هدهد ویژن

نتایج سنجش ملی سلامت روان در ایران

منتشرشده: · به‌روزرسانی: · سلامت

نتایج سنجش ملی سلامت روان در ایران

یک میلیون نفر در سنجش ملی سلامت روان شرکت کردند و 16.3 درصد از پاسخ‌دهندگان در سطح پرخطر قرار گرفتند. بیش از 20 درصد از افراد در استان تهران و 9 درصد در خراسان رضوی اضطراب داشتند.

از اول خرداد تا ۱۵ تیر ماه امسال سازمان بهزیستی کشور طرح ملی سنجش سلامت را در سراسر ایران اجرا کرد. بر اساس نتایج این سنجش که روز سوم آبان منتشر شد و یک میلیون نفر در آن شرکت کرده‌اند، 16.3 درصد پاسخگویان از نظر تاثیر مخرب جنگ بر سلامت روان و ابتلا به اختلال استرس بعد از سانحه، در سطح پرخطر قرار دارند.

همچنین استان تهران با کمی بیش از 20 درصد و خراسان رضوی با حدود 9 درصد بالاترین میزان افراد دارای اضطراب را دارند. این یعنی از هر پنج تهرانی یک نفر دچار اضطراب است.

این سنجش در زمانی انجام شد که جنگ چهل روزه میان ایران و آمریکا با یک توافق شکننده آتش‌بس ظاهرا به پایان رسیده اما حملات پراکنده دو طرف و نیز محاصره دریایی ایران همچنان ادامه داشته است. و دو استان تهران و خراسان رضوی نیز به خصوص شهرهای تهران و مشهد، مرکز اصلی کشتار خونین اعتراضات دی ماه بودند.

رضا کاظم‌زاده، روانشناس مقیم بلژیک، گفت: «مسلما این رقم نگران‌کننده اما در شرایط جامعه امروز ما کاملاً قابل فهم است و خیلی دور از انتظار نیست». او افزود که اضطراب به خودی خود نشانه بیماری نیست و می‌توان آن را واکنشی طبیعی به شرایط ناامنی طولانی دانست.

کاظم‌زاده همچنین اشاره کرد که این سنجش فقط در میان یک میلیون نفر انجام شده و این که 20 درصد این افراد دچار اضطراب هستند، به معنای 20 درصد ساکنان تهران نیست.

طبق آمار رسمی اعلام‌شده از سوی نهادهای دولتی، شیوع اختلالات روان‌پزشکی در جمعیت 15 تا 64 سال از 23.60 درصد در سال 1390 به 25.10 درصد در سال 1400 رسیده است. وزیر بهداشت چندی پیش از شیوع 23 درصدی «اختلالات روان پزشکی» در کشور خبر داد.

کاظم‌زاده تاکید کرد که «قطعا بین فقر و سلامت روان نسبت وجود دارد». او بیان کرد که فقر نه تنها محرومیت اقتصادی است بلکه با احساس ناامنی، ناتوانی در کنترل زندگی و نگرانی دائمی نسبت به آینده همراه است. او رابطه دوطرفه فقر و سلامت روان را مطرح کرد و گفت: «فقر می‌تواند سلامت روان را تهدید کند و از طرف دیگر مشکلات روانی می‌توانند فرد را به سمت فقر سوق دهند.»

یکی دیگر از نتایج این سنجش این است که در میان تهرانی‌ها تنها یک پنجم کسانی که اضطراب دارند مایل هستند این مشکل را به صورت جدی پیگیری کنند. رایج‌ترین دلایل در ایران برای پیگیری نکردن اختلالات اضطرابی و روحی این استدلال است که تا زمانی که دلیل اضطراب از بین نرفته، درمان دارویی یا تراپی فایده‌ای ندارد.

خبرهای مرتبط