۱۰ مکان تاریخی با داستانهای شگفتانگیز
منتشرشده: · بهروزرسانی: · جهان

در سراسر جهان، مکانهای تاریخی با معماریهای پیچیده و داستانهای باور نکردنی، مرز بین واقعیت و خیال را میشکنند و تجربهای بینظیر از گذشتههای دور را ارائه میدهند.
در نقاط مختلف جهان، شهرهایی در اطراف پلکانها و معادن شکل گرفتهاند، مهندسان باستانی راههایی برای ذخیرهسازی آب در مناطق خشک یافتهاند و جوامعی جزایر شناور خود را ساختهاند.
سِوِل، شیلی: شهری در ارتفاع ۲۲۰۰ متر بر کوههای آند، با خیابانهای پلکانی و ساختمانهای رنگارنگ، در سال ۱۹۰۵ بهعنوان سکونتگاه کارگران معدن مس آغاز شد. تا ۱۹۶۸، ۱۵ هزار نفر در آن زندگی میکردند؛ پس از انتقال کارگران به رانکاگوا، شهر متروک شد و اکنون بهعنوان میراث جهانی یونسکو حفاظت میشود.
سوکور، نیجریه: در شمال شرقی نیجریه، سوکور مرکز تولید آهن بود و تا قرن ۱۷ به پادشاهی قدرتمند تبدیل شد. حاکم آن، هیدی، بر تجارت آهن نظارت میکرد. تولید آهن پس از حملات یاجه در دهههای ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۲ کاهش یافت و حدود ۱۹۶۰ متوقف شد. مسیرهای سنگی، تراسهای کشاورزی و ساختمانهای سنتی هنوز پابرجا هستند و در ۱۹۹۹ بهعنوان میراث جهانی یونسکو شناخته شد.
بانسکا اِشتیاونیتسا، اسلواکی: در این شهر کوهستانی، معدنچیان با سیلاب زیرزمینی مواجه بودند و مهندسان مخازن مصنوعی تایخی ساختند تا آب باران و برف را جمع کنند. این آب ذخیرهشده برای حرکت ماشینآلات پمپاژ استفاده میشد. در قرن ۱۸، سیستم گسترش یافت و در ۱۷۶۲ آکادمی معدن تاسیس شد. بخشهایی از سیستم آب تاریخی باقی ماندهاند و در ۱۹۹۳ بهعنوان میراث جهانی یونسکو شناخته شد.
اورویِتو، ایتالیا: در ۱۵۲۷، پاپ کِلِمِنت هفتم دستور ساخت چاهی برای تامین آب در صورت محاصره صادر کرد. معمار آنتونیو دا سانگالو جوانتر، چاهی عظیم به عمق ۵۳ متر با دو راهپله مارپیچی مجزا طراحی کرد؛ هرکدام ۲۴۸ پله داشتند. ساخت آن ۱۰ سال طول کشید و در ۱۵۳۷ تکمیل شد. این چاه امروز با نام چاه سنت پاتریک قابل بازدید است.
ماتِرا، ایتالیا: مردم در خانههای غارنشینی حکاکیشده در دل سنگ زندگی میکردند. این خانهها، معروف به ساسی، محلههای کامل را تشکیل میدادند. تا قرن ۲۰، زندگی در این غارها به دلیل ازدحام و فقدان امکانات بهداشتی نامناسب بود. دولت ایتالیا در ۱۹۵۲ ساکنان را به خانههای جدید منتقل کرد و بخش زیادی از ساسی خالی شد. پس از مرمت و بازسازی، ساکنان و کسبوکارها بازگشتند و در ۱۹۹۳ یونسکو ساسی را میراث جهانی ثبت کرد.
فاتِحپُور سیکری، هند: در دهه ۱۵۶۰، امپراتور اکبر منطقه نزدیک خانه چیشتی را برای پایتخت جدید انتخاب کرد. ساختوساز در ۱۵۷۱ آغاز شد و شهر با کاخها، حیاطها و مساجد از ماسهسنگ قرمز شکل گرفت. در ۱۵۸۵، اکبر دربار خود را به لاهور منتقل کرد؛ کمبود آب یا نگرانیهای نظامی ممکن بود علت باشد. این شهر با ساختمانهای چشمگیرش باقی ماند و در ۱۹۸۶ بهعنوان میراث جهانی یونسکو شناخته شد.
جزایر شناور اوروس، پرو: مردمانی در این جزایر زمین خود را ساختند.