کولیزه لیسبوا در ۲۰۲۶ پر از صدای ژوزه پینال؛ ۱.۴ میلیون بازدید و ۳۳ سال پس از مرگ

منتشرشده: ۲۲ آبان ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۴۸ · فرهنگ و هنر

پس از ۳۳ سال از مرگش، ترانه‌های ژوزه پینال در سال ۲۰۲۶ در سالن‌های بزرگ پرتغال به‌سرعت پخش شد و میلیون‌ها نفر به‌دنبال صدای او بودند. این بازگشت، نمونه‌ای از علاقهٔ نسل جدید به گنجینه‌های موسیقی گذشته است.

ژوزه پینال، خوانندهٔ پرتغالی که در سال ۱۹۹۳ در سانحه جاده‌ای درگذشت، پس از ۳۳ سال، در سال ۲۰۲۶ در سالن کولیزه دوس رکرئیوس در لیسبوا به‌سرعت پخش شد.

در دهه ۱۹۸۰، او در محافل رقص و دیسکوهای شمال پرتغال فعالیت می‌کرد و در ۱۹۹۳ پس از بازگشت از یک اجرا در سانحه‌ای مرگ‌بارانه درگذشت.

در سال ۲۰۱۶، برادر پائولو کونیا مارتینس، عکاس و مجموعه‌دار نوادر موسیقی، در پورتو به یک آپارتمان نقل مکان کرد که در آن دو نوار کاست پینال پیدا شد. این نوارها پس از چند سال، در یوتیوب منتشر شد و به‌سرعت پدیده‌ای ویروسی شد.

ترانه‌های او، از جمله «Tu És a Que Eu Quero» و «Tu Não Prendas o Cabelo»، پس از انتشار در یوتیوب، در نیمی از پرتغال به‌سرعت پخش شد و در تبلیغات شرکت‌های شرط‌بندی آنلاین نیز به‌کار رفت.

گروه José Pinhal Post‑Mortem Experience در سال ۲۰۱۶ به‌عنوان یک شوخی شکل گرفت و در همان سال، اعضای آن تصمیم گرفتند ترانه‌های پینال را اجرا کنند. این گروه، که اعضای آن از حوزه موسیقی آلترناتیو هستند، در سال ۲۰۲۶ در کولیزه دوس رکرئیوس در لیسبوا کنسرت خداحافظی خود را برگزار کرد.

برونو مارتینس، خوانندهٔ گروه، در اجراها «پوست» پینال را به تن می‌کرد و با اشاره به تاثیر صدای او، گفت: «چیزی که در مورد او بیش از همه مرا تحت تاثیر قرار داد، صدای او و شیوهٔ خواندنش بود؛ آن همه انرژی عظیمی که در ترانه‌ها می‌گذاشت.»