چرا منچسترسیتی و پاریسنژرمن با پیامدهای مالی کاملاً متفاوتی روبرو هستند؟
منتشرشده: · ورزش

به گزارش؛ سالهاست که هواداران رقیب و کارشناسان، این دو قدرت مورد حمایت دولتهای عربی را در یک کفه ترازو قرار داده و آنها را به عنوان دو روی یک سکه در عبور از شبکه پیچیده مقررات مالی میبینند.
به گزارش؛ سالهاست که هواداران رقیب و کارشناسان، این دو قدرت مورد حمایت دولتهای عربی را در یک کفه ترازو قرار داده و آنها را به عنوان دو روی یک سکه در عبور از شبکه پیچیده مقررات مالی میبینند. با این حال، نگاهی دقیقتر به نحوه برخورد هر دو باشگاه با اتهامات مالیشان، شکاف عمیقی را در استراتژی، شدت و شفافیت نشان میدهد.
تفاوتهای کلیدی بین دفاعیات منچسترسیتی و پاری سن ژرمن در برابر اتهامات مالیشان بسیار عمیق است.
اولین تمایز عمده در خود میدان نبرد نهفته است؛ به طور خاص، نهادهای حاکمیتی که به اتهامات رسیدگی میکنند. منچسترسیتی در حال حاضر درگیر یک پرونده حقوقی بسیار پرمخاطب و در جریان علیه رقابتهای داخلی خود، یعنی لیگ برتر انگلیس است. این اختلاف داخلی پایه و اساس مخمصه فعلی آنها را تشکیل میدهد. در تضاد کامل، بررسیهای مالی پاری سن ژرمن از نظر تاریخی یک مسئله بینالمللی بوده است. هر سه نمونه از بررسیهای مالی پیاسجی مستقیماً به یوفا گره خورده بود. باشگاه پاریسی هرگز با هیچ مشکل مالی یا حقوقی ناشی از رقابتهای داخلی فرانسه، یعنی لیگ ۱، مواجه نشده است.
اما این اختلاف بسیار عمیقتر از این است که صرفاً کدام سازمان در حال رسیدگی به پرونده است. ماهیت اساسی تخلفات ادعایی، این دو باشگاه را به طرز چشمگیری از هم جدا میکند. پیامدهای پیرامون پرونده جاری منچسترسیتی از بسیاری جهات بسیار جدیتر در نظر گرفته میشود. وخامت وضعیت سیتی از این اتهام اصلی ناشی میشود که آنها در نهایت لیگ برتر را در مورد جزئیات هزینههای مالی خود گمراه کردهاند. این صرفاً مسئله بیش از حد خرج کردن نیست، بلکه یک اتهام سنگین در مورد فریبکاری فعالانه علیه نهاد حاکم بر لیگ است.
در مقابل، رویکرد پاری سن ژرمن به انطباق مالی، در عین حال که همچنان منجر به تخلفاتی شد، در اجرا به طرز قابل توجهی متفاوت بود. استراتژی پیاسجی، به نوعی، بسیار بازتر بود. به جای پنهانکاریِ ادعایی در مورد منشا پولهایشان، باشگاه فرانسوی استراتژی اظهارنامه صریح را انتخاب کرد. آنها اسپانسرهای پرسود خود را به طور علنی ارائه کردند، و اساساً به نهادهای حاکم گفتند که این قراردادها را اعلام کردهاند و از یوفا خواستند در صورتی که این موارد نقض قوانین محسوب میشود، به آنها اطلاع دهند.
پاسخ یوفا قاطع بود و آنها تشخیص دادند که پیاسجی واقعاً دستورالعملها را نقض کرده است. استدلال مهمی وجود دارد که این نقضهای خاص پر پیامد بودهاند و عملاً به پیاسجی اجازه دادهاند تا قدرت هزینهکرد خود را در سالهای آینده «فوقالعاده شارژ» کنند و بر بازار نقل و انتقالات مسلط شوند. با این حال، با وجود اینکه مشخص شد آنها دستورالعملهای مالی را زیر پا گذاشتهاند، نقطه نجات پیاسجی شفافیت آنهاست. در تمام معاملات آنها، هیچ چیز از مقامات پنهان نمانده بود. این موضوع در تضاد کامل با اتهامات سنگین پنهانکاری است که در حال حاضر بر سر منچسترسیتی سایه افکنده است.
در نهایت، داستان این دو باشگاه درس مهمی را در دنیای پرخطر مالی فوتبال به تصویر میکشد. هر دو باشگاه قدرت مالی عظیم خود را به رخ کشیدند و هر دو محدودیتهای مطلق مقررات اقتصادی این ورزش را آزمایش کردند. با این حال، چشمانداز فعلی نشان میدهد که نهادهای حاکم بر فوتبال، به رخ کشیدن علنی ثروت (هرچند با نقض قانون) را بسیار متفاوت از تلاش سیستماتیک ادعایی برای پنهان کردن آن میبینند. برای منچسترسیتی، مبارزه پیش رو فقط در مورد اعداد روی ترازنامه نیست، بلکه در مورد پاسخگویی به اتهاماتی است که میگویند آنها در سایه و پنهانی عمل کردهاند.