به نمایش درآمد. این مستند به تاریخ و روایت زنانهٔ تئاتر اصفهان میپردازد.
پس از نمایش، کارگردان مستند مهرداد صادقی، منتقد تئاتر سیدحسین رسولی، و مزدا عسکری، فرزند زندهیار ژاله رجایی، به همراه راوی مستند، در تریبون قرار گرفتند و به تحلیل اثر پرداختند.
سیدحسین رسولی پس از تماشای مستند، اشاره کرد که مستندهای آرشیوی با محوریت تئاتر اصفهان و روایت زنانه، برای او مناسب هستند و در این اثر نیز از روایت اثر در اصفهان و دورهٔ خوش تاریخی لذت برده است. او افزود که فرم فیلم و روایت آرشیوی آن فضایی مناسب ایجاد کرده است.
مهرداد صادقی دربارهٔ روند ساخت اثر گفت که با توجه به سابقهٔ تدریس در حوزهٔ تئاتر، سعی کرد پیش از شروع کار اطلاعات زیادی جمع نکند تا کنجکاوی اولیه حفظ شود. او اشاره کرد که در طول ساخت، موضوع فراموشی به شکل عمیقی نمایان شد؛ هم ژاله رجایی دچار فراموشی شده بود و هم تصاویر و حافظهٔ تئاتر اصفهان در حال محو شدن بودند.
سیدحسین رسولی به این نکته اشاره کرد که برخی منتقدان ممکن است با رویکرد فمینیستی، ادعا کنند که سوژه در مستند گاهی به حاشیه میرود و مداخلهٔ اعضای خانواده، اطرافیان و تاریخ تئاتر در روایت اختلال ایجاد میکند، اما او این سبک حضور و پویایی افراد مختلف را ترجیح میدهد.
مهرداد صادقی گفت که در طول ساخت فیلم، رابطهٔ نزدیکی با آقای رجایی پیدا کرده و از انرژی و خودگذشتگی او الهام میگرفت. او افزود که پس از اکران فیلم در سیتیسنتر اصفهان، مباحثی دربارهٔ تکصدایی شدن تئاتر اصفهان شکل گرفت و چند هفته پیش از درگذشت خانم رجایی، این اثر فرصتی برای زندهسازی یاد و خاطرهٔ او فراهم کرد.
در پایان، مهرداد صادقی به حضور چهرههای مهم تئاتر در اصفهان و تاثیر مکتبهای تئاتر نوشین اشاره کرد و گفت که حضور چهرههایی چون شهلا ریاحی و دیگران، پایهگذار فضایی جدی در تئاتر اصفهان بودند.