موشهای آزمایشگاهی پس از قرار گرفتن در معرض آفتکش بهبود یافتند
منتشرشده: · بهروزرسانی: · سلامت

موشهای آزمایشگاهی که به مدت سه هفته در معرض آفتکش روتنون قرار گرفتند، در طول یک سال بدون درمان، عملکرد حرکتی و تعادلی خود را بهبود دادند.
موشهای آزمایشگاهی نر بالغ در گروه آزمایشی به مدت ۳ هفته در معرض آفتکش روتنون قرار گرفتند و در طول این مدت حرکتهایشان کند شد و برای حفظ تعادل مشکل داشتند.
پس از پایان دوره قرار گرفتن در معرض آفتکش، پژوهشگران مشاهده کردند که مشکلات حرکتی و تعادلی موشها به تدریج کاهش یافت و در پایان یک سال، عملکرد حرکتی و آزمایشهای تعادلی آنها با گروه کنترل در همان سن برابر شد.
در این مطالعه، روزانه به موشهای گروه آزمایشی ۲۱ روز، روتنون تزریق شد؛ در حالی که گروه کنترل همان محلول تزریقی بدون سم دریافت کرد.
آزمایشهای انجام شده شامل آزمون میدان باز، آزمون میله چرخان برای ارزیابی تعادل و هماهنگی، و آزمون ماز مرتفع برای ارزیابی رفتار شبه اضطرابی بود.
تحلیل بافت مغز، ناحیهٔ «توده سیاه» (substantia nigra pars compacta) را بررسی کرد. در اوایل پس از مواجهه، تعداد سلولهای تولیدکننده دوپامین که با آنزیم تیروزین هیدروکسیلاز (TH) شناسایی میشد، حدود ۴۰٪ کمتر بود، اما تعداد کل نورونها حفظ شد.
در ۱۲ ماهگی، تعداد سلولهای TH مثبت در دو گروه قابل مقایسه بود، اگرچه شدت سیگنال TH در موشهای در معرض روتنون کمتر باقی ماند.
با افزایش سن، هر دو گروه عملکرد میله چرخان را کاهش دادند؛ اما تطبیق با گروه کنترل مسنتر نشاندهنده بازگشت به وضعیت جوانتر نبود.
پژوهشگران معتقدند که بهبود ممکن است ناشی از عملکرد بهتر نورونهای تولیدکننده دوپامین باقیمانده و مقاومت آنها در برابر از دست دادن دوپامین مرتبط با سن باشد.