انتخاب کانال فروش: بازار، فروشگاهساز و مارکتپلیس
منتشرشده: · بهروزرسانی: · فناوری

مقالهای بر مبنای گزارش سال ۱۴۰۴ دیجیکالا، مزایا و محدودیتهای فروش حضوری، فروشگاهساز مستقل و مارکتپلیس را بررسی میکند و برای هر کسبوکار راهنمایی میکند.
هیچکدام از سه مسیر فروش، کاملاً نادرست نیست؛ هر کدام محدودیتهای منطقی، هزینهای و سقف فروش مشخصی دارند. در این مقاله، سه مسیر را کنار هم میگذاریم و با استفاده از دادههای گزارش سال ۱۴۰۴ دیجیکالا، بررسی میکنیم که برای چه کسبوکاری مناسبتر است.
فروش حضوری در بازار، بر پایه رابطه رودررو و اعتماد مشتریان استوار است. مشتری کالا را لمس میکند، با فروشنده چانه میزند و اعتماد طولانیمدتی شکل میگیرد. اما محدودیت جغرافیایی این مدل است؛ مغازه فقط به کسانی میفروشد که از جلوی آن رد میشوند یا شما را میشناسند. ساعت کار، اجاره، رفتوآمد و فصل، سقف فروش را تعیین میکنند. بر اساس گزارش ۱۴۰۴ دیجیکالا، سهم این پلتفرم از کل خردهفروشی ایران حدود ۱٫۸ درصد است؛ یعنی بخش عمده خرید و فروش کشور هنوز بیرون از فضای آنلاین انجام میشود.
فروشگاهسازها ابزاری هستند که به شما اجازه میدهند در زمان کوتاه سایت فروشگاهی مستقل راهاندازی کنید. مزیت اصلیشان کنترل کامل بر برند، طراحی، قیمتگذاری و ارتباط مستقیم با مشتری است. اما پس از راهاندازی، جذب ترافیک، راهاندازی درگاه پرداخت، دریافت نماد اعتماد، بستهبندی و ارسال، مدیریت مرجوعی و پاسخگویی، همه بر دوش شماست. این مسیر برای برندهایی که از قبل مخاطب دارند یا بودجه و تیم برای جذب مشتری دارند، گزینهای جدی است؛ برای کسانی که فقط کالا دارند و میخواهند سریعتر به مشتری برسند، پرهزینه و زمانبر است.
مارکتپلیس جایی است که فروشندگان زیر یک سقف میفروشند و پلتفرم، مشتری، پرداخت، لجستیک و پشتیبانی را فراهم میکند. به جای اینکه مشتری را به سمت خودتان بکشید، به جایی میروید که مشتری حضور دارد. گزارش ۱۴۰۴ دیجیکالا نشان میدهد که روزانه ۵٫۶ میلیون بازدیدکننده و ۴٫۴ میلیون جستوجو دارد. تنوع کالایی پلتفرم از ۷٬۷۰۸ کالا در سال ۱۳۹۶ به ۱۵٫۳ میلیون کالا در سال ۱۴۰۴ رسیده است. هزینه حضور در این پلتفرم وجود دارد، اما فروشنده نیازی به جذب مشتری ندارد.
برای فروشندهای که از شهر کوچک یا انبار دورافتاده میفروشد، بزرگترین دغدغه رساندن کالا به مشتری در سراسر کشور است. گزارش ۱۴۰۴ نشان میدهد که دیجیکالا در یک دهه تعداد نقاط دریافت و انتقال محموله فروشندگان را از یک مرکز به ۴۷ مرکز رسانده؛ رشدی ۴٬۶۰۰ درصدی که ۲۳ شهر را پوشش میدهد. همچنین ۱۹ مرکز تخصصی دریافت و کنترل کیفیت کالاهای فروشندگان در ۱۴ شهر فعال است، ۱۶ انبار سیار و باجه دریافت در سال ۱۴۰۴ راهاندازی شده و فضای عملیاتی مراکز دریافت و کنترل کیفیت به ۲۵ هزار مترمربع رسیده است. این امکان را میدهد که فروشنده کالا را در نزدیکترین نقطه تحویل دهد و بقیه مسیر را توسط زنجیره پلتفرم طی کند.
متوسط فروش سالانه هر فروشنده دیجیکالا از ۳۶۰ میلیون تومان در سال ۱۴۰۱ به ۵۸۸ میلیون تومان در ۱۴۰۲، ۸۳۱ میلیون تومان در ۱۴۰۳ و ۱٫۲ میلیارد تومان در ۱۴۰۴ رسیده است؛ رشد ۲۳۳٫۳ درصدی در بازه چهارساله. این عدد میانگین است و برای همه فروشندگان تضمین نیست؛ دسته کالا، قیمت، موجودی و کیفیت خدمات در نتیجه هر فروشنده اثر مستقیم دارد. اما روند چهارساله نشان میدهد این کانال برای فروشندههای فعال، ظرفیت رشد داشته است.