جوزفین گاریس کوکران، مخترع ماشین ظرف‌شویی مکانیکی
منتشرشده: · اقتصاد
جوزفین گاریس کوکران در سال ۱۸۸۶ اختراع ماشین ظرف‌شویی مکانیکی را ثبت کرد که با استفاده از فشار آب داغ و محفظه‌های مخصوص، ظروف را شست و خشک می‌کرد. این اختراع ابتدا در هتل‌ها و رستوران‌ها مورد استقبال قرار گرفت و چند دهه بعد در خانه‌ها رایج شد.
جوزفین گاریس کوکران در هشتم مارس ۱۸۴۱ در ایالت اوهایوی به دنیا آمد. او از کودکی علاقه به مهندسی داشت، اما محدودیت‌های آموزشی برای زنان در آن زمان مانع تحصیل در این حوزه شد.
در سال ۱۸۵۸ با ویلیام اپرسون کوکران ازدواج کرد و در شهر شلبی‌ویل زندگی می‌کرد. شستن ظرف‌ها برای او یک کار زمان‌بر بود که گاهی باعث آسیب به ظروف گران‌قیمت می‌شد. او تصمیم گرفت دستگاهی بسازد که این کار را بدون آسیب رساندن به ظروف انجام دهد.
در سال ۱۸۸۳، پس از مرگ همسرش، کوکران با منابع مالی محدود، به ساخت ماشین ظرف‌شویی پرداخت. با کمک مکانیکی جوان جورج باترز، نمونه اولیه‌ای را ساخت. در سال ۱۸۸۵ درخواست ثبت اختراع را با نام اختصاری «J.G. Cochran» داد و در سال ۱۸۸۶ شماره ۳۵۵۱۳۹ را دریافت کرد.
دستگاه او با محفظه‌های سیمی جداگانه برای هر ظرف، چرخ افقی درون مخزن مسی و موتور برای حرکت چرخ، طراحی شد. آب داغ و صابون از پایین مخزن با فشار به سمت ظروف پاشیده می‌شد و آن‌ها را تمیز می‌کرد. این روش نسبت به دستگاه‌های قبلی که به ریختن آب جوش روی ظروف متکی بودند، کارآمدتر بود.
کوکران برای تولید و فروش اختراعش ابتدا به شرکت‌های تولیدکننده مراجعه کرد، اما همکاری با آن‌ها مطابق انتظارش پیش نرفت. او تصمیم گرفت کسب‌وکار مستقلی برای تولید و فروش ماشین ظرف‌شویی راه‌اندازی کند و جورج باترز به‌عنوان سرپرست کارگاه همکاری کرد.
شرکت «گاریس-کوکران» ابتدا بازار خود را بر کسب‌وکارهایی متمرکز کرد که حجم زیادی از ظروف سروکار داشتند؛ از جمله هتل‌ها، رستوران‌های بزرگ، بیمارستان‌ها و دانشگاه‌ها. مدل بزرگ دستگاه می‌توانست حدود ۲۴۰ ظرف را در دو دقیقه بشوی و خشک کند.
کوکران در سال ۱۸۹۰ به شیکاگو نقل مکان کرد. سه سال بعد، دستگاه او در نمایشگاه جهانی کلمبیا در سال ۱۸۹۳ به نمایش درآمد که فرصتی برای معرفی اختراعش به مخاطبان و مشتریان بیشتر فراهم کرد.