سیاست نه جنگ نه صلح؛ هزینهٔ معیشتی و بنبست حکمرانی
منتشرشده: · بهروزرسانی: · ایران

مسعود پزشکیان به هزینهٔ معیشتی ناشی از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» اشاره کرد و پرسید چرا حاکمیت راهی برای خروج از آن ندارد. رئیسجمهور و رهبر جمهوری اسلامی نیز در بیانیههای مختلف به این وضعیت پرداختهاند.
مسعود پزشکیان در گفتوگوی خود به هزینهٔ معیشتی اشاره کرد که برای ادامه وضعیت «نه جنگ، نه صلح» پرداخت میشود و ادعا کرد که این هزینه دیگر نمیتوان آن را از زندگی روزمره مردم جدا کرد. او پرسید چرا حاکمیت راهی برای خروج از این وضعیت متصور نمیداند.
پزشکیان در آبان ماه تاکید کرد که باید از این وضعیت خارج شد و به اظهارات آیتالله خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، استناد کرد و برای خروج از این شعار گفته بود «بروید تمامش بکنید».
این اعتراف در شرایطی مطرح شد که نرخ تورم سالانه از ۸۷ درصد گذشته و تورم نقطهبهنقطه مواد غذایی به بالای ۱۳۰ درصد رسیده است؛ که بر اقشار ضعیف تاثیر گذاشته است.
سوم روز پس از اعتراف رئیسجمهور، خبر دیدار مجتبی خامنهای با محسن رضایی منتشر شد که در پیام رسمی او پایان حالت «نه جنگ، نه صلح» را مشروط به تحقق شروط ایران و گروههای همپیمان در منطقه و حفظ امنیت از طریق تسلط بر تنگه هرمز دانست.
در عرصه بینالمللی، دونالد ترامپ آتشبسهای مقطعی با تهران را «اشتباه و اتلاف وقت» خواند و گزارشهای رسانههای بینالمللی نشان داد که بنیامین نتانیاهو پیش از انتخابات پارلمانی ۲۰۲۶ در اسرائیل خواستار حملات گسترده به زیرساختهای ایران بود.
تحلیلگران بر این باورند که تاکید رئیسجمهور بر پایان دادن به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» نشانهٔ شکلگیری اجماع در کل حاکمیت نیست و ممکن است نشان دهد دولت با وجود پذیرش هزینههای اقتصادی و اجتماعی، برای تغییر محاسبات امنیتی و دفاعی محدودیت دارد.
دکتر حسام دستپیش معتقد است که این بنبست حکمرانی را فلج کرده و اگر وضعیت ادامه یابد، کشور به سمت بحرانی عمیق و شکلگیری یک «دولت ورشکسته» سوق خواهد یافت.
کوثر فتاحی بیان میکند که اعترافات اخیر رئیسجمهور نشانگر عمیقتر شدن شکاف میان ضرورتهای اقتصادی و اجتماعی کشور و منطق امنیتی حاکم بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی است و اذعان میکند که سیاست خارجی حکومت مستقیماً به معیشت روزمره جامعه منتقل شده است.